لیلا
فریدون زعیم اوغلو
حسین تهرانی
نویسندهی این کتاب آلماني ترکتبار است که توانسته جایزهی ادبی فردریش هبل 2002، جایزهی ادبی هوگو بال 2005، جایزهی ادبی گریملزهاوزن 2006، جایزهی ادبی یاکوب واسرمن 2010 و جایزهی ادبی شهر کیل 2010 را دریافت کند.
در توضیحات پشت جلد کتاب آمده است:
«رمان روایت بخشی از زندگی لیلا، کوچکترین فرزند خانوادهای با پنج فرزند دختر و پسر، از دوران کودکی تا چند سال پس از ازدواج و نهایتا" مهاجرتش به آلمان است. رمان درواقع سرگذشت واقعی مادر نویسنده است. پدر خانواده مظهر پدرسالاری است و مادر در تمام عمر در سکوت و تسلیم فرومیرود... در رمان لیلا، علاوهبر سرگذشت این خانواده، فضای فرهنگی حاکم بر ترکیهی دهههای پنجاه و شصت میلادی و وضعیت سخت اقتصادی آن دوران نیز روایت شده است. مطبوعات معتبر آلمان این رمان را ستودند؛ از جمله "فرانکفورتر آلگه ماینه تسایتونگ" این رمان را کتابی زیبا، یگانه و بزرگ و "زودویچه تسایتونگ" نویسنده را کاشف زبان و دنیای زبان وصف کردند.»
در قسمتی از داستان میخوانیم:
«مرد پای درخت سرو دراز کشیده است، کنار آوار و خاکسترهای قدیمی، میان پیتهای زیتون. سرش روی لبهی قاب شکستهی یک آیینه قرار دارد و میوههای سرو بر سر و رویش ریختهاند. باران ریزی صورتش را شسته و جلا داده است...»