یوهان ولفگانگ فون گوته

ترجمه: امیر معدنی پور

«سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر» که در سال‌های ۱۷۹۵ و ۱۷۹۶ منتشر شد، دومین رمان گوته و یکی از آثار بنیادین در تاریخ رمان به شمار می‌آید. بسیاری آن را نخستین رمان پرورش و بالندگی شخصیت می‌دانند؛ گونه‌ای از رمان که بر رشد، خودشناسی و تکامل شخصیت اصلی تمرکز دارد.

داستان دربارهٔ ویلهلم، جوانی است که در میانهٔ سدهٔ هجدهم زندگی می‌کند و می‌کوشد از جهان محدود، خشک و بورژواییِ محل رشد خود رهایی یابد و به آرزویش، یعنی دستیابی به کامیابی و تحقق خویشتن به‌عنوان بازیگر و نمایشنامه‌نویس، برسد.

رمان گوته تأثیری عظیم بر جنبش رمانتیسم بر جای گذاشت. فیلسوفانی چون هگل، شلینگ، نووالیس و شوپنهاور آن را از مهم‌ترین رمان‌هایی می‌دانستند که تا آن زمان نوشته شده بودند. فریدریش شلگل نیز آن را، در کنار انقلاب فرانسه و فلسفهٔ فیشته، یکی از «سه گرایش بزرگ عصر» نامید.

این اثر بر موسیقی نیز تأثیر چشمگیری گذاشت و آهنگسازانی چون لودویگ فان بتهوون، فرانتس شوبرت و روبرت شومان اشعار این رمان را دستمایهٔ ساخت آثار موسیقایی خود قرار دادند.

«سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر» همچنین تأثیر عمیقی بر نویسندگان انگلیسی‌زبان سدهٔ نوزدهم گذاشت؛ از جمله توماس کارلایل که نخستین مترجم انگلیسی این اثر بود و جورج الیوت که از آن الهام فراوان گرفت.