مانیاک

نویسنده: بنجامین لاباتوت

مترجم: رضا بهرامی

از نویسندهٔ «وقتی دیگر جهان را درک نمی‌کنیم»: کتابی خیره‌کننده و کالیدوسکوپی دربارهٔ آشوب مخرب نهفته در تاریخ رایانش و هوش مصنوعی

«به طرز وحشتناکی خوب… مانند یک اسطورهٔ بنیادین تاریک دربارهٔ فناوری مدرن خوانده می‌شود، اما با ضرباهنگ یک تریلر روایت شده است» – مارک هیدن

جان فون نویمان غول علم بود. یک نابغه مجاری که در هر زمینه‌ای که وارد می‌شد انقلابی به پا کرد، توانایی‌های ریاضی او چنان استثنایی بود که هانس بته – فیزیک‌دان برنده جایزه نوبل – گمان می‌کرد او ممکن است نماینده گام بعدی در تکامل بشر باشد.

فون نویمان پس از جستجوی بنیادهای ریاضیات در دوران جوانی در آلمان، به ایالات متحده مهاجرت کرد، جایی که در بازی‌های قدرت جنگ سرد گرفتار شد؛ او اولین کامپیوتر قابل برنامه‌ریزی جهان را طراحی کرد، نظریه بازی‌ها را ابداع نمود، در زمینه هوش مصنوعی و زندگی دیجیتال پیشگام بود و به ساخت بمب‌های اتمی که هیروشیما و ناگازاکی را ویران کردند، کمک کرد. او عزیز مجموعه نظامی-صنعتی بود، اما هنگامی که بیماری ذهنش را از کنترل خارج کرد، کارهایش بیش از پیش به حوزه‌هایی فراتر از درک و کنترل انسانی پیش رفت.

«مرد دیوانه» فون نویمان را در مرکز یک سه‌پرتوی ادبی درباره بنیادهای تاریک دنیای مدرن ما و عصر نوظهور هوش مصنوعی قرار می‌دهد. این اثر با پل ارن‌فست، فیزیک‌دان اتریشی و دوست نزدیک اینشتین، آغاز می‌شود که وقتی دید علم و فناوری به نیروهایی استبدادی تبدیل شده‌اند، به ناامیدی افتاد؛ و صد سال بعد، با رویارویی بین استاد بازی گو از کره جنوبی، لی سدول، و برنامه هوش مصنوعی آلفاگو به پایان می‌رسد.

بنجامین لاباتوت با درهم‌تنیدن واقعیت و داستان، ما را به سفری به مرزهای اندیشه منطقی می‌برد، جایی که اختراع از درک انسانی پیشی می‌گیرد و قدرتی خدایی عرضه می‌کند، اما ما را به آستانه آرماگدون می‌رساند.