آیا طبقه‌ی کارگر می‌تواند جهان را تغییر دهد
نویسنده: مایکل د. یاتس
مترجم: پروانه قاسمیان
یکی از هولناک‌ترین ویژگی‌های نظام سرمایه‌داری این است که کارِ برده‌وار—که در شکل‌گیری و رشد خودِ سرمایه‌داری نقشی محوری داشت—هنوز هم می‌تواند در کنار کارِ مزدی به‌طور کامل به حیات خود ادامه دهد. اما همان‌گونه که کارل مارکس اشاره می‌کند، این واقعیتِ «دستمزد گرفتن» برای کار است که سرمایه‌داری را به‌عنوان یک ساختار اجتماعی–اقتصادیِ به‌ظاهر مشروع جلوه می‌دهد. در پسِ این نقابِ «تجارت آزاد»—جایی که کارگران تنها برای بخشی از روزِ کاری‌شان مزد می‌گیرند و خریداران و فروشندگان در بازار به‌عنوان «افرادی برابر» روبه‌روی یکدیگر قرار می‌گیرند—بنیادی از نابرابریِ عظیم نهفته است. با این همه، کارگران همواره سر به شورش برداشته‌اند. آنان اتحادیه‌ها تشکیل داده‌اند، اعتصاب کرده‌اند، دست به پیکت و تحریم زده‌اند، سازمان‌ها و احزاب سیاسی ساخته‌اند—و گاه واقعاً پیروز شده و زندگی خود را بهبود بخشیده‌اند. اما مارکس استدلال می‌کرد که چون سرمایه‌داری اوج و کمالِ جامعهٔ طبقاتی است، ناگزیر باید آخرین شکل آن نیز باشد؛ بنابراین باید نابود شود. و به گفتهٔ مارکس، تنها طبقهٔ کارگر است که توان ایجاد چنین تغییری را دارد.
در کتاب به‌موقع و نوآورانهٔ خود، مایکل دی. یِیتس می‌پرسد آیا طبقهٔ کارگر واقعاً می‌تواند جهان را تغییر دهد یا نه. او با مهارتی چشمگیر عناصر معاصر—از جمله دگرگونی‌های تند در سیاست‌های هویتی و خودِ ماهیتِ کار—را وارد بحث می‌کند و می‌پرسد آیا اساساً چیزی به نام «طبقهٔ کارگر» وجود دارد؟ و اگر وجود دارد، چگونه می‌تواند بر شکاف‌های درونیِ جنسیت، نژاد، قومیت، مذهب و موقعیت جغرافیایی غلبه کند تا به نیرویی منسجم و رادیکال برای تغییر بدل شود؟ ییتس با قاطعیت و بی‌هیچ توهمی، استدلال‌های خود را با داده‌هایی مرتبط و روشن، نمونه‌های تاریخی، و تجربه‌های شخصیِ خویش پشتیبانی می‌کند. این کتاب درکی پیچیده، پیش‌بینانه و ژرف از طبقهٔ کارگر و از آنچه همهٔ ما می‌توانیم برای تغییر جهان انجام دهیم، ارائه می‌دهد.
