کمرهای خم‌شده / پروپاگاندای آلمان نازی و جمهوری دموکراتیک آلمان

راندال بایتورک

ترجمه دکتر کاوه حسین‌زاده‌راد

چرا تبلیغات توتالیتر مانند آنهایی که در آلمان نازی و جمهوری دموکراتیک آلمان سابق ایجاد شد در ابتدا موفق می شوند و چرا در نهایت شکست می خورند؟ ناظران بیرونی معمولاً هنگام تفسیر تبلیغات این زمان دو اشتباه جدی مرتکب می شوند. اولاً، آنها تصور می کنند که تبلیغات عمدتاً به این دلیل کار می کند که توسط یک دولت پلیس حمایت می شوند، مردم هیتلر و هونکر را تشویق می کنند زیرا آنها از عواقب انجام ندادن آن می ترسند. دوم، آنها فرض می کنند که تبلیغات واقعاً در متقاعد کردن بیشتر شهروندان موفق بوده است که تظاهرات نورنبرگ بازتابی از طرز فکر اکثر آلمانی ها بود، یا اینکه اکثر آلمانی های شرقی مارکسیست-لنینیست متقاعد شده بودند. متعاقباً، متفقین جنگ جهانی دوم ترسیدند که ریشه‌کن کردن نازیسم کار بسیار دشواری باشد. هیچ محقق یا سیاستمدار برجسته ای در غرب انتظار نداشت که آلمان شرقی تقریباً به سرعت آن سقوط کند. تبلیغات مؤثر به طیف کاملی از روش‌های متقاعدکننده بستگی دارد، از ملایم‌ترین پیشنهاد تا خشونت آشکار، که دیکتاتوری‌های قرن بیستم آن را به خوبی درک می‌کردند.
از بسیاری جهات، جنبش های توتالیتر مدرن جهان بینی هایی را ارائه می دهند که ماهیت مذهبی دارند. نازیسم و ​​مارکسیسم-لنینیسم خود را به عنوان توضیحی برای همه زندگی – فرهنگ، اخلاق، علم، تاریخ و تفریح- معرفی کردند. آنها دلایلی را برای پذیرش وضعیت موجود به مردم ارائه کردند. کمرهای خم شده طیف کاملی از تکنیک‌های متقاعدکننده مورد استفاده توسط آلمان نازی و جمهوری دموکراتیک آلمان را بررسی می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هر دو سیستم تا حدودی شکست خورده‌اند، زیرا آنها از تبلیغاتشان بیشتر از آنچه که می‌توانستند انتظار داشتند.