توماس برنهارد

ترجمه: زینب آزمند

رویتهامر، دانشمند و اندیشمند برجسته، شش سال از زندگی خود را یکسره وقف ساخت بنایی کرده است که آن را «مخروط» می‌نامد؛ ساختمانی که با دقتی کاملاً ریاضی‌وار و بر پایهٔ محاسباتی بی‌نقص طراحی و در مرکز ملک خانوادگی‌اش بنا شده است. او این بنا را به افتخار خواهر محبوبش ساخته است.

اما اندکی پس از آنکه ساخت این بنا به پایان می‌رسد، رویتهامر دست به خودکشی می‌زند.

دوستی بی‌نام، با کنار هم گذاشتن هزاران یادداشت پراکنده و دست‌نوشته‌ای نگران‌کننده که از او بر جای مانده است، می‌کوشد راز فروپاشی روانی رویتهامر را کشف کند. او به معنای واقعی کلمه، تکه‌های این معما را از میان انبوهی از برگه‌ها گرد می‌آورد تا دریابد چه چیزی ذهن این نابغه را به نابودی کشانده است.

آنچه در جریان این جست‌وجو آشکار می‌شود، داستان مردی است که نبوغش او را بی‌وقفه وادار می‌کند تا دریافت‌ها، اندیشه‌ها و برداشت‌های خود را بارها و بارها اصلاح، بازنگری و کامل‌تر کند؛ وسواسی پایان‌ناپذیر برای رسیدن به کمال، که سرانجام او را به تنها نتیجه‌ای می‌رساند که از نظر خودش منطقی و گریزناپذیر است: انکار و نابودی خویشتن.

«بازنویسی» که بسیاری از منتقدان آن را شاهکار توماس برنهارت می‌دانند، رمانی است با ساختاری بسیار هوشمندانه و استادانه که هرگز از ذهن خواننده پاک نمی‌شود. این اثر تأملی عمیق و فراموش‌نشدنی دربارهٔ کشمکش همیشگی میان اشتیاق انسان برای رسیدن به کمال مطلق و آگاهی دردناک از دست‌نیافتنی بودن آن است؛ تقابلی که به یکی از بنیادی‌ترین تراژدی‌های وجود انسان تبدیل می‌شود.

توماس برنهارد

ترجمه: شهروز رشید

توماس برنهارد (1931-1989)، نویسنده و نمایشنامه‌نویس برجسته اتریشی، به دلیل سبک خاص و نگاه بدبینانه‌اش به جهان، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم شناخته می‌شود. او در آثارش به موضوعاتی چون بحران‌های وجودی، پوچی زندگی، مرگ، و نقد اجتماعی پرداخته و با زبانی طنزآمیز و تلخ، بی‌رحمانه به جامعه مدرن حمله می‌کند.

قدم زدن یکی از آثار کوتاه‌تر برنهارد است، به شکل گفت‌وگوی دو دوست در پیاده‌روی‌های روزانه روایت می‌شود. این پیاده‌روی‌ها فرصتی برای پرداختن به مسائل وجودی، فلسفی و بحران‌های ذهنی شخصیت‌هاست. در پیاده‌روی، برنهارد با زبانی تلخ و تکرارهای خاص، به تصویر کردن پوچی، ناامیدی، و بی‌معنایی زندگی انسان مدرن می‌پردازد.