اول‌شخصِ مفرد

نویسنده: هاروکی موراکامی

مترجم: محمدحسین واقف

همان‌طور که از عنوان مجموعه مشخص است، تمام هشت داستان به زبان اول‌شخص مفرد روایت می‌شوند. تمام داستان‌ها خیالی هستند، اما در بعضی موارد مثل «مجموعه‌اشعار یاکولت سوالوز» مرز میان خیال و واقعیت تا حدی محو می‌شود. راویان تمام داستان‌ها مردانی میانسال هستند که از خاطرات گذشته‌شان می‌گویند. به‌جز راوی «مجموعه‌اشعار یاکولت سوالوز» که «هاروکی موراکامی» است، بقیهٔ راویان ناشناس می‌مانند. استفادهٔ مداوم از روایت اول‌شخص مفرد باعث شده بعضی منتقدان گمانه‌زنی کنند که راویان در واقع یک نفرند. اتفاقاً با علاقه‌ای که به موسیقی جاز و بیسبال دارند تا حد زیادی به خود موراکامی شبیه‌اند.

داستان‌ها مشتمل بر تأملاتی فلسفی درباب عشق، تنهایی، انزوا، پیری، زمان و خاطرات هستند. بعضی درون‌مایه‌ها همچون دلتنگی وجودی و موسیقی، به‌خصوص کلاسیک، جاز و بیتلز، پیوسته در داستان‌ها تکرار می‌شود. موراکامی در بعضی از داستان‌ها، از جمله «چارلی پارکر بوسا نووا می‌نوازد» و «اعترافات میمون شیناگاوایی»، از رئالیسم جادویی همیشگی خود نیز استفاده می‌کند