کشتن شوالیه ی دلیر (۲ جلدی)
هاروکی موراکامی
ترجمه: فروزنده دولت یاری
داستان کتاب کشتن شوالیه‌ی دلیر (Killing Commendatore) همانند سایر رمان‌های هاروکی موراکامی خیره کننده و محرک کنجکاوی است. در این اثر راز یک عشق رمانتیک، سنگینی تاریخ، برتری هنر و جستجوی نوادر دست نیافتنی که خارج از دسترس ما هستند را خواهید خواند.
در این کتاب، یک نقاش پرتره‌ی سی و چند ساله‌ی ساکن توکیو، همسرش را ترک می‌کند و پس از مدتی در خانه‌ی یک هنرمند مشهور «توموهیکو آمادا» در کوهستان ساکن می‌شود. او یک تابلوی نقاشی را در اتاق زیر شیروانی می‌یابد و با مشاهده‌ی این تابلو، ناخواسته چرخه‌ی رویدادهای رازآلود آغاز می‌شود. تنها راه برای بسته شدن این چرخه سفری است که با صدای سحرآمیز یک زنگوله آغاز می‌گردد. این سفر شامل عشق، تنهایی، جنگ و هنر است.
معروف‌ترین آثار هاروکی موراکامی (Haruki Murakami) در فضایی بین حقیقت و سوررئالیسم، واقعیت و خیال و زندگی روزمره و اتفاق‌های غیرعادی سیر می‌کند و رمان کشتن شوالیه‌ی دلیر نیز به همین شکل به راحتی قابل توصیف نیست، این رمان بسیار گسترده و ظریف است و به بسیاری از مضامینی که در آثار موراکامی آشناست نیز پرداخته است.
شباهت طرح این داستان به کتاب «گتسبی بزرگ» به خواننده این حس را القا می‌کند که در حال خواندن کتاب‌هایی متفاوتی در یک قالب است. در حقیقت ممکن است این حس درست باشد چرا که کشتن شوالیه‌ی دلیر به زبان ژاپنی در دو جلد منتشر شده است. بسیاری از فصل‌های این کتاب شامل گفت‌وگو و مملو از توصیف‌های دو شخص است که شاید حتی به روند داستان ارتباط چندانی نداشته باشد و یا به سفر به دنیای دیگری مربوط است که افکار در آن پرسه می‌زند.
اما به نظر می‌رسد «موراکامی» بیشتر از نوشتن طرح داستان، به جایی که داستان او را با خود می‌برد و نوشته شدن آن به روش «جریان سیال ذهن» علاقه‌مند است.
می‌توان گفت این کتاب، «موراکامی»ترین کتاب این نویسنده است. خواندن این کتاب خواننده را به خلسه می‌برد.
هاروکی موراکامی یکی از اساتید داستان‌نویسی است که تاکنون توانسته با جادوی قلمش مخاطبان بسیاری را شیفته‌ی خود کند. کشتن شوالیه‌ی دلیر نیز یکی دیگر از شواهد قدرت عظیم او دربیان هنر و تخیلات در داستان است.
مترو
هاروکی موراکامی
ترجمه: گیتا گرکانی
در یک روز آفتابی بهاری، دوشنبه، 20 مارس 1995، پنج عضو فرقه‌ی اوم شینریکیو با سارین، گازی سمی و بیست‌و‌شش‌بار مرگبارتر از سیانور، به متروی توکیو حمله کردند. این یک حمله‌ی تروریستی هولناک به یک سیستم رفت و آمد عمومی بود و قربانیان بیشماری داشت.
هاروکی موراکامی، مهمترین رمان نویس معاصر ژاپن، برای درک دلایل و ابعاد فاجعه با قربانیان و بعد با اعضاء فرقه‌ی اوم مصاحبه‌های متعددی انجام داد و حاصل کارش را در این کتاب گردآورد. او با کسانی صحبت کرد که در روز واقعه مانند هر روز دیگر زندگی شان از خانه بیرون آمده بودند تا با مترو به سر کار بروند و قربانی سارین شدند. به روایت‌های کارکنان مترو و پزشکان معالج و خانواده‌های قربانیان درگذشته گوش داد. بعد به سراغ اعضاء فرقه‌ی اوم رفت تا حرف‌های آن ها را بشنود و ببیند انسان‌هایی که به دنبال آرامش و غنای معنوی بودند، چطور به ابزار جنایت تبدیل شدند. موراکامی در این کتاب به روانشناسی ژاپن می‌پردازد و مسائل بنیادی را بررسی می‌کند که در نهایت می‌تواند به خلق چنین فرقه‌های تروریستی منجر شود.
در این کتاب رمان‌نویس تا حدی زیادی جای خود را به روزنامه نگار داده و سعی می‌کند از طریق داستان‌های کسانی که بیشتر از همه درگیر ماجرا بودند، دلایل و نتایج خشونتی هولناک را نشان بدهد، خشونتی که از نظر او خطر تکرارش به شکل های دیگر وجود دارد. بیست سال بعد از حمله‌ی با گاز به متروی توکیو و سال‌ها پس از نابودی فرقه ی اوم، جهان هنوز شاهد فجایعی است که مانند آن روز آفتابی در 1995 در ژاپن، حیات بی‌گناه ترین و بی‌دفاع‌ترین انسان‌ها را هدف می‌گیرد.
«مترو» یکی از مهمترین آثار غیرداستانی موراکامی است و در شرایط امروز جهان حتی بیشتر از قبل ضرورت خوانده شدنش احساس می‌شود. اگر می خواهید ذات تروریسم و فرقه گرایی را بشناسید باید این کتاب را بخوانید.
مردان بدون زن
هاروكي موراكامي
نيلوفر شريفي
داستان مردان بدون زن موراكامي به يكي از بزرگ‌ترين موضوعات زندگي به نام عشق پرداخته و توانسته با مهارتي خاص، به طور سيال و مفصل حالات انساني را، از تمام جهات بررسي نمايد و به شكل داستاني زيبا آن را به تصوير بكشد. موراكامي در مورد كتاب مردان بدون زن مي‌گويد: «من در مورد داستان «مردان بدون زن» سعي كرده‌ام دنياي مرداني را به تصوير بكشم كه مدام در زندگي‌شان به دليل انتخاب‌هاي نادرست و تصميم‌گيري‌هاي غلط... هر بار شكسته و ترك‌دار شده‌اند. مردان بدون زن، داستان مرداني افسرده و اندوهگين است. مرداني تنها و دردمند، مرداني بدون رنگ.»
هاروکی موراکامی به دیدار هایائو کاوای می رود
هاروكي موراكامي - هايائو كاواي
ترجمه: مژگان رنجبر
اين كتاب شامل گفتگوي دو روزه‌اي دوستانه و خودماني است بين دو تن از برجسته‌ترين سخن‌گويان فرهنگي ژاپن، با نتايجي چشم‌گير و درخشان. همان‌طور كه رابرت هينشاو، ويراستار نسخه انگليسي اين كتاب، مي‌گويد:«با اين كه صحبت طولاني آن‌ها در مكاني خاص و در لحظه‌اي خاص از تاريخ رخ مي‌دهد، بخش عمده محتواي آن جاودان و جهان شمول است.» هاروكي موراكامي نويسنده و هايائو كاواي، روان‌كاو و درمان‌گر مكتب يونگ، طي اين ديدار موضوعاتي همچون معناي تعهد، فرديت و جامعه، پاسخ منطقي برابر پاسخ ناشي از هم‌دردي، عمق تفاوت‌هاي زباني، خوددرماني و رمان‌ها، داستان‌ها و بدن، و رابطه يك اثر و نويسنده‌اش را به بحث مي‌نشينند. اين كتاب را، در كنار تمام مطالب مفيدش، مي‌توان دريچه‌اي كوچك دانست به بخشي از دنياي ذهني و داستاني هاروكي موراكامي.