نويسنده : توماس پينچن

مترجم : بهرنگ شيرين زاده

پینچن (زاده ۱۹۳۷) یکی از برجسته‌ترین و در عین حال مرموزترین نویسندگان معاصر آمریکاست. او از شاگردان نسل پسامدرن محسوب می‌شود و شهرتش بیشتر به خاطر رمان‌های پیچیده، پر از ارجاع بینامتنی، طنز تلخ، و ترکیب فلسفه، تاریخ، سیاست و فرهنگ عامه است.

رمان‌هایی چون Gravity’s Rainbow (کمان رنگین‌کمان جاذبه)، The Crying of Lot 49 (گریه دسته ۴۹) و V. آثار کلاسیک پسامدرنیسم محسوب می‌شوند.

او به ندرت در انظار عمومی ظاهر شده و همین رازآلودگی، هاله‌ای خاص به آثارش داده است.

این کتاب از معدود آثار پینچن است که با زبانی نسبتاً ساده‌تر و طنزآمیزتر نوشته شده و بیش از دیگر آثارش قابلیت خوانده‌شدن توسط عموم دارد.

داستان در لس‌آنجلس دهه ۱۹۷۰، درست پس از پایان دوران هیپی‌ها و جنبش‌های آزادی‌خواهانه دهه ۶۰ می‌گذرد.

شخصیت اصلی، کارآگاه خصوصی «داک اسپورتلو» است که در مه غلیظی از مواد مخدر (به‌ویژه ماری‌جوانا) زندگی می‌کند و وارد ماجرایی جنایی-عاشقانه می‌شود.

ژانر و سبک

رمان ترکیبی است از نوآر جنایی (detective noir) و طنز روان‌گردان (psychedelic comedy).

فضایی شبیه به فیلم‌های کلاسیک نوآر دارد (کارآگاه خسته، زنان اغواگر، فساد در طبقه‌ی ثروتمند) اما با نگاهی طنازانه و مضحک به فرهنگ هیپی و مواد مخدر.

موضوع و مضمون اصلی

محور رمان، انتقال تاریخی است: از دهه‌ی ۶۰ پرشور، آزاد و انقلابی، به دهه‌ی ۷۰ سرشار از سرخوردگی، مواد، تجارت، فساد و سرمایه‌داری.

عشق و دلدادگی در این جهان، دیگر معنای رهایی ندارد، بلکه بیشتر به دام و توطئه می‌ماند.

«ذات معیوب» در عنوان، استعاره‌ای است از نقص درونی انسان و جامعه؛ یعنی چیزی که از ابتدا در ما یا در نظام اجتماعی وجود دارد و نهایتاً به نابودی یا فساد منتهی می‌شود.

شخصیت‌ها

داک اسپورتلو: کارآگاهی بی‌انگیزه، هیپی‌مسلک، گیج اما در عمق ماجرا انسانی جستجوگر. او نماینده‌ی نسلی است که ایده‌آل‌هایش (عشق آزاد، صلح، رهایی) به مصرف‌گرایی و پوچی بدل شده.

شَستا فِی هیپ‌وُرث (معشوقه سابق): تجسم وسوسه و خطر، زنی که عشق او داک را به دنیای تاریک فساد و توطئه می‌کشاند.

سرمایه‌داران، خلافکاران و پلیس‌ها: نمایندگان قدرت فاسدی هستند که همه‌چیز را در کنترل خود دارند.

زبان و تکنیک روایت

نثر پر از بازی‌های زبانی، طنز، ارجاعات فرهنگی (موسیقی راک، فرهنگ عامه‌ی دهه ۶۰ و ۷۰، سینما).

فضای رمان آمیخته با هذیان و توهم مواد است؛ مرز میان واقعیت و خیال دائماً محو می‌شود.

فلسفه‌ی پنهان رمان

پینچن بارها نشان داده که به بی‌اعتمادی به نظام‌های قدرت، فساد در سیاست و اقتصاد و تأثیر تکنولوژی و سرمایه‌داری بر انسان توجه ویژه دارد.

در این کتاب، او با طنزی سیاه نشان می‌دهد که رؤیاهای آزادی‌خواهانه‌ی دهه ۶۰، ذاتاً معیوب بودند و محکوم به شکست.

Inherent Vice یکی از خواندنی‌ترین آثار پینچن است، چون ضمن حفظ پیچیدگی‌های فکری او، با زبانی جذاب و طنزآلود نوشته شده. رمان، تصویری از سرخوردگی جمعی پس از دهه ۶۰ ارائه می‌دهد و از طریق یک کارآگاهِ گیج و معتاد، فساد، عشق و بی‌معنایی را در بطن جامعه‌ی آمریکای آن زمان آشکار می‌سازد.