دلشاد خاتون (۲ جلدی)
ثریا جبار زاده
دلشاد خاتون (درگذشت ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی) (روشن. ملکه دلشاد) (به معنای قلب خوشبخت)، یک شاهزاده خانم بود. او همسر ایلخان ابوسعید بهادرخان و پس از وی شیخ حسن جلایر، اولین حاکم دودمانی جلایریان، و مادر فرزند و جانشین وی سلطان اویس جلایر بود.
دلشاد خاتون پس از مرگ پدرش در سال ۱۳۲۷میلادی تحت حمایت عمه خود بغداد که پس از ازدواج اول با حسن بزرگ، همسر ابوسعید شده بود، قرار گرفت. در طول دوره ازدواج عمه خود با ابوسعید، با همه خدم و حشم و نعمت‌های شاهانه دلشاد تحت سرپرستی مستقیم بغداد که در اداره امپراتوری مسلط شده بود قرار داشت. وقتی دلشاد به بلوغ رسید بسیار زیبا بود، گفته می‌شود شباهت زیادی به بغداد خاتون عمه خود داشت و سرانجام ابوسعید عاشق دلشاد شد. ابوسعید بعد از شنیدن شایعات مخرب علیه بغداد در مورد رابطه او با شیخ حسن شوهر سابقش، بعد از مدتی بغداد خاتون عمه دلشاد را طلاق داد و در سال ۱۳۳۳میلادی با دلشاد ازدواج کرد. چون بعداً بیگناهی بغداد خاتون اثبات شد، ابوسعید دوباره بغداد را مورد نظر، لطف و عنایت قرار داد و به عنوان همسرش دوباره او را در دربار بازگرداند و بدخواهان علیه بغداد را اعدام کرد و امتیازات و اختیارات تقریبا زیادی دوباره به بغداد خاتون اعطا شد. در پایان زندگی، ابوسعید از همسران خود خوشحال نبود، حتی بغداد خاتون با وجود همه علاقه‌ای که ابوسعید نسبت به او احساس می کرد، نتوانست رضایت کامل سلطان را داشت باشد، اما دلشاد توانست ابوسعید را کاملاً راضی کند و ابوسعید آشکارا دلشاد را خیلی زیاد دوست داشت؛ بنابراین، بغداد بسیار حسادت کرد و این حسادت منجر درگیری او با ابوسعید و دلشاد شده و سرانجام بعد از این که دلشاد فرزند ابوسعید را حامله شد، حسادت بغداد خاتون را غیر قابل وصف کرده و باعث شد، در نهایت ابوسعید در اواخر سن ۳۰ سالگی در سال ۱۳۳۵ با مسمومیت توسط بغداد خاتون هلاک شود. بنابراین حکومت ایلخانان بر ایران پایان یافت.
سیمرغ بلندپرواز
کالین مک کالو
مترجم: مهدی علوی
رمان سیمرغ بلندپرواز یا پرندگان خارزار (The Thorn Birds) داستان زندگی چند نسل از خانوادهٔ کلیری را روایت می‌کند که از نیوزیلند به استرالیا مهاجرت می‌کنند و در مزرعه‌ای دورافتاده به نام «دروگدا» ساکن می‌شوند. محور اصلی داستان زندگی مگی کلیری، تنها دختر خانواده، از کودکی تا کهنسالی است. مگی از همان سال‌های نخست زندگی، دلبستهٔ رالف د بریکه‌سار می‌شود؛ کشیشی جوان و کاریزماتیک که به خانوادهٔ کلیری نزدیک است و به‌تدریج به شخصیتی مهم در زندگی آنان بدل می‌شود.
رالف نیز به مگی علاقه دارد، اما آرزوهای بلندپروازانهٔ او در مسیر پیشرفت در سلسله‌مراتب کلیسای کاتولیک، باعث می‌شود میان عشق زمینی و تعهد مذهبی یکی را انتخاب کند. این انتخاب سرنوشت مگی را دگرگون می‌کند. مگی در مسیر زندگی با رنج‌های فراوانی روبه‌رو می‌شود: مرگ اعضای خانواده، سختی‌های زندگی در طبیعت خشن استرالیا، و ازدواجی ناموفق با مردی که نمی‌تواند جای خالی عشق واقعی را پر کند.
با وجود این شکست‌ها، پیوند عاطفی میان مگی و رالف هرگز به‌طور کامل گسسته نمی‌شود و در مقاطعی حساس، دوباره شعله‌ور می‌گردد؛ پیوندی که پیامدهای عاطفی و اخلاقی سنگینی برای هر دو به همراه دارد. داستان در گذر زمان، زندگی فرزندان مگی را نیز دربر می‌گیرد و نشان می‌دهد چگونه انتخاب‌های گذشته بر سرنوشت نسل‌های بعدی سایه می‌افکند. رمان در نهایت به تصویری اندوه‌بار اما عمیق از زندگی، عشق و ازخودگذشتگی ختم می‌شود.
در تحلیل نهایی، پرندگان خارزار رمانی است دربارهٔ تعارض میان عشق و ایمان، خواست فردی و ساختارهای سخت اجتماعی. استعارهٔ پرندهٔ خارزار، هستهٔ معنایی اثر را شکل می‌دهد: انسان‌هایی که تنها در اوج رنج، به والاترین تجربهٔ وجودی خود دست می‌یابند. مگی نماد انسانی است که با پذیرش درد، معنای زندگی را در عشق می‌جوید، حتی اگر این عشق به وصال نینجامد. در مقابل، رالف نمایندهٔ فردی است که تعالی معنوی و قدرت نهادی را بر خوشبختی شخصی ترجیح می‌دهد و بهای این انتخاب را با تنهایی و احساس گناه می‌پردازد.
از منظر فلسفی، رمان این پرسش را مطرح می‌کند که آیا رستگاری بدون زیستنِ کاملِ انسان ممکن است یا نه. از دید روان‌شناختی نیز، سرکوب امیال طبیعی نه‌تنها به پاکی روح نمی‌انجامد، بلکه به گسست درونی و آسیب به دیگران منتهی می‌شود. در نهایت، مک‌کالو با نگاهی همدلانه اما بی‌رحمانه نشان می‌دهد که زندگی، همچون آواز پرندهٔ خارزار، زیبا و معنا‌دار است، اما اغلب بهای آن چیزی جز رنج و فداکاری نیست.
قصه های شکسپیر
چارلز و مری لمب
اکبر عبدالهی
ویلیام شکسپیر(به انگلیسی: William Shakespeare) (زاده ۱۵۶۴ - درگذشته ۱۶۱۶) شاعر و نمایشنامه‌نویس انگلیسی بود که بسیاری وی را بزرگ‌ترین نویسنده در زبان انگلیسی دانسته‌اند.
کتابي که پيش رو داريد برگردان 17 نمايشنامه ي شكسپير به صورت داستان است كه نزديک به دو قرن پيش نوشته شده است. از آن زمان تا به حال نه تنها از جاذبه آن در نزد جوانان و دوستداران آثار شکسپير کاسته نشده است، بلکه در ميان انبوه قصه‌هايي که از آن پس براساس نمايشنامه‌هاي شکسپير فراهم آمده، يگانه و بي‌رقيب مانده و در ادبيات انگليس به صورت اثري کلاسيک درآمده است.
