مارگارت مک میلان

ترجمه: افشین خاکباز

به مدت شش ماه در سال 1919، پس از پایان «جنگ برای پایان دادن به همه جنگ‌ها»، سه نفر بزرگ - رئیس‌جمهور وودرو ویلسون، نخست‌وزیر بریتانیا، دیوید لوید جورج، و نخست‌وزیر فرانسه ژرژ کلمانسو - در پاریس گرد هم آمدند تا صلحی پایدار را شکل دهند. در این اثر برجسته تاریخ روایی، مارگارت مک میلان دیدگاهی دراماتیک و صمیمی از آن روزهای سرنوشت‌ساز ارائه می‌دهد، که شاهد بودیم که نهادهای سیاسی جدیدی - عراق، یوگسلاوی و فلسطین، در میان آنها - از ویرانه‌های امپراتوری‌های ورشکسته و مرزهای این کشور متولد شدند. دنیای مدرن دوباره ترسیم شد.

نویسنده: مارگارت مک‌میلان

مترجم: سودابه قیصری

غریزه مبارزه ممکن است در طبیعت انسان ذاتی باشد، اما جنگ - خشونت سازمان یافته - با جامعه سازمان یافته همراه است. جنگ تاریخ بشریت، نهادهای اجتماعی و سیاسی، ارزش‌ها و ایده‌های آن را شکل داده است. زبان ما، فضاهای عمومی ما، خاطرات خصوصی ما، و برخی از بزرگترین گنجینه های فرهنگی ما، شکوه و بدبختی جنگ را منعکس می کنند. جنگ موضوعی ناخوشایند و چالش برانگیز است، نه حداقل به این دلیل که هم شریرانه ترین و هم شرافتمندانه ترین جنبه های بشریت را به نمایش می گذارد. مارگارت مک میلان به راه هایی می پردازد که جنگ بر جامعه بشری تأثیر گذاشته است و به نوبه خود چگونه تغییرات در سازمان سیاسی، فناوری یا ایدئولوژی ها بر چگونگی و چرایی مبارزه ما تأثیر گذاشته است. کتاب سوالات بسیار بحث برانگیزی و بحث برانگیز را بررسی می کند: اولین بار چه زمانی جنگ شروع شد؟ آیا طبیعت انسان ما را محکوم به جنگ با یکدیگر می کند؟ چرا جنگ به عنوان سازمان یافته ترین فعالیت های بشری توصیف شده است؟ چرا جنگجویان تقریبا همیشه مرد هستند؟ آیا جنگ هرگز در کنترل ماست؟ مک میلان با استفاده از درس‌هایی از جنگ‌های گذشته، از تاریخ کلاسیک تا امروز، چهره‌های بسیاری از جنگ را آشکار می‌کند – راهی که گذشته، آینده ما، دیدگاه‌های ما از جهان، و تصور ما از خودمان را تعیین کرده است.