در حال نمایش 3 نتیجه

نمایش 9 24 36

جاذبه و رحمت

280,000 تومان

نویسنده: سیمون وی

مترجم: بهزاد حسین زاده

سیمون وی، فیلسوف، فعال سیاسی، و عارف مذهبی فرانسوی، زمانی که در جوانی در سال 1943 درگذشت، چندان شناخته شده نبود. چهار سال بعد، گوستاو تیبون، فیلسوف-کشاورز، La pesanteur et la grâce را از دفترهایی که نزد خود گذاشته بود، گردآوری کرد. در سال 1952 این ترجمه انگلیسی به شهرت و نفوذ سیمون وی سرعت بخشید.

کلمات قصار چشمگیر در جاذبه و گریس منعکس کننده فلسفه دینی سال های آخر ویل است. این شاهکار که در آغاز جنگ جهانی دوم نوشته شده بود، زمانی که سلامتی او رو به وخامت بود و فعالیت های اجتماعی چپ او جای خود را به درون نگری معنوی می داد، روشن می کند که چرا منتقدان سیمون وی را "روح بزرگی که ممکن است یک قدیس شود" و "بیگانه به عنوان قدیس، در عصر بیگانگی." نامیده اند.

در انتظار خدا

180,000 تومان
سیمون وی ترجمه: بهزاد حسین زاده

سیمون وی (به آلمانی: Simone Weil)؛ (۳ فوریه ۱۹۰۹–۲۴ اوت ۱۹۴۳) فیلسوف، عارف مسیحی و فعال اجتماعی فرانسوی بود.

تجارب عرفانی مکرری که از ۱۹۳۸ به بعد برای او رخ داد، او را به آیین کاتولیک نزدیک کرد، به طوری که حتی اشعاری موافق با مشرب و مسلک کاتولیکی سرود، با این همه، هرگز به کلیسا نپیوست و غسل تعمید نپذیرفت. علی‌رغم این که گرایشش به آیین کاتولیک خالصانه و مخلصانه بود، نظری بسیار نقادانه نسبت به کلیسا، به عنوان یک نهاد دیوان‌سالارانه، داشت؛ و انتقاداتش به این نهاد بیش‌تر جنبهٔ اخلاقی داشت و بر آلودگی معنوی، اخلاق چندپهلو و ریاکارانه و تفتیش عقاید و بی‌مدارایی کلیسا تأکید می‌کرد.

در باب حذف احزاب سیاسی

60,000 تومان
سیمون وی مترجم: سنبل رشیدی

چرا احزاب سیاسی شرّند؟ و چرا اعضای هر حزبی هیچگاه نمی توانند مطلقا در پی حقیقت باشند؟ زیرا احزاب سه ویژگی اصلی دارند: حزب سیاسی دستگاهی است برای ایجاد هیجانات جمعی؛ حزب سیاسی سازمانی است با هدف به کارگیری فشار جمعی و اِعمال آن بر ذهن تک تک اعضای خود؛ رشد و گسترش نامحدود حزبی هدف اول و غایی هر حزب است. به دلیل همین سه ویژگی، هر حزبی، بالقوه و به علت جاه طلبی، تمامیت خواه است. اگر حزبی در عمل تمامیت خواه نباشد، فقط به این دلیل است که احزاب دور و بر از آن پیشی گرفته اند و دست بالاتری دارند. این سه ویژگی واقعی هستند و برای هر کس که به نحوی با فعالیت های روزانۀ احزاب سیاسی سروکار داشته باشد بدیهی اند. از این رو، احزاب در پی آن حقیقتی هستند که مطابق با بینش پذیرفته شدۀ آنان باشد.

کتاب در باب حذف احزاب سیاسی درست در اواخر زندگی متأسفانه کوتاه سیمون وی در سال 1943 نوشته شد. سیمون وی در لندن به دولت تبعیدی «فرانسۀ آزاد» به رهبری ژنرال دوگل پیوسته بود؛ اما عمیقاً از اقدامات سیاستمداران فرانسوی در تبعید که سنت های کهنه و مخرب احزاب سیاسی -مثل رقابت، نفاق و جناح بندی- را باز رواج می دادند بیمناک بود. سرانجام هم به دلیل پایبندی به اصول خود همۀ مسئولیت هایش را در «فرانسۀ آزاد» در 26 جولای، زمانی که در بیمارستان بود واگذار کرد و کمی بعد در 24 اوت در سن سی و چهار سالگی درگذشت.

این مقاله برای نخستین بار هفت سال بعد در ماهنامۀ میزگرد (شمارۀ 26، فوریۀ 1950) منتشر شد که بلافاصله مورد تحسین آندره برتون (شاعر، نویسنده و نظریه پرداز سورئالیست) و آلن (نام ادبی امیل شارتیه، فیلسوف و نویسندۀ برجسته که معلم فلسفۀ سیمون وی هم بوده است) قرار گرفت. متن سپس به صورت کتاب توسط انتشارات گالیمار بازنشر شد.