این کتاب از مشهورترین آثار این نویسنده است و احتمالاً نخستین کتاب ایرانی است که به سبک یک رمان تاریخی درباره زندگی محمد نوشته‌ شده‌ است.

برخی منتقدان صحت تاریخی قسمت‌هایی از کتاب را زیر سؤال برده‌اند و تمام مطالب آن را منطبق با واقعیت نمی‌دانند.

رهنما در سال ۱۳۵۱، به خاطر نوشتن این کتاب و کتاب حسین از روبردو سوزا، سفیر فرانسه در ایران لقب «کماندور» و نشان دانش و هنر دریافت کرد؛ رهنما نيز با اجازه رسمی از طرف شاه اين نشان را پذيرفت.