بهومیل هرابال

ترجمه: مهدی نمازیان

این رمان که نخستین بار در سال ۱۹۷۱ به صورت نسخه‌ای ماشین‌نویس‌شده منتشر شد و سرانجام در سال ۱۹۸۹ به شکل کتاب به چاپ رسید، به گفتهٔ نیویورک تایمز «رمانی خارق‌العاده و با طنزی ظریف و تراژیک» است.

داستان، زندگی دیتیه را روایت می‌کند؛ پیشخدمتی ساده‌دل اما به‌شدت جاه‌طلب که در سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم در یکی از مجلل‌ترین هتل‌های پراگ کار می‌کند. او رؤیاهای بزرگی در سر دارد و باور دارد که با تلاش و پشتکار می‌تواند روزی به ثروت و شکوهی بی‌سابقه دست یابد.

دیتیه هرگز فرصت خدمت به پادشاه انگلستان را پیدا نمی‌کند، اما افتخار پذیرایی از هایله سلاسی، امپراتور اتیوپی، نصیبش می‌شود؛ رویدادی که آن را یکی از پرافتخارترین و به‌یادماندنی‌ترین لحظات زندگی خود می‌داند.

اندکی بعد، هم‌زمان با اشغال چکسلواکی به دست نیروهای آلمان نازی، او دل‌باختهٔ زنی ورزشکار و هوادار نازی‌ها می‌شود و با او ازدواج می‌کند. این عشق، زندگی او را به شکلی عمیق با حوادث سیاسی و تاریخی زمانه‌اش گره می‌زند.

پس از پایان جنگ، دیتیه با فروش مجموعه‌ای از تمبرهای گران‌بهایی که از یهودیان مصادره شده بودند، به آرزوی دیرینهٔ خود دست می‌یابد و سرمایه‌ای هنگفت به دست می‌آورد. او هتل باشکوهی بنا می‌کند و به میلیونری موفق تبدیل می‌شود.

اما با استقرار حکومت کمونیستی، همهٔ دارایی‌هایش از او گرفته می‌شود. ثروت، موقعیت اجتماعی و آرزوهایی که سال‌ها برایشان جنگیده بود، یک‌باره نابود می‌شوند و او را به کاری ناچیز می‌گمارند: بازرسی و سرکشی به جاده‌های کوهستانی.

دیتیه در سال‌های پایانی عمر، در تنهایی و شرایطی سخت و کسالت‌بار زندگی می‌کند. او به تدریج با واقعیت گریزناپذیر مرگ روبه‌رو می‌شود و سرانجام جایگاه خود را در تاریخ، و معنای زندگی‌ای را که میان جاه‌طلبی، کامیابی، سقوط و پشیمانی سپری کرده است، درمی‌یابد. این رمان، در کنار طنز شیرین و روایت سرزنده‌اش، تأملی عمیق دربارهٔ جاه‌طلبی، قدرت، تاریخ، مسئولیت اخلاقی و سرنوشت انسان در برابر دگرگونی‌های سهمگین قرن بیستم است.

توماس برنهارد

ترجمه: زینب آزمند

رویتهامر، دانشمند و اندیشمند برجسته، شش سال از زندگی خود را یکسره وقف ساخت بنایی کرده است که آن را «مخروط» می‌نامد؛ ساختمانی که با دقتی کاملاً ریاضی‌وار و بر پایهٔ محاسباتی بی‌نقص طراحی و در مرکز ملک خانوادگی‌اش بنا شده است. او این بنا را به افتخار خواهر محبوبش ساخته است.

اما اندکی پس از آنکه ساخت این بنا به پایان می‌رسد، رویتهامر دست به خودکشی می‌زند.

دوستی بی‌نام، با کنار هم گذاشتن هزاران یادداشت پراکنده و دست‌نوشته‌ای نگران‌کننده که از او بر جای مانده است، می‌کوشد راز فروپاشی روانی رویتهامر را کشف کند. او به معنای واقعی کلمه، تکه‌های این معما را از میان انبوهی از برگه‌ها گرد می‌آورد تا دریابد چه چیزی ذهن این نابغه را به نابودی کشانده است.

آنچه در جریان این جست‌وجو آشکار می‌شود، داستان مردی است که نبوغش او را بی‌وقفه وادار می‌کند تا دریافت‌ها، اندیشه‌ها و برداشت‌های خود را بارها و بارها اصلاح، بازنگری و کامل‌تر کند؛ وسواسی پایان‌ناپذیر برای رسیدن به کمال، که سرانجام او را به تنها نتیجه‌ای می‌رساند که از نظر خودش منطقی و گریزناپذیر است: انکار و نابودی خویشتن.

«بازنویسی» که بسیاری از منتقدان آن را شاهکار توماس برنهارت می‌دانند، رمانی است با ساختاری بسیار هوشمندانه و استادانه که هرگز از ذهن خواننده پاک نمی‌شود. این اثر تأملی عمیق و فراموش‌نشدنی دربارهٔ کشمکش همیشگی میان اشتیاق انسان برای رسیدن به کمال مطلق و آگاهی دردناک از دست‌نیافتنی بودن آن است؛ تقابلی که به یکی از بنیادی‌ترین تراژدی‌های وجود انسان تبدیل می‌شود.

آیزاک بشویتس سینگر

برگردان: پروانه عروج نیا

جان ماسفیلد

ترجمه: حبیب الله صحیحی

نویسنده: امانوئل بوو

مترجم: قاسم مومنی

نویسنده: آناتول فرانس

مترجم: محمدرضا پارسایار

این داستان دل‌انگیز، زندگی ادبی پاریس در قرن نوزدهم را به تصویر می‌کشد. سیلوستر بونار، زبان‌شناس و پژوهشگری گوشه‌گیر و مجرد، پس از یافتن دخترِ عشق دیرین خود، تصمیم می‌گیرد سرپرستی او را بر عهده بگیرد و برایش هزینه‌های لازم را فراهم کند و جهیزیه‌ای برای ازدواجش تدارک ببیند. اما دختر از پیش سرپرستی دارد. پس از مجموعه‌ای از اتفاقات، و هنگامی که بونار درمی‌یابد او با بدرفتاری و ظلم روبه‌رو است، به ربودن او دست می‌زند. او از پیگرد قانونی می‌گریزد و سرانجام به عنوان سرپرست قانونی دختر منصوب می‌شود. هنگامی که ژان، دختر تحت سرپرستی او، ازدواج می‌کند، بونار کتابخانه ارزشمند و گران‌بهای خود را می‌فروشد تا جهیزیه او را تأمین کند؛ با این حال، از روی احساس گناه، چند جلد از کتاب‌های محبوبش را برای خود نگه می‌دارد و سپس در روستا بازنشسته می‌شود.

«جنایت سیلوستر بونار» قرن هجدهم را بسیار بیش از قرن نوزدهم، همچون عصر طلایی می‌نگرد. شخصیت اصلی آن، سیلوستر بونار، نخستین نمونه از مجموعه‌ای از شخصیت‌های داستانی بود که ویژگی‌ها و روحیات خاص فرانسه آن دوران را نمایندگی می‌کردند. این اثر به دلیل سبک نوشتاری ظریف و دلنشینش مورد تحسین قرار گرفت و نویسنده آن، به سبب ویژگی‌های اخلاقی و ادبی کتاب، جایزه‌ای از آکادمی فرانسه دریافت کرد.

منتقدان درباره این‌که منظور از «جنایت» در عنوان کتاب دقیقاً چیست، دیدگاه‌های متفاوتی داشته‌اند. آیا این جنایت به آدم‌ربایی اشاره دارد که بونار مرتکب آن شده است؟ یا به نگه داشتن چند کتاب محبوب از میان کتاب‌هایی که قرار بود به مزایده گذاشته شوند؟ یا شاید نجات ژان از بدرفتاری و آزار، نوعی طنز تلخ و کنایه‌آمیز باشد؛ به این معنا که در یک نظام اجتماعی ذاتاً فاسد و بی‌رحم، جرم او در واقع جرمِ نیکوکاری و خیرخواهی است؟ پاسخ این پرسش همچنان بر عهده خواننده گذاشته شده است.

آدریان چایکوفسکی

ترجمه: حسین شهرابی

رمان فرزندان زمان اثر آدریان چایکوفسکی، برندهٔ جایزهٔ آرتور سی. کلارک، داستانی حماسی دربارهٔ نبرد انسان برای بقا در سیاره‌ای است که برای سکونت بشر آماده‌سازی شده است.

آخرین بازماندگان نسل بشر، زمینی در حال مرگ را ترک کرده‌اند؛ انسان‌هایی که از سر ناامیدی در جست‌وجوی خانه‌ای جدید در میان ستارگان هستند. آن‌ها در مسیر اجداد خود پیش می‌روند و به بزرگ‌ترین میراث عصر گذشته دست می‌یابند: جهانی که به‌وسیلهٔ انسان دگرگون و آمادهٔ زندگی بشر شده است.

اما در این عدن جدید همه‌چیز آن‌گونه که به نظر می‌رسد نیست. در سال‌های طولانی پس از ترک این سیاره، طرح‌ها و تلاش‌های سازندگان اولیهٔ آن به نتیجه‌ای فاجعه‌بار انجامیده است. این سیاره همچون پناهگاهی بکر و خالی از سکنه منتظر ورود انسان‌ها نیست؛ بلکه فرمانروایان تازه‌ای آن را از یک امید نجات‌بخش به بزرگ‌ترین کابوس بشر تبدیل کرده‌اند.

اکنون دو تمدن در مسیر برخوردی اجتناب‌ناپذیر قرار گرفته‌اند؛ دو تمدنی که هر یک مرزهای آنچه را برای زنده ماندن انجام خواهند داد، آزمایش می‌کنند. در حالی که سرنوشت بشریت در تعادل قرار گرفته است، پرسش بزرگ این است:

وارثان واقعی این زمین جدید چه کسانی هستند؟

آیریس مرداک

ترجمه: شیرین طالقانی

آیریس مرداک زمانی گفته بود:

«فلسفه اغلب چیزی نیست جز یافتن فرصت‌هایی برای بیان آنچه از پیش آشکار و بدیهی است.»

آنچه برای مرداک، و برای همهٔ کسانی که آثار او را می‌خوانند، بدیهی بود، این است که خیر (Good) از هر چیز فراتر می‌رود؛ حتی از خدا.

مرداک در سراسر دوران طولانی، پربار و برجستهٔ نویسندگی خود، به کاوش در پرسش‌هایی بنیادین دربارهٔ:

• خیر و شر،
• اسطوره،
• و اخلاق،

پرداخت.

چارچوبی که این پرسش‌ها را در آن مطرح می‌کند ــ و نیز نتیجه‌گیری‌های فلسفی خود او ــ در همین اثر گرد آمده است.

این کتاب بنیان فکری اندیشه‌های اخلاقی آیریس مرداک را آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که چگونه او با الهام از سنت فلسفی، به‌ویژه افلاطون، مفهوم «خیر» را عالی‌ترین واقعیت و والاترین معیار اخلاقی می‌داند؛ واقعیتی که حتی مفاهیم رایج دربارهٔ خدا نیز در برابر آن جایگاهی ثانوی می‌یابند.

ژول ورن

ترجمه: جواد محیی

در جریان جنگ داخلی آمریکا، پنج نفر از اهالی ایالات شمالی ــ مهندس سایرس اسمیت و سگش تاپ، گدئون اسپیلت خبرنگار، نب، خدمتکار سیاه‌پوست، پنکروف، ملوانی کارآزموده، و هربرت، نوجوانی باهوش ــ که به اسارت نیروهای جدایی‌طلب درآمده‌اند، با استفاده از یک بالن موفق به فرار می‌شوند.

اما گرفتار طوفانی سهمگین می‌شوند و سرانجام در جزیره‌ای متروک، در دل اقیانوس آرام، فرود می‌آیند.

این پنج همراه، با وجود آنکه از همه چیز محروم‌اند، به لطف هوش، پشتکار و ارادهٔ خود، خیلی زود زندگی‌شان را سامان می‌دهند و شرایطی فراهم می‌کنند که بتوانند تقریباً به شکلی عادی به زندگی ادامه دهند.

از سوی دیگر، این جزیره که آن را جزیرهٔ لینکلن می‌نامند، منابع طبیعی شگفت‌انگیز و کاملاً غیرمنتظره‌ای در اختیار آنان قرار می‌دهد.

اما مجموعه‌ای از رویدادهای توضیح‌ناپذیر و هم‌زمانی‌های اسرارآمیز، آنان را وادار می‌کند باور کنند که نیرویی ناشناخته و مرموز پیوسته مراقب آنان است، سرنوشتشان را هدایت می‌کند و از راه‌هایی پنهان و غیرمستقیم، ارادهٔ خود را بر آنان تحمیل می‌کند؛ نیرویی که در حساس‌ترین و خطرناک‌ترین لحظات برای نجاتشان مداخله می‌کند...

جزیرهٔ اسرارآمیز یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های ژول ورن است؛ نویسنده‌ای خیال‌پرداز و افسونگر که جذابیت آثارش هرگز پایان نمی‌یابد.

هنریک ایبسن

ترجمه: منوچهر انور

«مرغابی وحشی» (Vildanden) اثر هنریک ایبسن، نمایشنامه‌ای است که در سال ۱۸۸۴ نوشته شده است. این اثر برخورد خطرناک میان حقیقت و توهم را بررسی می‌کند؛ هنگامی که گرگرس ورله (Gregers Werle)، فردی آرمان‌گرا، به آرامش شکننده و ظاهراً پایدار خانوادهٔ اکدال (Ekdal) وارد می‌شود.

گرگرس که مصمم است رازهای پنهان و مدفون‌شدهٔ مربوط به خیانت و فریب‌کاری را آشکار کند، جهانی را که این خانواده با دقت برای خود ساخته‌اند و در آن زندگی می‌کنند، درهم می‌شکند.

این خانواده در اتاق زیرشیروانی خانه، از یک مرغابی وحشیِ زخمی نگهداری می‌کنند؛ موجودی که نمادی از زخم‌های پنهان و آسیب‌های درونی خود آنان است.

با آشکار شدن حقیقت‌های دردناک دربارهٔ روابط پنهانی، مسئلهٔ پدر و فرزندی، و رؤیاهای شکست‌خورده، پیامدهای این افشاگری‌ها به‌تدریج تراژیک‌تر می‌شوند؛ و بدین ترتیب، این اثر پیشگامانه در ژانر تراژدی ـ کمدی شکل می‌گیرد.