من پیش خدمت شاه انگلیس بودم 💯

بهومیل هرابال

ترجمه: مهدی نمازیان

این رمان که نخستین بار در سال ۱۹۷۱ به صورت نسخه‌ای ماشین‌نویس‌شده منتشر شد و سرانجام در سال ۱۹۸۹ به شکل کتاب به چاپ رسید، به گفتهٔ نیویورک تایمز «رمانی خارق‌العاده و با طنزی ظریف و تراژیک» است.

داستان، زندگی دیتیه را روایت می‌کند؛ پیشخدمتی ساده‌دل اما به‌شدت جاه‌طلب که در سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم در یکی از مجلل‌ترین هتل‌های پراگ کار می‌کند. او رؤیاهای بزرگی در سر دارد و باور دارد که با تلاش و پشتکار می‌تواند روزی به ثروت و شکوهی بی‌سابقه دست یابد.

دیتیه هرگز فرصت خدمت به پادشاه انگلستان را پیدا نمی‌کند، اما افتخار پذیرایی از هایله سلاسی، امپراتور اتیوپی، نصیبش می‌شود؛ رویدادی که آن را یکی از پرافتخارترین و به‌یادماندنی‌ترین لحظات زندگی خود می‌داند.

اندکی بعد، هم‌زمان با اشغال چکسلواکی به دست نیروهای آلمان نازی، او دل‌باختهٔ زنی ورزشکار و هوادار نازی‌ها می‌شود و با او ازدواج می‌کند. این عشق، زندگی او را به شکلی عمیق با حوادث سیاسی و تاریخی زمانه‌اش گره می‌زند.

پس از پایان جنگ، دیتیه با فروش مجموعه‌ای از تمبرهای گران‌بهایی که از یهودیان مصادره شده بودند، به آرزوی دیرینهٔ خود دست می‌یابد و سرمایه‌ای هنگفت به دست می‌آورد. او هتل باشکوهی بنا می‌کند و به میلیونری موفق تبدیل می‌شود.

اما با استقرار حکومت کمونیستی، همهٔ دارایی‌هایش از او گرفته می‌شود. ثروت، موقعیت اجتماعی و آرزوهایی که سال‌ها برایشان جنگیده بود، یک‌باره نابود می‌شوند و او را به کاری ناچیز می‌گمارند: بازرسی و سرکشی به جاده‌های کوهستانی.

دیتیه در سال‌های پایانی عمر، در تنهایی و شرایطی سخت و کسالت‌بار زندگی می‌کند. او به تدریج با واقعیت گریزناپذیر مرگ روبه‌رو می‌شود و سرانجام جایگاه خود را در تاریخ، و معنای زندگی‌ای را که میان جاه‌طلبی، کامیابی، سقوط و پشیمانی سپری کرده است، درمی‌یابد. این رمان، در کنار طنز شیرین و روایت سرزنده‌اش، تأملی عمیق دربارهٔ جاه‌طلبی، قدرت، تاریخ، مسئولیت اخلاقی و سرنوشت انسان در برابر دگرگونی‌های سهمگین قرن بیستم است.