موسای میکل آنژ
زیگموند فروید
ترجمه: محمود بهفروزی
در کتاب موسای میکل آنژ و هفت گفتار دیگر در روانکاوی با روش تحلیلی و نظرات روانکاوی زیگموند فروید در مورد آثار هنری آشنا میشویم.
فروید در بخش ابتدایی کتاب موسای میکل آنژ و هفت گفتار دیگر در روانکاوی به مبانی تخیل و هنر از دیدگاه روانشناسی میپردازد، در بخش میانی اثر ادبی را مبنی بر این دیدگاه روانکاوی تحلیل میکند و در بخشهای انتهایی به موردهای فردی تحلیل شخصیت میپردازد. در واقع این کتاب ترکیبی است از تحلیلهای روانشناختی و واکاوی از نگاهی کاملا متفاوت اما همسو با دیگر آثار فروید.
زیگموند فروید مقالهاش در باب مجسمه «موسی» اثر میکل آنژ را با عذر و توجیه آغاز میکند و میگوید که دانشش از هنر، بیش از فردی عام یا غیرحرفهای نیست و در نگرشش نسبت به هنر یا در شیوهای که جذابیتهای هنر را تجربه میکند، در هیچ یک، تخصصی ندارد.
با این حال او منکر این موضوع نمیشود که نگاهش به آثار هنری از زاویهای خاص و منحصر به فرد است و تا به حال این آثار به این شکل مورد واکاوی و بررسی قرار نگرفته است.
موسی و یکتاپرستی
زيگموند فرويد
ترجمه: صالح نجفی
موسی و یکتاپرستی نمودار واپسین کوشش نظریِ مخاطرهآمیز و گرانقدر فروید بود برای تبیین همهی جنبههای تلاش و رفتار بشری در چارچوب یک نظام فکری که در وهلهی اول از بطن روشی درمانی برای معالجهی بیماران رواننژند زاده شد. این تلاش از جهاتی بیفرجام بود ولی از آنجا که شکستها و ناکامیهای انسانهای بزرگ به نوبهی خود شکستهایی بزرگ و بالمآل شرط لازم برای رسیدن به پیروزیهای بزرگتر است، بازخوانی و واخوانیِ واپسین شکست شکوهمند یکی از خلاقترین، جسورترین و مؤثرترین ذهنهای تاریخ بشر، نهتنها جذاب بلکه واجب است.
