عمویم جمشید خان مردی که باد همواره او را با خود می برد

نویسنده :   بختیار علی

مترجم :   رضا کریم مجاور

جمشیدخان به‌یاد دارد که تا وقتی در آسمان بوده، کمونیست بوده است، ولی همین‌که روی پشت‌بام مکانیکی می‌افتد، دیگر کمونیست نیست… بادی که جمشیدخان را از جنوب به شمال می‌بَرد، گذشته‌ی او را از حافظه‌اش می‌زداید. بعدها هم هر بار که باد او را برمی‌دارد، با سقوط بر سطح زمین، دگرگونی بزرگی در او به‌وجود می‌آید و توهّمی ژرف و دیوانه‌وار در درونش شکل می‌گیرد… با هر سقوطی هم، بخشی از خاطراتش فراموش می‌شود و بخشی دیگر رنگ می‌بازد؛ طوری‌ که گاه احساس می‌کنم نوشتن زندگی‌نامه‌ی چنین شخصیت بی‌حافظه‌ای، کار بیهوده‌ای است…