خوش شانس تر از همه بودیم

جورجیا هانتر

ترجمه: سارا حسینی معینی

بهار ۱۹۳۹ است، و هر سه نسل خانوادۀ کِرک باآنکه سایۀ جنگ روز‌به‌روز به آنها نزدیک‌تر می‌شود، تلاش می‌کنند روال عادی زندگی خود را دنبال کنند. گفتگوی سر میز شام دربارۀ تولد و روابط عاشقانه است، نه مصیبتی که آنها را از زادگاهشان، رادوم، دور خواهد کرد. خیلی زود وحشتی که اروپا را در بر گرفته است، همه‌گیر می‌‌شود و خانوادۀ کرک از هم می‌پاشد. هریک در مسیری جداگانه راه خود را از دالان‌های مخوف و تودرتوی جنگ و سرکوب و کشتار به‌سمتِ پناهگاهی باز می‌کنند. یکی از برادرها تبعید می‌شود و دیگری تلاش می‌کند از قاره فرار کند. بقیه هم با تمام عذابی که بر سرشان می‌بارد، تقلا می‌کنند از مرگ نجات یابند؛ گرسنه ساعت‌های طولانی در گتوها کار می‌کنند یا خود را یک مسیحی جا می‌زنند تا میان مردم زندگی کنند. ترس یکدیگر را ندیدن و ارادۀ راسخشان برای زنده‌ماندن، خانوادۀ کرک را پیش می‌راند و آنها با تکیه بر امید، نبوغ و قدرت درونی‌شان در این مسیر دشوار و ناهموار استقامت می‌کنند. رمان خوش‌شانس‌تر از همه بودیم، نشان می‌دهد که چگونه روح آدمی می‌تواند در مواجهه با تاریک‌ترین لحظات قرن بیستم، تاب آورد و همچنان جوان بماند.