فرعون ها هم می میرند
تومان 550,000
نویسنده: الیزابت پین
مترجم: حسن پستا
واژه “فِرعَون” لقبی است که در دوره متأخر برای نام بردن از فرمانروایان سلسلههای مصر باستان بهکار میرود. هر چند، از نظر تاریخی، فرعون فقط در طی پادشاهی نوین مصر، به ویژه در میانه دودمان هجدهم مصر، پس از سلطنت “حتشپسوت” به عنوان یک لقب برای پادشاهان مورد استفاده قرار گرفت. فرعون مدیر ارشد، رئیس ارتش، و فرمانروای کل مصر تلقی میشده است. او همچنین پسر “رع” به شمار میآمده. واژه فرعون از ریشه قبطی “پِرآ” به معنای «خانهٔ بزرگ» است؛ اشارهای به این واقعیت که فرعونها خود را پناهگاه مردم میدانستند و برای خود کاخهای بزرگ پادشاهی داشتند. با آنکه در اصل این واژه اشاره به کاخ پادشاهی فرمانروا میکرد، تا هنگام “توتمس سوم” (۱۴۲۵–۱۴۷۹ پ. م) در پادشاهی نوین، دیگر به عنوان نامی برای شخص فرمانروا به کار گرفته میشد.
نخستین شخصی که در تاریخ مصر باستان به نام فرعون مشهور است، شخصی است به نام پادشاه عقرب که نام اصلی وی مشخص نیست؛ ولی در نقشی که از او روی یک گرز سنگی وجود دارد، عقربی روبروی صورت او دیده میشود و به این دلیل او را به این نام میخوانند. از فراعنهٔ مصر میتوان خوفو، خفرع، منکورع، رامسس دوم، آخناتون، توتآنخآمون، شهبانو حتشپسوت، و توتمس سوم را نام برد. در میان تمامی این فراعنه، خوفو، خفرع و منکورع به خاطر ساختن اهرام ثلاثه، توتمس سوم و رامسس دوم به خاطر قدرت بیش از حد در اداره کشور و کشورگشایی، آخناتون به خاطر مخالفت و ضدیت با تمام عقاید فراعنه گذشته و ساختن شهر آخن آتون (افق آتون) به همین منظور و توتآنخآمون به خاطر مرگ عجیبش در سن هیجده سالگی و گنجینه دستنخوردهٔ مقبره خود بیش از بقیه فراعنه شهرت دارند.
مجموعه: گردونه تاریخ
انتشارات: علمی و فرهنگی
سال نشر: ۱۳۶۸
زبان: فارسی
تعداد صفحات: ۲۳۸ صفحه
کمیاب – کیفیت سالم و تمیز
کتاب «فرعونها هم می میرند» نوشتهٔ الیزابت پین اثری آموزشی، روایی و در عین حال تحلیلی است که تاریخ سیاسی مصر باستان را از خلال زندگی و نقش فرعونها بازمینماید. این کتاب بیش از آنکه صرفاً فهرستی از پادشاهان باشد، تلاشی است برای فهم این نکته که فرعونها چگونه همزمان حاکمان سیاسی، رهبران دینی و نمادهای نظم کیهانی در تمدن مصر بودهاند.
پین تاریخ مصر را بهصورت روایتی پیوسته و قابل فهم ارائه میکند و نشان میدهد که قدرت فرعونها تنها بر زور نظامی استوار نبود، بلکه بر باورهای عمیق مذهبی و اسطورهای جامعه نیز تکیه داشت. فرعون در نگاه مصریان نه یک انسان عادی، بلکه واسطهای میان خدایان و مردم بود؛ موجودی که حفظ «ماعت» یا نظم کیهانی و اجتماعی بر عهدهٔ او قرار داشت. کتاب بهخوبی توضیح میدهد که چگونه این باور، مشروعیت قدرت سیاسی را تثبیت میکرد و نافرمانی از فرعون را به نوعی آشوب کیهانی بدل میساخت.
یکی از نقاط قوت کتاب، پرداختن به تفاوتهای شخصیتی و سیاسی فرعونهاست. پین نشان میدهد که همهٔ فرعونها یکسان نبودند: برخی مانند خوفو با ساخت بناهای عظیم قدرت خود را جاودانه کردند، برخی مانند حتشپسوت با شکستن قالبهای جنسیتی تاریخساز شدند، و برخی دیگر همچون آخناتون با اصلاحات دینی رادیکال، ثبات سنتی مصر را به چالش کشیدند. این تنوع شخصیتی، تصویر کلیشهای از فرعون بهعنوان فرمانروایی مطلق و تغییرناپذیر را از میان میبرد.
کتاب همچنین به رابطهٔ میان فرعون، مردم و طبقهٔ کاهنان توجه دارد. پین توضیح میدهد که قدرت فرعون هرچند ظاهراً مطلق بود، اما در عمل با نهادهای دینی، سنتها و واقعیتهای اقتصادی محدود میشد. در دورههایی که این تعادل بر هم میخورد، مصر دچار ضعف، تفرقه یا فروپاشی میشد. از اینرو، تاریخ فرعونها در کتاب نه صرفاً تاریخ افراد، بلکه تاریخ تعامل قدرت، دین و جامعه است.
از نظر سبک، نثر کتاب ساده، روان و مناسب مخاطبان جوان و عمومی است، اما در عین حال دقت تاریخی خود را حفظ میکند. پین از روایت خشک و آکادمیک پرهیز میکند و با داستانپردازی مستند، خواننده را به دل جهان مصر باستان میبرد. همین ویژگی باعث میشود کتاب هم برای آموزش و هم برای ایجاد علاقه به تاریخ باستان اثری موفق باشد.
در مجموع، «فرعونها هم می میرند» کتابی است که تاریخ را از خلال انسانها و باورهایشان روایت میکند. این اثر نشان میدهد که فرعونها صرفاً پادشاهانی قدرتمند نبودند، بلکه تجسم یک جهانبینی خاص بودند؛ جهانبینیای که سیاست، دین و زندگی روزمره را در هم میآمیخت. کتاب الیزابت پین مقدمهای روشن، جذاب و اندیشمندانه برای فهم یکی از ماندگارترین تمدنهای تاریخ بشر به شمار میآید.
| وزن | 300 گرم |
|---|

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.