آدریان چایکوفسکی

ترجمه: حسین شهرابی

رمان فرزندان زمان اثر آدریان چایکوفسکی، برندهٔ جایزهٔ آرتور سی. کلارک، داستانی حماسی دربارهٔ نبرد انسان برای بقا در سیاره‌ای است که برای سکونت بشر آماده‌سازی شده است.

آخرین بازماندگان نسل بشر، زمینی در حال مرگ را ترک کرده‌اند؛ انسان‌هایی که از سر ناامیدی در جست‌وجوی خانه‌ای جدید در میان ستارگان هستند. آن‌ها در مسیر اجداد خود پیش می‌روند و به بزرگ‌ترین میراث عصر گذشته دست می‌یابند: جهانی که به‌وسیلهٔ انسان دگرگون و آمادهٔ زندگی بشر شده است.

اما در این عدن جدید همه‌چیز آن‌گونه که به نظر می‌رسد نیست. در سال‌های طولانی پس از ترک این سیاره، طرح‌ها و تلاش‌های سازندگان اولیهٔ آن به نتیجه‌ای فاجعه‌بار انجامیده است. این سیاره همچون پناهگاهی بکر و خالی از سکنه منتظر ورود انسان‌ها نیست؛ بلکه فرمانروایان تازه‌ای آن را از یک امید نجات‌بخش به بزرگ‌ترین کابوس بشر تبدیل کرده‌اند.

اکنون دو تمدن در مسیر برخوردی اجتناب‌ناپذیر قرار گرفته‌اند؛ دو تمدنی که هر یک مرزهای آنچه را برای زنده ماندن انجام خواهند داد، آزمایش می‌کنند. در حالی که سرنوشت بشریت در تعادل قرار گرفته است، پرسش بزرگ این است:

وارثان واقعی این زمین جدید چه کسانی هستند؟