سوختگان
پاتریک وایت
ترجمه: وحید فتاحی
«سوختگان» مجموعه‌ای از یازده داستان کوتاه نوشته پاتریک وایت، نویسنده استرالیایی، است که نخستین‌بار در سال ۱۹۶۴ به وسیله انتشارات آیر و اسپاتیس‌وود منتشر شد. انتشارات پنگوئن در سال ۱۹۶۸ آن را منتشر کرد و چاپ‌های مجدد آن در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ به بازار آمد.
عنوان مجموعه به انسان‌هایی اشاره دارد که جامعه آنان را می‌سوزاند و هر یک از داستان‌ها، چه به‌صورت واقعی و چه در معنایی استعاری، به مفهوم سوختن و آتش‌گرفتن ارجاعی دارد. هفت داستان در استرالیا می‌گذرد و چهار داستان دیگر در یونان رخ می‌دهد یا درباره مهاجران یونانی است. حومه‌ای به نام سارساپاریلا که محل وقوع چند داستان است، حال‌وهوایی شبیه شهر کوچک نمایشنامه «شهر ما» اثر تورنتون وایلدر دارد، اما با «نگاه دانه‌دانه و سرزنشگر» پاتریک وایت.
«سوختگان» نخستین مجموعه از سه مجموعه داستانی پاتریک وایت است. شخصیت‌های این داستان‌ها گرفتار احساس انزوا، خودکاوی شدید و آگاهی دردناک از تفاوت خود با دیگران‌اند. مضمون مشترک داستان‌ها تنهایی است؛ مضمونی که در دومین مجموعه او، «کاکاتوها»، و سپس در سومین و آخرین مجموعه‌اش، «سه قطعه ناآرام»، نیز ادامه پیدا می‌کند.
داستان‌های این مجموعه عبارت‌اند از:
«گل‌های رز مرده»
«دم‌جنبانک‌ها در مهتاب»
«یک فنجان چای»
«خاک رس»
«عصر در خانه سیسی کامارا»
«یک روح شاد»
«مهربان بودن با تیتینا»
«خانم اسلاتری و معشوق اهریمنی‌اش»
«نامه‌ها»
«زنی که اجازه نداشت گربه نگه دارد»
«پایین، در زباله‌دانی»