پسرها و عاشق‌ها (پسران و عشاق) 💯

نشر : متیس

تعداد صفحات: ۶۳۹

شابک: ۵-۰-۹۷۲۰۷-۶۰۰-۹۷۸

نوبت چاپ: اول

سال چاپ: ۱۳۹۵

قطع: رقعی

نوع جلد: سلفون

اگرچه پسران و عشاق، که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد، سومین رمان منتشرشدهٔ دی. اچ. لارنس بود، اما تا حد زیادی جنبهٔ خودزندگی‌نامه‌ای دارد. این رمان که در ابتدا با عنوان «پل مورل» نوشته می‌شد، از مرگ مادر لارنس، لیدیا، الهام گرفت. لارنس در این اثر به بازنگری دوران کودکی خود، رابطه‌اش با مادرش و تأثیر روان‌شناختی او بر زندگی عاطفی و جنسی خویش پرداخت.

ریشه‌های پسران و عشاق به‌روشنی در زندگی شخصی لارنس قرار دارند. شهر معدن‌خیز دوران کودکی او، ایستوود، با لحنی کنایه‌آمیز به «بستوود» تغییر نام یافته است. شخصیت والتر مورل بر اساس پدر معدن‌کار لارنس، آرتور، شکل گرفته است؛ مردی میگسار و بی‌مسئولیت. مادر لارنس، لیدیا، نیز در قالب گرترود مورل بازآفرینی شده است؛ زنی ناراضی و از نظر فکری سرکوب‌شده که آرزوها و احساسات خود را در زندگی پسرانش جست‌وجو می‌کند.

مرگ یکی از برادران بزرگ‌تر لارنس، ارنست، بر اثر بیماری اریزیپل (نوعی عفونت پوستی)، و اندوه شدید مادرش که سرانجام به دلبستگی وسواس‌گونه به لارنس انجامید، تقریباً بدون تغییر در رمان بازتاب یافته است. هر دو شخصیت واقعی و داستانی، یعنی ارنست و ویلیام، با منشی‌های لندنی‌ای به نام لوئیزا «جیپسی» دنیس نامزد بودند.

از دیگر شخصیت‌های مهمی که الهام‌بخش رمان شدند، جسی چمبرز بود؛ همسایه‌ای که لارنس با او دوستی عمیق و پرشوری برقرار کرد و بعدها الگوی شخصیت میریام لیور شد. خانواده و به‌ویژه مادر لارنس با این رابطه موافق نبودند؛ رابطه‌ای که همواره در آستانهٔ عشق قرار داشت، اما هرگز به‌طور کامل تحقق نیافت. با این حال، چمبرز مهم‌ترین حامی ادبی لارنس در سال‌های نخست نویسندگی او بود. لارنس نسخه‌های اولیهٔ آثارش، از جمله پسران و عشاق، را به او نشان می‌داد. چمبرز از تصویری که در رمان از او ارائه شده بود رضایت نداشت و همین موضوع به پایان یافتن رابطهٔ آن دو انجامید.

همسر آیندهٔ لارنس، فریدا فون ریشتهوفن ویکلی، نیز تا حدی الهام‌بخش شخصیت کلارا داوز شد؛ زنی مسن‌تر و پرشور که پل با او رابطه‌ای عاشقانه برقرار می‌کند. البته باید توجه داشت که لارنس تنها در سال ۱۹۱۲ با فریدا در کالج دانشگاهی ناتینگهام آشنا شد، در حالی که نگارش «پل مورل» را از سال ۱۹۱۰ آغاز کرده بود.

پسران و عشاق نخستین شاهکار لارنس به شمار می‌آید. بیشتر منتقدان زمان انتشار، رمان را به سبب تصویرپردازی واقع‌گرایانه از زندگی صنعتی و مسائل جنسی ستودند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد لارنس با نظریه‌های اولیهٔ زیگموند فروید دربارهٔ جنسیت آشنا بوده است. این رمان به‌طور عمیق یکی از مهم‌ترین مفاهیم فرویدی، یعنی عقدهٔ ادیپ، را بررسی و بازتفسیر می‌کند. لارنس بعدها در دههٔ ۱۹۲۰ آثار بیشتری دربارهٔ روان‌کاوی نوشت.

با این حال، برخی منتقدان معتقد بودند که نویسنده در توصیف کشمکش‌های جنسی و عاطفی پل بیش از حد پیش رفته است. اما در مقایسه با آثار متأخرتر لارنس، مانند رنگین‌کمان، زنان عاشق و عاشق لیدی چترلی، پسران و عشاق اثری نسبتاً معتدل و محافظه‌کارانه به نظر می‌رسد.