اورلیا / سیلوی
150,000 تومان
نویسنده: ژرار دو نروال
مترجم: شهلا خسروشاهی
شاعر، خیال‌پرداز، داستان‌نویس و زندگینامه‌نویس، ژرار دو نروال (۱۸۰۸–۱۸۵۵) در نوشته‌های پیشگامانهٔ خود مرزهای نامطمئن میان رؤیا و واقعیت، طنز و جنون، زندگی‌نامه و داستان را کاوش کرد.
این گزیدهٔ از آثار او شامل «اورلیا»، خاطرات جنونش؛ «سیلوی»، نوول پرهیبتی دربارهٔ عشق و یاد—که پروست آن را شاهکاری بی‌بدیل می‌دانست؛ آثاری که نشان می‌دهند چگونه او با شفافیتی دردناک درمی‌یافت که روان‌پزشکی سدهٔ نوزدهم، تخیل بارور و غنی‌اش را به گونه‌ای ناعادلانه در قلمرو «بیماری روانی» قرار داده بود.
این نوشته‌ها در کنار هم، جایگاه نروال را به‌عنوان یک مدرنیست پیشگام، پیش‌درآمدی بر مکتب سمبولیسم فرانسه و الگویی الهام‌بخش برای نویسندگانی چون مارسل پروست، آندره برتون، آنتونن آرتو و میشل لُریس تأیید می‌کنند.
اورلیا / سیلوی
نویسنده: ژرار دو نروال
مترجم: شهلا خسروشاهی
انتشارات ماهی ، چاپ دوم ۱۴۰۴
152صفحه، جیبی، شومیز
سندی هولناک از سقوط به سوی جنون، به قلم مهم‌ترین شاعر رمانتیسم بوهمی فرانسه
«اورلیا» روایت شاعر و رمان‌نویس فرانسوی، ژرار دو نروال، از فرو رفتن او در ورطهٔ جنون است—حالتی که بخشی از آن از دلباختگی بی‌پاسخ او به بازیگری به نام جنی کولون برمی‌خاست.
نروال، یکی از نخستین «بوهمی‌های خودآموخته»، در زمان خود بیشتر به دلیل گرداندن یک خرچنگ با روبان آبی روشن در باغ‌های پاله‌روآل شهرت داشت؛ و پس از مرگ، به‌خاطر خودکشی‌اش در سال ۱۸۵۵—آویختن خود با بند پیش‌بندی که آن را «ساق‌بند ملکهٔ سبا» می‌نامید—بدنام شد.
این سند هذیانی از رویاها، وسواس و جنون هنرمندان بسیاری را شیفتهٔ خود کرده است:
جوزف کورنل، که برای توضیح آثار خود از بخش‌هایی از آن نقل می‌کرد؛
آنتونن آرتو، که جنون خویش را در سرگذشت نروال بازمی‌یافت؛
و آندره برتون، که نروال را در والاترین جایگاه قهرمانان سوررئالیسم می‌نهاد.
| وزن | 500 گرم |
|---|
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.