اسناد افغانستان
کریگ ویتلاک
ترجمه: حمید هاشمی کهندانی
برخلاف جنگ‌های ویتنام و عراق، حمله آمریکا به افغانستان در سال 2001 تقریباً از حمایت عمومی برخوردار بود. در ابتدا، اهداف روشن و واضح بود: شکست دادن القاعده و جلوگیری از تکرار 11 سپتامبر. با این حال، بلافاصله پس از اینکه ایالات متحده و متحدانش طالبان را از قدرت کنار زدند، مأموریت از مسیر منحرف شد و مقامات ایالات متحده اهداف اصلی خود را از دست دادند.
کیش گنوسی (پیام خدای ناشناخته و صدر مسیحیت)
هانس یوناس
ترجمه: ماشاالله کوچکی میبدی و حمید هاشمی کهندانی
موضوع اصلی این کتاب، اندیشه باطنی به معنای توجه به روح معارف دین است که در تاریخ اندیشه دینی، نقطه مقابل اخباری گریِ اهل ظاهر بوده است، به همان ترتیب که در علوم انسانی، نظیر حقوق، ادبیات و غیره همیشه کسانی در باب فهمی که از متون بنیادین داشته اند با یکدیگر ستیز می کرده اند.
جماعتی از متدینین به مسیحیت دردوره های مختلف هرکدام بر سر حقانیت تفسیری که از کتاب مقدس و متون دینی شان داشته اند با یکدیگر و بر همین اساس نیز با غیر، مواجهه کرده اند و به همین دلیل اهمیت سیاسی و تاریخی به دست آورده اند. بر این اساس باطنی گری را می توان پیش از هر چیزی یک روش تحقیق در نظر گرفت که نه به دینی (مسیحیت) نه به فرقه ای (مانی، والنتین و غیره) و نه به جهتی (شرق ایرانی یا غرب یونانی) قابل انحصار است. این همان رخداد گونه گونی است که مورخین پرشمار اندیشه دینی ما نظیر جامی و سلمی و غیره نیز برشمرده و در کتاب های خود اشکال مختلف آن را با ذکر ویژگی ها و اختلافات شان دسته بندی کرده اند.
هانس یوناس فیلسوف و مورخ دین آلمانی در این کتاب، باطنی گری پس از مسیح علیه السلام را به صورت یک دین معرفی کرد ه است که ریشه های تاریخی و جغرافیایی دارد و از همین رو نام آن را religion گذاشته است؛ مترجمان به همین سبب نام کیش (و نه دین) را برابر آن گذاشته اند. این اعتقاد که در تعظیم شعائر الاهی، ضرورتی به رعایت صور خارجی دین نیست و ملاک دین داری، شناخت خداوند و اعتقاد قلبی به او است، اختصاصی به دین مسیح علیه السلام ندارد و گروه های متعددی از این روش پیروی می کرده اند.
گذشته ی یک توهم
فرانسوا فوره
ترجمه: حمید هاشمی کهندانی
فرانسوا فوره به‌عنوان برجسته‌ترین مورخ قرن بیستم در زمینه انقلاب فرانسه شناخته می‌شد. اما سال‌ها پیش از مرگش، توجه خود را به پیامدها و پسا‌آمدهای انقلابی دیگر، یعنی انقلاب کمونیستی، معطوف کرد. نتیجه آن، «گذشته ی یک توهم» (Le passé d'une illusion)، تاریخی ژرف و موشکافانه از شور و شوق‌های ایدئولوژیک است که عصر مدرن را تغذیه و مشخص کرده‌اند.
«این شاید روشنگرترین مطالعه‌ای باشد که تاکنون به پرسش جذابیت نه تنها کمونیسم، بلکه انواع نازی و دیگر اشکال فاشیستی تمامیت‌خواهی در این قرن اختصاص یافته است.» — هیلتون کرامر، نیو کرایتریون
«مطالعه‌ای ظریف، دقیق و در عین حال گیرا درباره فراگیرترین و مخرب‌ترین توهم قرن بیستم.» — کرکوس ریویوز، نقد ستاره‌دار
««گذشته ی یک توهم...» هم یک اثر عمیق در تاریخ فکری است که در کنار دیگر مطالعات بزرگ درباره بدعت چپ‌گرایی قرار می‌گیرد... و هم یک تشخیص بی‌رحمانه از خطرات خودویرانگری ذاتی در رژیم‌های دموکراتیک است.» —راجر کاپلان، واشنگتن تایمز
«کتابی شگفت‌انگیز... ...برانگیزاننده و چالش‌برانگیز... ... فوریه، که در چندین زبان به مطالعه گسترده‌ای پرداخته بود، آشکارا با اروپا در قرن بیستم به خوبی آشنا بود، حتی با کوچه‌های تاریکی که در هیچ نقشه موجودی یافت نمی‌شوند. «—مارک فالکوف، کامنتری
«این اثر که تاریخ اندیشه‌هاست، برای دل‌های ضعیف نیست، با این حال، کسانی که با آن به چالش می‌کشد، به سهمی برجسته در ادبیات کمونیسم پی خواهند برد.»—بُک‌لیست
«آثار سلطه‌جویانه‌ای که با اعتمادبه‌نفس خیره‌کننده‌ای، در مفهوم خود بزرگ و در بیان گسترده است و مملو از جزئیات جذاب و قضاوت‌های اغلب تیز و دقیق می‌باشد.» — جان دان، ضمیمه تایمز هایر اِجوکیشن
««گذشته ی یک توهم» درخشان است و یافتن نگارش بهتری از تاریخ، به جز فصل اول آن که ریشه‌های اندیشه سیاسی مدرن را تا قرن نوزدهم ردیابی می‌کند، دشوار است.» — جِی. آرچ گتی، آتلانتیک مانثلی
«کتابی درخشان و مهم. . . . انتشار نسخهٔ آمریکایی، تأمل‌برانگیزترین ارزیابی تاریخی کمونیسم در اروپا را که از زمان فروپاشی‌اش منتشر شده است، در دسترس خوانندهٔ عام قرار می‌دهد.»—جفری هرف، وال استریت ژورنال
فرانسوا فیوره (۱۹۲۷-۱۹۹۷)، آموزگار و نویسنده، شوالیه لژیون دِنر بود و در سال ۱۹۹۷ به عنوان یکی از «چهل نامی» آکادمی فرانسوی، عالی‌ترین افتخار فکری در فرانسه، انتخاب شد. از جمله کتاب‌های متعدد او می‌توان به «تفسیر انقلاب فرانسه»، «مارکس و انقلاب فرانسه» و «فرانسه انقلابی» اشاره کرد. دبورا فوره، همسر بیوه‌اش، در پروژه‌های بسیاری با او همکاری کرد.
