سفرنامه های رضاشاه کبیر (۴جلدی)

جلد اول : سفرنامه خوزستان
جلد دوم : سفرنامه مازندران
جلد سوم : درباره سوم شهریور و نقش ایران در جنگ جهانی دوم
جلد چهارم : رضاشاه کبیر

قطع رحلی
به همراه تصاویر فراوان
جلد سخت زرکوب به همراه کاور
در حد نو
آکبند
کلکسیونی
و بسیار کمیاب

سفرنامه های رضاشاه کبیر (۴جلدی)

جلد اول : سفرنامه خوزستان
جلد دوم : سفرنامه مازندران
جلد سوم : درباره سوم شهریور و نقش ایران در جنگ جهانی دوم
جلد چهارم : رضاشاه کبیر

قطع رحلی
به همراه تصاویر فراوان
جلد سخت زرکوب به همراه کاور
در حد نو
آکبند
کلکسیونی
و بسیار کمیاب

سفرنامه های ونیزیان در ایران

مترجم: منوچهر امیری

شامل شش سفرنامه

“سفرنامه ‏هاى ونیزیان در ایران” ترجمه منوچهر امیرى است که به زبان فارسى در سال  ١٣۴٩ خورشیدی نوشته است. این کتاب مشتمل بر شش سفرنامه است که پنج تاى آن را چهار تن از سفیران ونیزى و یکى را بازرگانى گمنام، از همان دیار نوشته است. هر یک از این نمایندگان سیاسى در طى اقامت خود در ایران، فرصت یافتند تا به سیر و سیاحت در شهرهاى ایران پرداخته و گزارش‏ هاى سودمندى از اوضاع سیاسى، اجتماعى، اقتصادى و فرهنگى این سرزمین گردآورند، و پس از بازگشت به موطن خویش در اروپا، یادداشت‏هاى شخصى خود را تحت عنوان «سفرنامه» چاپ و منتشر سازند.

این سفرنامه‏ ها در شکل دادن به مکتب «ایران شناسى» در غرب کمک شایانى نمود. سه سفرنامه اول این کتاب (باربارو، زنو، کنتارینى) درباره‏ ى اوزون حسن و وقایع دوران حیات او اختصاص دارند. کنتارینى و باربارو شرح ماجراهاى سفر خویش را در سال‏هاى  ١۴٧۶م / ٨٨١ه.ق  و  ١۴٧٧م / ٨٨٢ه.ق  به پایان می ‏برند و سفرنامه‏ ى زنو با بازگشت او به ونیز در سال  ٨٧٨ ه.ق خاتمه می ‏یابد. نویسندگان سفرنامه‏ هاى ونیزیان در فاصله‏ ى سال‏هاى حکومت اوزون حسن آق قوینلو ( ٨٨٢ - ٨۵۶ ه.ق) تا سال‏هاى سلطنت شاه طهماسب صفوى ( ٩٨۴ - ٩٣٠ ه.ق) به ایران آمده ‏اند.

انگیزه اصلى مسافرت آنها به جز آنجوللو و بازرگان ونیزى، دلیل سیاسى بود. تا بر اثر اتحاد با ایران، امپراتورى عثمانى را تحت فشار قرار داده و از توسعه و بسط قدرت عثمانیان جلوگیرى کنند.

سفرنامه کمپفر

نویسنده: انگلبرت کمپفر

مترجم: کیکاووس جهانداری

دست دوم – سالم – بدون کاور

سفر کمپفر به ایران صفوی

انگلبرت اولین کسی نبود که به ایران سفر کرد و مشاهدات خود را به رشته تحریر بعد از معرفی ابتدایی ایشان اشخاصی مانند یوهاسن شلیت برگر و یا آدام الئاریوس و یا بسیاری دیگر نیز این کارا را انجام داده اند که مطالعات تاریخی گویای این مطلب است.
…خود می گوید من هیچ چیز را که حاصل خیالفافی باشد یا بوی منشیگری و دود چراغ از آن به شام برسد در این اثر نیاورده ام .
کار خود را بدان محدود کرده ام چون سیاحی محقق بودم هدفی دیگر نداشتم جز اینکه مشاهدات خود را در باره مطالبی که در هیچ کجا بدان دسترسی نیست یا بقدر کافی شناخته نشده یاداشت و جمع آوری کنم…
مباحث مهم مورد بحث در کتاب برای نمونه از دربار دوره صفویه و شاهان آن دوره :
اقتدار شاه، پادشاه صفوی بر خلاف آنچه گفته شده به هر کاری مجاز است و هیچ مانعی در سلطنت نمی شناسد عقد قراردادها ، اعلان جنگ و صلح ، تغییر دادن در قوانین مملکت ، وضع مالیاتهای جدید و حتی اختیار جان و مال هر زن ومرد و فرزندان او همه دوست شاه است و هیچ قاعده و قانونی برای زیر دستان در مقابل هوی وهوس یک فرمانروا حفظ و حراست نمی کند .
– تقدس و مقدس بودن شاهان که به القاب و انصاب پیامبر و امامان می رسند و با تنها با نفس خود بدون هیچ دارو شفا میدهد .
دوران صفوی، دوران رواج و رونق سفر سیاحان و جهانگردان به ایران است و جهشی که در این دوران در این زمینه صورت گرفت، موجب گشت سیاحت اروپاییان به ایران مورد توجه قرار گیرد و در ادوار بعد (یعنی در زمان افشاریه و زندیه و بعداً در زمان قاجاریه) استمرار یابد و به اوج خود برسد، به‌طوری‌که اکثر سفرنامه‌هایی که درباره‌ی ایران نوشته شده، مربوط به دوران صفویه و بعد آن است.
در این دوران متقابلاً سیر و سفر ایرانیان به کشورهای اروپایی نیز توسعه یافت. سفر به دیگر سرزمین‌ها قبل از دوران صفوی بیشتر به‌منظور تجارت و بازرگانی و به‌ندرت برای گسترش روابط با دیگر ممالک صورت می‌گرفت و سفر بازرگانان نیز معمولاً با سفرنامه‌نویسی همراه نبود و مأموران دولتی اعزامی هم کم‌تر رغبت بدین کار داشتند.
از دوران صفوی به بعد، نوشتن سفرنامه توسط ایرانیان نیز بسیار پررونق شد، به‌نحوی‌که بیش‌ترین تعداد سفرنامه‌های ایرانیان که از دیگر ممالک جهان دیدار کرده‌اند، مربوط به دوران صفوی تا حال است.

سفرنامه تاورنیه

ترجمه ابوتراب نوری

با تجدیدنظر کلی و تصحیح دکتر حمید شیرانی

ژان باپتیست تاوِرْنیه یا ژان باتیست تاورنیه (۱۰۱۴–۱۱۰۰ق/۱۶۰۵–۱۶۸۹م)، جهانگرد و بازرگان معروف فرانسوی است که در عصر صفوی بارها به ایران و مشرق زمین سفر کرد. سفرنامهٔ او در شرح وقایع دورهٔ صفویه و وقایع دربار صفوی دارای اهمیت بسیار است.

سفرنامه رضاشاه؛ سفرنامه خوزستان و سفرنامه مازندران (۲جلدی)

سخنان رضاشاه پهلوی به خامه فرج الله بهرامی

سفرنامه خوزستان در سال ۱۳۰۳ هجری خورشیدی مصادف با ۱۹۲۴ میلادی نوشته شده است و یکی از مهم ترین رویدادهای تاریخ صد سال گذشته ایران را گام به گام دنبال می کند. سفرنامه مازندران، در سال ۱۳۰۵ یک سال پس از پادشاهی رضا شاه نوشته شده است. آن دو سفرنامه در همان زمانها انتشار محدودی یافت و نایاب بود، تا در اواخر پادشاهی محمد رضا شاه به مناسبت “آئین ملی بزرگداشت پادشاهی پهلوی” (۱۳۵۴، ۱۹۷۵م) از سوی مرکز پژوهش و نشر فرهنگ سیاسی دوران پهلوی بار دیگر منتشر شدند و در سال ۱۳۸۳ توسط “نشر تلاش” در خارج کشور تجدید چاپ گردید.