کتاب سبک‌شناسی، تاریخ تطور نثر فارسی، با بررسی قدیمی‌ترین آثار باقی‌مانده از زبانهای ایرانی شروع می‌شود و نثر و تاریخ ادبیات فارسی را تا زمان نگارنده (اوایل قرن ۱۴ هجری شمسی) دنبال می‌کند.
این کتاب ابتدا به صورت جزوه درسی دوره دکترای ادبیات فارسی در سال ۱۳۱۶ تألیف شد. این جزوه خود نسخه گسترش یافته جزوه دیگری بود که مولف سه سال قبل در دانش‌سرای عالی تنظیم و تدریس کرده بود. سرانجام، محمدتقی بهار، به سفارش وزارت فرهنگ آن را در سال ۱۳۱۸ به صورت کتاب درآورد. چاپ دوم و سوم کتاب به ترتیب در سالهای ۱۳۳۷ و ۱۳۴۹ توسط کتابهای پرستو منتشر شده است. مقدمه مصنف مربوط به سال ۱۳۳۱ است.