اروه لوته لیه

ترجمه: محمود سلطانیه

نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه گنکور و پرفروش نیویورک‌تایمز، خالق ناهمخوانی (The Anomaly)

نویسنده‌ی برجسته‌ی فرانسوی در این تأمل بلیغ و پرظرافت، به کاوش در گذشته‌ی شخصی خود و روابط آشفته‌ی خانوادگی‌اش می‌پردازد.

اِروه لُ تلیه هرگز خود را کودکی ناشاد نمی‌دانست — نه محروم بود، نه کتک می‌خورد، و نه مورد آزار قرار می‌گرفت. بااین‌حال، از همان دوران کودکی درک کرده بود که چیزی درست نیست و در دل، آرزوی گریختن داشت. گاه کودکان تنها چاره‌ای جز فرار ندارند، زیرا عشق‌شان به زندگی از هر چیز دیگری نیرومندتر است.

اکنون، در شصت‌سالگی و پس از رسیدن به نوعی فاصله‌ی عاطفی، در حالی که پدر و ناپدری‌اش درگذشته‌اند و مادرش درگیر مرحله‌ی پیشرفته‌ی بیماری آلزایمر است، لُ تلیه سرانجام توانسته است داستان خانواده‌اش را بنویسد. او که در کودکی به‌سرعت از سوی پدرش رها شد و بخشی از دوران کودکی‌اش را نزد پدربزرگ و مادربزرگ گذراند، به‌گونه‌ای عمیق از رابطه‌اش با مادرش تأثیر پذیرفت — زنی آشفته با دیدگاه‌هایی آسیب‌زا درباره‌ی عشق.

در این روایت ژرف و صادقانه، لُ تلیه می‌کوشد به گذشته‌ی دشوار خود بنگرد؛ بی‌آن‌که در دام خشم یا حسرت بیفتد، و گاه حتی با چاشنی طنزی تلخ.