تاریخ عقاید اقتصادی از افلاطون تا دوره معاصر
فریدون تفضلی
فریدون تفضلی، متولد ۱۳۱۹، یکی از اقتصاددانان برجسته ایرانی بود. او از سال ۱۳۴۹ بهطور تمام وقت و رسمی تدریس در دانشگاه ملی ایران را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۶ به رتبه استادی رسید. همچنین او شاگرد میلتون فریدمن، اقتصاددان برجسته صاحب نظریه درآمد دایمی و برنده جایزه نوبل اقتصاد نیز بوده است.
وی مدرک کارشناسی اقتصاد خود را از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و مدارک کارشناسی ارشد و دکترا در همین رشته را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی آمریکا اخذ کرد. عنوان رساله اش «سهم علمی اسکار لانگه در تئوری سوسیالیسم و کاربردهای آن در یوگسلاوی و چکاسلواکی» بود که با درجه ممتاز مورد پذیرش قرار گرفت. تفضلی پیش از پذیرفته شدن در مقاطع تحصیلات تکمیلی یک سال به عنوان کارشناس اقتصادی برای شرکت آر جی رینولدز در لس آنجلس کار کرد و در دوره دکتری به عنوان دستیار تدریس مشغول به کار شد. او پس ۳۷ سال تدریس در تمام مقاطع تحصیلی رشته اقتصاد و بازنشسته شدن در ۱۳۸۶/۴/۱۵، تا آخرین روزهای عمر در دانشگاه شهید بهشتی تهران تدریس میکرد. وی در ۲۳ بهمن ۱۳۹۶ درگذشت. فریدون تفضلی مؤلف و مترجم دهها اثر در علم اقتصاد بوده و دو کتابتاریخ عقاید اقتصادی و اقتصاد کلان او جزو کتابهای کلاسیک درسی مرجع در رشتهٔ اقتصاد به زبان فارسی محسوب میشود. یکی از بهترین آثار ترجمه ای او نیز کتاب راز سرمایه است.
توسعهیافتگی و توسعهنیافتگی: یک تحلیل مارکسیستی
- نام نویسنده : جِفری کِی
- نام مترجم : فریدون تفضلی، حمید پاداش
مارکس یک فیلسوف ـ اقتصاددان همیشه زنده است؛ سقوط سیاست اجماع واشنگتنی و شکست امریکاییها در جنگ ویتنام و بسیاری دلایل دیگر میتواند از عوامل اقبال به مارکس باشد. در علم اقتصاد، علیرغم ورود عوامل غیراقتصادی به قلمرو اقتصاد توسعه، هنوز «نظریهی جزمی توسعه« حاکم است. طبق این نظریه، اقتصاددانان نئوکلاسیک بر آناند که توسعهنیافتگی یک وضعیت ذاتی است که نظام سرمایهداری هم مسئول آن نیست. پروفسور جفری کِی در کتاب خود با بازخوانی دقیق و عمیق آثار مارکس، این دیدگاه را به چالش میکشد.
راه بردگی 💯
فریدریش فون هایک
مترجم: فریدون تفضلی، حمید پاداش
کتاب راه بردگی اثری کلاسیک در حوزه فلسفه سیاسی و اقتصاد است که به نقد سوسیالیسم و برنامهریزی متمرکز اقتصادی میپردازد. نویسنده استدلال میکند که چنین نظامهایی، هرچند ممکن است با نیت دستیابی به عدالت اجتماعی و برابری آغاز شوند، در نهایت به تمرکز قدرت در دست دولت و شکلگیری حکومتهای تمامیتخواه منجر میشوند؛ حکومتهایی که آزادیهای فردی را محدود کرده و خلاقیت و نوآوری را سرکوب میکنند.
نویسنده بر این باور است که برنامهریزی مرکزی اقتصاد مستلزم آن است که دولت کنترل فزایندهای بر زندگی اقتصادی و در نتیجه بر زندگی اجتماعی و سیاسی شهروندان به دست آورد. از دید او، هنگامی که تصمیمگیری درباره تولید، توزیع و مصرف کالاها به نهادهای حکومتی واگذار شود، آزادی انتخاب افراد به تدریج کاهش مییابد و قدرت سیاسی در دستان گروهی محدود متمرکز میشود.
کتاب همچنین استدلال میکند که تنها در چارچوب اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد است که میتوان آزادیهای سیاسی و اقتصادی را بهطور پایدار حفظ کرد. به اعتقاد نویسنده، رقابت آزاد و مالکیت خصوصی نهتنها موجب افزایش کارایی اقتصادی میشوند، بلکه مانعی در برابر تمرکز بیش از حد قدرت سیاسی نیز به شمار میآیند.
بخش مهم دیگری از کتاب به بررسی خطرات کنترل دولتی بر ابزارهای تولید اختصاص دارد. نویسنده معتقد است که هرچه دولت نقش گستردهتری در هدایت اقتصاد ایفا کند، وابستگی شهروندان به حکومت بیشتر میشود و در نتیجه امکان مقاومت در برابر قدرت سیاسی کاهش مییابد. او با استفاده از نمونههای تاریخی استدلال میکند که این روند میتواند زمینه را برای ظهور رژیمهای اقتدارگرا و دیکتاتوری فراهم کند.
در مجموع، این اثر دفاعی قدرتمند از آزادی فردی، اقتصاد بازار و محدودیت قدرت دولت است و هشدار میدهد که تلاش برای سازماندهی کامل اقتصاد توسط حکومت، حتی اگر با اهداف خیرخواهانه آغاز شود، ممکن است در نهایت به از دست رفتن آزادیهای اساسی و گسترش اقتدارگرایی بینجامد.