برج 💯

ویلیام گلدینگ

ترجمه: ژاله مساعد

سه نوع آدم وجود داشتند: کسانی که می‌گریختند، کسانی که می‌ماندند، و کسانی که در ساختار آن بنا جای گرفته بودند.

رمان «مناره» (The Spire) در انگلستان قرون وسطی می‌گذرد و داستان رؤیای یک مرد را روایت می‌کند؛ ساختن یک منارهٔ عظیم بر فراز کلیسایی که پایه و پیِ استواری ندارد. جوسلین، رئیس دیر (دینِ کلیسا)، با این باور که از سوی خدا برگزیده شده است، اصرار دارد که مناره باید هرچه بلندتر و بلندتر ساخته شود.

داستان با روایتی نوآورانه بیان می‌شود؛ روایتی که بازتاب‌دهندهٔ دیوانگی فزاینده و زوال ذهنی جوسلین است. «مناره» تصویری تکان‌دهنده از وسواس، خیانت و غرور انسانی ارائه می‌دهد. رؤیای جوسلین پیامدهای هولناکی برای اطرافیانش به همراه دارد؛ بهایی انسانی که حاصل حماقت و خودبینی یک مرد است.

ویلیام گلدینگ پس از رمان «سالار مگس‌ها» (Lord of the Flies)، رمان‌هایی نوشت که پیچیدگی‌های طبیعت انسان را بیش از پیش بررسی می‌کردند؛ نه فقط گرایش‌های اجتماعی انسان، بلکه بنیان‌های روان‌شناختی آگاهی انسانی را نیز مورد کاوش قرار می‌دادند.