اروین د. یالوم و بنجامین یالوم

ترجمه: نازی اکبری

کتاب «یک ساعت همدلی» (Hour of the Heart)، خاطره‌ای عمیق و تأثیرگذار است که چالش‌ها و دستاوردهای ناشی از شیوه‌ای کاملاً نوین در جلسات روان‌درمانی—جلسات یک‌ساعته و یک‌بار مصرف—را از زبان یکی از برجسته‌ترین روان‌درمانگران معاصر، ایروین دی. یالوم (Irvin D. Yalom)، روایت می‌کند.

یالوم، در سن نود و سه سالگی، با مواجهه با مشکلات حافظه و همچنین پیامدهای یک پاندمی جهانی که بخش بزرگی از زندگی روزمره را به فضای آنلاین منتقل کرد، ناگزیر شد شکل جلسات خود با بیماران را به‌طور بنیادین بازاندیشی کند. به جای آنکه در برابر این تغییرات تسلیم شود، یالوم به‌طور مستقیم با محدودیت‌های ایجاد شده توسط شرایط جدید روبرو شد و شیوه کار خود را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر دستاوردهای ممکن در یک جلسه یک‌ساعته و یک‌بار مصرف بین بیمار و درمانگر قرار داد و استفاده از روش «اینجا و اکنون» (here and now) خود را به کار گرفت تا بیشترین تأثیر را در این زمان کوتاه ایجاد کند.

در «یک ساعت همدلی»، یالوم برخی از این جلسات شدید و تغییر دهنده زندگی را روایت می‌کند و به بررسی مجموعه‌ای از مشکلات انسانی و رشد حرفه‌ای خود در اواخر دوران کاری‌اش به عنوان یک درمانگر می‌پردازد. او نشان می‌دهد که تمایل یک درمانگر به باز بودن و صراحت، به بیماران اجازه می‌دهد که دیوارهای دفاعی خود را فرو ریزند و ارتباطی عمیق و فوری برقرار شود—ارتباطی که برای دست‌یابی به درک‌ها و بینش‌های عمیق تنها در شصت دقیقه ضروری است.

این آسیب‌پذیری همچنین یالوم را واداشت جزئیاتی از زندگی شخصی خود را که پیش‌تر ممکن بود از بیماران پنهان کند، فاش نماید؛ از جمله کودکی پرآسیب او در واشنگتن دی. سی.، تحول تفکرش درباره فلسفه و روان‌درمانی، و مرگ اخیر همسرش. در سراسر کتاب، او مرزهای خودافشایی را به‌عنوان یک ابزار درمانی گسترش می‌دهد.

یالوم با همکاری پسرش نشان می‌دهد که زندگی ارزشمند است و زمان با هم بودن کوتاه. این اثر به ما می‌آموزد چگونه در لحظه با یکدیگر بهتر ارتباط برقرار کنیم، با صداقت و آسیب‌پذیری بیشتر. همان یک ساعت ارتباط انسانی، در زمانی که بسیاری از افراد در دوران انزوا و غم بودند، به پایداری هم بیمار و هم درمانگر کمک کرد و دیدگاه یالوم از آنچه روان‌درمانی می‌تواند انجام دهد را غنی‌تر ساخت.

غلامحسین ابراهیمی دینانی