سیری در دیوان شمس

علی دشتی

بيشتر آثار دشتي ترجمه است اما بارزترين نوشته‌هاي او كتابهايي است كه در زمينه بررسي آثار شعرا و نويسندگان كلاسيك ايران به رشته تحرير در آورده است.

تكيه بر عقل گرايي در نوشته‌هاي دشتي موج مي‌زند و كتابهاي او در نقد تصوف معروف است. بعضي از كتابهاي او نيز داستان با نثر شيواي فارسي است. ايرج ميرزا در مثنوي زهره و منوچهر درباره دشتي سروده: گاه قلم در كف دشتي دهم بر قلمش روي بهشتي دهم وي با هرگونه كهنه گرايي در نثر خواه به شكل سره نويسي و خواه در قالب پيروي از بهترين نمونه‌هاي نثر كهن پارسي مخالف بود. بايد مطالب خود را به شكلي طبيعي بيان كند.دشتي در مقام نويسندگي اهميت خاصي به اخلاق قائل است. او در نوشته هاي خود به جز داستان‌ها هيچگاه پاي از دايره عرف و اخلاق بيرون ننهاده است.كتابي كه پيش رو داريد مطالبي درباره عرفان در ديوان شمس مي باشد.