تصوف و ادبیات تصوف
تالیف: یوگنی ادوارد ویچ برتلس
ترجمه: سیروس ایزدی
نویسنده این کتاب یوگنی ادوارد ویچ برتلس ، دانشمند نامی و عضو وابسته آکادمی علوم اتحاد شوروی و عضو وابسته فرهنگستان ایران است . این استاد بزرگ از همان آغاز فعالیت خود در کارهای پژوهشی ، نگرش ویژهای به تصوف و ادبیات تصوف داشت و پهنه پژوهشهای وی در برگیرنده مطالب بسیاری از شرح نسخه های خطی تألیفات صوفیان و بازگشودن مفاهیم درونی اصطلاحات تصوف و شرح آثار و زندگی مؤلفان گوناگون و پیدایش ادبیات تصوف میباشد
این محقق ارجمند در زمینه ادبیات فارسی و تصوف در ایران میراث گرانبهایی از خود به یادگار گذاشته که کتاب حاضر یکی از آنهاست. «برتلس» در این اثر بزرک به جستجوی ریشه های تصوف در ایران پرداخته و نقش آنرا در تکامل آثار جاودان ادب فارسی – همچون آثار سنایی، عطار، مولوی، حافظ و نظامی – بازنموده است.
او در کارهای گوناگونی، وابستگی تصوف را با آیین زرتشت و با نو افلاطونی گرایی مورد پژوهش قرارداد. این محقق فقید همواره متوجه ویژگی های بشر دوستانه و احساسات زنده مردمی و عناصر برانگیزاننده کار و کوشش در تصوف ایران بود.
خلیفه و سلطان و مختصری درباره برمکیان
و. و. بارتولد
مترجم: سیروس ایزدی
بَرمَکیان یا فرزندان برمک از خاندان‌های ایرانی بودند که در دستگاه خلیفه‌گری عباسیان به قدرت فراوان رسیدند. تبار ایشان به گردانندگان بودایی معبد نوبهار در بلخ می‌رسید. برمکیان سرانجام به دست خود عباسیان نابود شدند.
نام آورترین این خاندان خالد پسر برمک و فرزندش یحیی پسر خالد برمک بودند که در سده هشتم میلادی در شهر بغداد اعتبار بسیار یافته بودند.
ترجمه بخش بسیار مهمی از آثار ایرانی و حتی یونانی به زبان عربی یعنی در آغاز، نهضت ترجمه مرهون کوشش‌های برمکیان بود. در زمان هارون الرشید تمام آنها را عباسیان نابود کردند زیرا اداره بیش تر امور کشور دست آنان بود و فقط شاه یک مقام تشریفاتی داشت.
