The Creation of Arabian Jewish Tradition: The Myth and Image of Muḥammad’s Jewish
Companion ʿAbdallāh ibn Salām (d. 43/663) in Classical Islam

بن سلّام، از نخستین یهودیانی است که پس از هجرت محمد به مدینه، اسلام آورد. بسیاری، همچون ابوهریره و دیگران از او کسب علم کرده‌اند. او از بیعت با علی بن ابی‌طالب سرپیچی کرد و با خروج او از مدینه به بصره و سپس به عراق مخالف بود. برخی از سخنان او از قصص معروف به اسرائیلیات است. سعد ابن ابی وقاص می گوید: در طول زندگی خود که در کنار پیامبر بودم هیچگاه ندیدم قول بهشت به کسی دهد مگر عبدالله ابن سلام که به خاطر خدمات او در زمینه علم و دانش برای مسلمانان بود.

قرآن به طور ضمنی از عبدالله بن سلام یاد می کند:

بگو به من خبر دهيد اگر اين [قرآن] از نزد خدا باشد و شما بدان كافر شده باشيد و شاهدى از فرزندان اسرائيل به مشابهت آن [با تورات] گواهى داده و ايمان آورده باشد و شما تكبر نموده باشيد [آيا باز هم شما ستمكار نيستيد] البته خدا قوم ستمگر را هدايت نمى ‏كند.(قرآن 46:10)

هر چند که ائتلاف ها ضعیف بود، همه جناح های سیاسی مدینه، دست کم در آغاز، رهبری رسول الله (ص) را پذیرفتند. حتی مسائل شرعی را به ایشان ارجاع دادند. در یکی از مواردی که گروهی از یهودیان از رسول الله صلی الله علیه و آله خواستند که حکم یک زوج زناکار را صادر کند، فوراً پرسید که حکم تورات چیست؟ آنها پاسخ دادند: «ما کار اشتباه آنها را اعلام می کنیم و شلاقشان می زنیم».

ابن سلام می دانست که مجازات صحیح سنگسار است و اصرار داشت که از خود تورات برای تأیید سخنان آنها استفاده شود. یک نسخه از تورات قبل از آنها خریداری شده است، بنابراین متوجه می شویم که پاسخ نادرستی برای گمراه کردن عمدی رسول الله (ص) داده شده است. عبدالله بن سلام رضی الله عنه به آیه صحیحی اشاره کرد که زیر دست مرد یهودی که نسخه خطی را در دست داشت به طرز ماهرانه ای پنهان شده بود. مجازات تورات سنگسار بود، ابن سلام آیات صحیح را خواند و رسول الله صلی الله علیه و آله دستور داد که این حکم اجرا شود.