هانا كنت

ترجمه: فروزنده طبيب

قهرمان داستان ((آگنس ماگنوس داتر)) به گناه كشتن ددمنشانه دو مرد، به كشتزاري دورافتاده درشمال ايسلند، جايي، كه او بخشي از كودكي خود را سپري كرده است، فرستاده مي‌شود تا چشم به راه اعدام خود باشد. خانواده‌اي كه در كشتزار زندگي مي‌كنند، نگران و هراسان از اين‌كه آدمكشي را در خانه كنار خود دارند، از او دوري مي‌جويند. در اين ميان تنها كشيش توتي، كه آگنس او را به عنوان راهنماي معنوي خود برگزيده است، تلاش مي‌كند تا او را بيشتر بشناسد. با گذشت روزهاي زمستان و نزديك شدن روز اعدام، خانم خانه و دخترانش درمي‌يابند كه روايت ديگري نيز پيرامون رويداد پرهياهويي كه شنيده‌اند وجود دارد. آيا اين آگاهي به رهايي آگنس مي‌انجامد؟ آيا...

رمان «مراسم تدفین» نوشته هانا کنت داستان آخرین زنی است که در ایسلند با مجازات اعدام روبه‌رو شد. آگنس ماگنوشدوتر آخرین زنی بود که سال ۱۸۳۰ در ایسلند اعدام شد. او زن مزرعه‌داری بود که برای مشارکت در قتل دو مرد به این مجازات سنگین محکوم شد. هانا کنت در رمان «مراسم تدفین» آخرین‌های ماه‌های زندگی ماگنوشدوتر را بازآفریده است.

رمان هانا کنت سال ۲۰۱۳ در استرالیا منتشر شد و جوایز ادبی بسیاری را برای نویسنده به ارمغان آورد.

جنیفر لارنس در اقتباس سینمایی از رمان «مراسم تدفین» (Burial Rites) به کارگردانی لوکا گوادانینو بازی كرده است.

اریک وویار

فاطمه قهرمانی

اریک وویار نویسنده کتاب “صورت‌جلسه” موفق شد جایزه گنکور ۲۰۱۷ را از آن خود کند. کتاب “صورت‌جلسه” داستان پشت پرده اتفاقاتی است که در سال ۱۹۳۸ منجر به الحاق اتریش به آلمان شد.

او گفت: هدف ادبیات روایت داستان‌هایی است که مهم و حتی تهدیدآمیز هستند. این داستان‌ها، فرم‌هایی از اکتشاف هستند که برای خواندن و نوشتن اهمیت ویژه‌ای دارند. برای من ویرایش داده‌های گردآوری‌شده، هم‌معنی داستان است.

نويسنده : آلبر كامو

مترجم : پرويز شهدی

آلبر کامو (فرانسوی: Albert Camus; زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۱۳ - درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۶۰). نویسنده،فیلسوف و روزنامه‌نگار فرانسوی بود. او یکی از نویسندگان بزرگ قرن بیستم و خالق کتاب مشهور بیگانه است.

آلبر کامو در سال ۱۹۵۷ “به خاطر اینکه با صمیمیت روشن‌بینانه‌اش مسئله‌ی وجدان انسان در عصر حاضر را آشکار ساخته است و ارزش‌آفرینی حائز اهمیتی در ادبیات ایجاد کرده است” جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. او نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلسوف مشهور قرن بیستم می‌باشد که عقایدش منجر به وجود آمدن فلسفه‌ی هیچ‌انگاری شده است. او در مقاله انسان طاغی اذعان داشته که تمام عمر خود را صرف مقابله با پوچ‌گرایی کرده است و معتقد به آزادی‌های فردی است. گرچه او را در زمره‌ی متفکراناگزیستانسیالیسم قرار داده‌اند، همواره این موضوع را رد کرده است.

کامو و سارتر دو روشنفکر و فیلسوف هم‌دوره روابط ادبی و هنری زیادی با هم داشتند ولی سرانجام اظهارات تند او در مخالفت با مکتب کمونیسم به تیرگی روابطش با سارتر که موافق این حزب بود منجر شد. کامو عمر کوتاهی داشت و تنها دو سال پس از دریافت جایزه نوبل در حادثه‌ی رانندگی از دنیا رفت.

کامو در کتابهایش خواننده را با دوگانگی از شادی وغم، تاریکی و روشنی، حیات و مرگ و… روبرو می‌کند. او بر این اصل تأکید می‌ورزد که شادی گذراست و شرایط انسانی فانی هستند و این موضوع باید سبب شود قدر زندگی و شادی بهتر شناخته شود. وی در طول عمر خود همواره فعالیتهایی بر ضد توتالیتاریسم انجام داده است و این از وجوه اشتراک کامو و سارتر محسوب می‌شود. کامو که در الجزایر متولد شده بود تا پایان عمرش از اقدامات خود در حمایت از الجزایر و حقوق مسلمانان فروگذار نکرد.