شهروز رشیدیان

"اين مجموعه شامل سيزده داستان كوتاه است كه به سبك نو نوشته شده است. در دومين داستان (دو پله گودتر)، گوشه‌اي از محله‌اي قديمي، همراه با فقر، اعتياد و مانند آن به تصوير كشيده مي‌شود. در بخشي از اين داستان آمده: ".... آن روزها افسر جوان حكم ماموريتي داشته كه از پايتخت راهي شده، اما حالا گمان مي‌كند انگار آمده پري جان را ببيند. مي‌داند روز اول براي گردش پا‌گذاشته زير دالان، اما بعد از يك روز باراني حتي خودش هم نفهميده براي چه كاري از صبح تا غروب توي دالان‌هاي باباطاهر پرسه مي‌زند... افسر جوان كه حالا ديگر نشاني از جواني ندارد، با اونيفورم نظامي كه هنوز هيچ‌كس نفهميده چه رنگي است، پيچيده در پتويي سرخ، دو پله گودتر از پل مي‌نشيند و شب‌هاي تاريك از برق لبه كلاه و آتش گل انداخته سيگارش شناخته مي‌شود."