خواهران ماکیوکا
جونیچیرو تانیزاکی
ترجمه: ساره ارض پیما
در اوساکا، در سال‌هایی درست پیش از جنگ جهانی دوم، چهار زنِ اشرافی می‌کوشند شیوه‌ای از زندگی را که در حال ناپدید شدن است حفظ کنند. آن‌گونه که جونیچیرو تانیزاکی روایت می‌کند، داستانِ خواهرانِ ماکیوکا شکل‌دهندهٔ اثری است که به‌گمان بسیاری بزرگ‌ترین رمان ژاپنیِ قرن بیستم به شمار می‌آید؛ پرتره‌ای اندوه‌بار و در عین حال بی‌رحمانه از یک خانواده—و از جامعه‌ای تمام‌عیار—که به‌سوی پرتگاهِ مدرنیته سر می‌خورد.
تسوروکو، خواهر بزرگ‌تر، سرسختانه به اعتبار نام خانوادگی‌شان می‌چسبد، حتی وقتی شوهرش آماده می‌شود خانواده را به توکیو منتقل کند؛ جایی که آن نام دیگر معنایی ندارد. ساچیکو با شجاعت به سازش تن می‌دهد تا آیندهٔ خواهران کوچک‌تر را تضمین کند. یوکیکویِ مجرد گروگانِ معیارهای سخت‌گیرانهٔ خانواده است، و در مقابل، تائکویِ پرشور با افکندنِ خود به پیوندهای عاشقانهٔ جنجالی سر به شورش می‌گذارد. خواهران ماکیوکا که سرشار از تصویرپردازی‌هایی از زندگیِ طبقهٔ بالای ژاپن است و هم آداب‌دانی و هم درددل شخصیت‌هایش را ثبت می‌کند، اثری کلاسیک در ادبیات جهانی به شمار می‌آید.
