مرگ و پنگوئن

آندری کورکف

ترجمه: شهریار وقفی پور

در کیف‌یی که فقر و خشونت آن را در چنگ گرفته، ویکتور زولوتاریوف، نویسنده‌ای بیکار، زندگیِ درمانده‌ای را در کنار تنها دوستش، میشا، سپری می‌کند—پنگوئنی که او را زمانی نجات داده بود که باغ‌وحشِ محلی، ناتوان از تغذیه‌ی حیوانات، آغاز به رهاکردنِ آن‌ها کرده بود. آنچه اضطرابِ ویکتور را دوچندان می‌کند این است که یک گانگسترِ محلی به میشا دل‌بسته و می‌خواهد او را برای مراسم‌های گوناگون به عاریت بگیرد.

اما ویکتور گمان می‌کند سرانجام شانسی به او رو کرده، آن‌گاه که شغلی پردرآمد در روزنامه‌ی کیف می‌یابد: نوشتنِ «مرثیه‌های زنده» برای شخصیت‌های سرشناسِ محلی—مقالاتی که برای روزِ موعود بایگانی می‌شوند.

تنها مشکل این است که آن روزِ موعود، همیشه درست پس از اتمامِ نوشتنِ مقاله فرامی‌رسد. ویکتور که به‌آرامی درمی‌یابد جانِ خودش نیز در خطر است، همچنین پی می‌برد که تنها چیزی که شاید او را زنده نگه داشته، همان پنگوئنش باشد.