مشاهده همه 25 نتیجه

مشاهده فیلترها
نمایش 9 24 36

اعتراف (تجربه و هنر زندگی ۸)

12,000 تومان

   لئو تولستوی

  آبتین گلکار

«پنج سالی بود که رفته رفته چیز عجیبی برایم اتفاق می‌افتاد: نخست دقایقی سردرگم می‌شدم و زندگی‌ام متوقف می‌شد، انگار نمی‌دانستم چگونه باید زندگی کنم و چه باید بکنم. خودم را گم می‌کردم و درمانده می‌شدم. ولی این حالت می‌گذشت و زندگی را به شیوهٔ پیشین ادامه می‌دادم. سپس این دقایق سردرگمی بیشتر و بیشتر شد و درست به همان شکل. این توقف‌های زندگی همیشه به شکل پرسش‌های یکسانی بروز می‌یافت: برای چه؟ خب، بعد چه؟ ... پرسش من، همان پرسشی که مرا در پنجاه سالگی به خودکشی سوق می‌داد، پرسش بسیار ساده‌ای بود که در وجود هر انسانی نهفته است. پرسشی که زندگی بدون آن ممکن نیست، همانطور که من در عمل داشتم این را تجربه می‌کردم. پرسش این بود: حاصل کل زندگی من چه خواهد بود؟ یا به بیانی دیگر: آیا در زندگی من معنایی هست که با مرگی که به طور حتم در انتظار من است از میان نرود؟»

پرسش از معنای زندگی تقریبا همیشه پس ذهن اغلب ما هست ولی تلاش می‌کنیم آن را نادیده بگیریم. اما گاهی حادثه‌ای، از دست دادنی یا رنجی، وقفه‌ای در زندگی روزمره‌مان می‌اندازد. چیزی که همیشه کار می‌کرد از کار می‌افتد؛ کسی که همیشه با یک تماس در دسترسمان بود، برای همیشه می رود. می‌میرد؛ یا حادثه ای مسیر زندگیمان را عوض می‌کند و سرشت اتفاقی و ناپایدار زندگی را به یادمان می آورد.
گاهی اوقات هم پرسش از معنای زندگی ذره ذره، خودش را از دل تجربه‌های روزمره بیرون می‌کشد و دقیقاً وقتی که همه چیز رو به راه است و در اوج موفقیت هستی، وقتی که اصلا انتظارش را نداری با تلخی و گزندگی، همه وجودت را فرا می‌گیرد.
«اعتراف» شرح تجربهٔ شخصی تالستوی در مواجهه با این پرسش است و مسیری که برای پاسخ دادن به آن طی می‌کند.
بستن

اعتقاد بدون تعصب (تجربه هنر و زندگی ۱۵)

28,000 تومان
   پیتر برگر و آنتون زایدرولد

   محمود حبیبی

درست در آستانهٔ قرن بیستم نیچه با لحنی سرشار از یقینی شورانگیز مرگ خدا را اعلام کرد. اما امروز روشن است که مدرنیته لزوماً منجر به زوال دین نمی‌شود. چیزی که مدرنیته به آن می‌انجامد «تکثر» است.
تکثر موقعیتی است که در آن گروه‌های مختلف در کنش متقابل با هم در جامعه زندگی می‌کنند. اما این وضعیت خالی از تنش نیست. چطور می‌توانیم مسائل اخلاقی مانند سقط جنین، مجازات اعدام یا حقوق اقلیت‌ها را مدیریت کنیم وقتی که گروه‌های مختلف جامعه دربارهٔ آنها نظرها و مواضعی کاملا متضاد دارند و هر کدام بر مواضع خودشان پافشاری می‌کنند؟
از نظر پیتر برگر، جامعه‌شناس برجسته و همکار جامعه شناس و فیلسوفش آنتون زایدرولد پاسخ این پرسش و راه حل این چالش‌ها «تردید» است. نه تردید فلج‌کنندهٔ نسبی‌گرایی که در آن فرد زیر فشار کثرت گیج‌کنندهٔ گزینه‌های مختلف قادر نیست هیچ تصمیمی بگیرد، بلکه تردیدی معقول که به ما اجازه می‌دهد با باورهای اخلاقی محکم پیش برویم بی‌آنکه تبدیل به فردی متعصب شویم که هر کسی را که مخالف عقایدش باشد دشمن می‌داند. چطور ما چه در مقام فرد و چه جامعه می‌توانیم این نقطهٔ تعادل سهل و ممتنع را بیابیم؟
برگر و زایدرولد در کتاب «اعتقاد بدون تعصب» (که نام اصلی آن «در ستایش تردید» است) نشان می‌‌دهند که چطور تکثر می‌تواند به نسبی‌گرایی یا بنیادگرایی بینجامد که به نوعی دو روی یک سکه اند. بنیادگرایی یک اجماع عام را دربارهٔ باورها و اهداف مطلوب بر جامعه تحمیل می‌کند بی‌آنکه جایی برای نظرات متفاوت باقی بگذارد و نسبی‌گرایی هم اساساً رسیدن به ارزش‌های اجتماعی مشترک را غیرممکن می‌کند.
نویسندگان کتاب مدعی‌اند که می‌توان موضعی میانه بین نسبی‌گرایی و بنیادگرایی اتخاذ کرد. نه فقط در حوزهٔ دین و اخلاق بلکه در حوزهٔ سیاست.
کتاب «اعتقاد بدون تعصب» برای هر کسی که به موضوع تردید و مسائل سیاسی، فرهنگی و دینی ناشی از آن می‌اندیشد کتابی مفید و خواندنی است.
بستن

اینترنت با مغز ما چه می کند (تجربه و هنر زندگی ۱۸)

45,000 تومان

   نیکلاس کار

   محمود حبیبی

«آیا اینترنت ما را احمق می‌کند؟» پرسشی که نیکلاس کار مطرح کرد، تلنگری بود برای آغاز یکی از مهم‌ترین بحث‌های دوران ما: وقتی که داریم از مواهب اینترنت لذت می‌بریم، آیا در واقع داریم توانایی‌مان را برای خواندن و تفکر عمیق فدا می‌کنیم؟ نیکلاس کار، در این کتاب با تکیه بر دامنهٔ وسیعی از مطالعات تاریخی و علمی تلاش می¬کند تا تاثیرات شناختی اینترنت را بر ذهن انسان بکاود و پیامدهای فکری و فرهنگی آن را برایمان روشن‌تر کند. او توصیف می‌کند که چگونه تفکر انسان طی قرن‌ها از طریق «ابزارهای ذهن» شکل گرفته است: از الفبا گرفته تا نقشه‌ها، نشریات چاپی، ساعت و کامپیوتر و چطور هر کدام از اینها بر شیوهٔ ادارک ما از جهان تاثیر گذاشته‌اند. او سپس با شرحی جالب توجه از کشفیات جدید در علم عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مغز ما در واکنش به تجربه‌هایمان تغییر می‌کند. یعنی فناوری‌هایی که ما برای یافتن، ذخیره و اشتراک اطلاعات استفاده می‌کنیم مسیرهای عصبی مغز ما را تغییر می‌دهند. نیکلاس کار به کمک بینش‌های متفکرانی از افلاطون گرفته تا مک لوهان، این اندیشه را مطرح می‌کند که هر نوع فناوری اطلاعات، اصول خاص خودش را دارد یعنی مجموعه ای از پیش فرض‌ها دربارهٔ ماهیت دانش و هوشمندی. او شرح می‌دهد که چطور کتاب‌های چاپی به تمرکز و توجه بیشتر ما کمک کردند و موجب رشد تفکر عمیق و خلاق شدند. اما اینترنت، برعکس، ما را عادت داده است که لقمه‌های کوچک اطلاعات را به‌سرعت و بدون تمرکز و توجه از منابع متعدد گردآوری کنیم. اصول اینترنت همان اصول صاحبان صنایع است: سرعت و کارایی، بهره وری در تولید و مصرف. ما روز به روز مهارتمان در نگاه اجمالی به مطالب و مرور سریع اطلاعات بیشتر می‌شود اما آنچه از دست می‌دهیم توانایی‌مان برای تمرکز، تفکر و تامل است. در جهان امروز که فناوری اطلاعات با سرعتی خیره کننده به پیش می‌تازد و در میانهٔ مسابقهٔ شتابان همگامی با فناوری‌های روز، این کتاب دعوتی است به توقفی کوتاه و تامل در مسیری که تا کنون طی کرده‌ایم و راهی که پیش رو داریم.

بستن

بالکان اکسپرس (تجربه و هنر زندگی ۲۲)

28,000 تومان

نویسنده : اسلاونکا دراکولیچ ترجمه : سونا انزابی‌نژاد

این کتاب درباره ی جنگ آن طور که هر روز در صفحه ی تلویزیون های مان می بینیم یا در روزنامه ها می خوانیم نیست . بالکان اکسپرس از جایی شروع می شود که اخبار تمام می شود ؛ جایی بین وقایع و تحلیل ها ، و روایت های شخصی آدم ها ، زیرا جنگ فقط در جبهه های نبرد اتفاق نمی افتد ، جنگ در همه جا هست و همه ی ما درگیرش هستیم . من از آن سوی جنگ حرف می زنم ، از آن چهره ی نادیدنی جنگ . از این که چه طور آرام آرام ما را از درون تغییر می دهد . اگر این نیمه داستان-نیمه مقاله های کوتاه من حرفی برای خواننده داشته باشد ، همین است : همین تغییر ارزش ها ، طرز فکر و نحوه ی نگاه فرد به دنیا که در این وجه درونی جنگ اتفاق می افتد - تغییری که آن چنان به سرعت هویت درونی فرد را فرامی گیرد که آدم دیگر به سختی می تواند خودش را بازبشناسد.

اسلاونکا دراکولیچ (انگلیسی: Slavenka Drakulić؛ زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۹) یک روزنامه‌نگار، و پدیدآور اهل کرواسی است.

دراکولیچ در ۴ ژوئیه ۱۹۴۹ در رییکا کرواسی به دنیا آمد. در دانشگاه زاگرب در رشته ادبیات تطبیقی و جامعه‌شناسی تحصیل کرد. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲ با دوهفته نامه استارت و هفته نامه باناس هر دو چاپ زاگرب همکاری کرد. در اوایل دهه ۹۰ کرواسی را به دلیل مسائل سیاسی ترک کرد و رهسپار سوئد شد. آثار و مقالات او در بسیاری از نشریات اروپایی و بین‌المللی مانند لا استامپا، فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ، نیشن، یوروزین چاپ شده است. وی در استکهلم و زاگرب زندگی می‌کند.
بستن

بخشودن (تجربه و هنر زندگی ۲)

29,000 تومان
   ایوگارارد و دیوید مک ناتون
   خشایار دیهیمی

بخشودن فضیلتی است که امروزه بسیار تبلیغ می‌شود. کتاب‌های خودیاری و برنامه‌های تلویزیونی همه یک‌صدا این پیام را تکرار می‌کنند که بخشودن کسانی که به ما بدی کرده‌اند بهترین کار ممکن است و ادعاهای فراوانی دربارهٔ قدرت شفابخش بخشودن و گذشت مطرح می‌شود. اما کسانی که اشخاصی به آنها آسیب‌های جدی وارد کرده‌اند به درستی حس می‌کنند که این همه تبلیغ بخشودن نوعی زبان‌بازی و حاصل نگاهی سطحی است. بخشودن همیشه کار مطلوبی به نظر نمی‌رسد مخصوصاً وقتی که فرد خاطی آسیبی جبران‌ناپذیر به ما وارد کرده باشد یا اصلا از کارش پشیمان نباشد.
ایو گارارد و دیوید مک ناتون، نویسندگان کتاب بخشودن، می‌کوشند در این کتاب به دو پرسش محوری دربارهٔ بخشودن پاسخ دهند: نخست اینکه بخشودن و گذشت واقعاً به چه معناست؟ یعنی وقتی کسی را که در حق ما بدی کرده می‌بخشیم دقیقاً چه می‌کنیم؟ و دوم اینکه بخشودن چه دلایلی دارد و چه دلایلی می‌تواند ما را از بخشودن بازدارد؟
آنها با طرح مثال‌هایی واقعی و مواردی مشهور می‌کوشند به این بحث روشنی و وضوح بیشتری ببخشند و با تیزبینی فلسفی نشان می‌دهند که مسالهٔ بخشودن بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که بسیاری از مبلغانش تصور می‌کنند.
نویسندگان معتقدند که بخشودن نوعی ابراز همبستگی با انسان‌هاست حتی وقتی که گرفتار انحطاط اخلاقی شده‌اند اما تاکید دارند که همیشه همبستگی با قربانیان مهم‌تر از همبستگی با خاطیان است و این موضوعی است که نباید آن را فراموش کنیم.
در کتاب بخشودن پرسش‌هایی مطرح می‌‌‌شود که هرکسی در حقش بدی و ظلمی شده است از خودش می‌پرسد و می‌اندیشد که چه واکنشی باید نشان دهد و این پرسش‌ها بی‌تردید شامل حال همهٔ ما می‌شود.
بستن

بنیانی علمی برای جهان عقلانی (تجربه و هنر زندگی ۴)

45,000 تومان

   پل دیویس

   محمدابراهیم محجوب

پائول چارلز ویلیام دیویس (انگلیسی: Paul Davies؛ زاده ۲۲ آوریل ۱۹۴۶) فیزیکدان اهل بریتانیا، استاد در دانشگاه ایالتی آریزونا است. او به مؤسسه مطالعات کوانتومی در دانشگاه چپمن در کالیفرنیا وابسته است. علایق پژوهشی او در زمینه کیهان شناسی، نظریه میدان کوانتومی، و اخترزیست شناسی می‌باشد.

در سال ۱۹۷۰، او دکترای خود را تحت نظارت مایکل جی سیتن و سیگورد در دانشگاه کالج لندن به پایان رسانید. او سپس تحقیقات فوق دکتری خود را در دانشگاه کمبریج گذراند.

پژوهش‌های دیویس شامل فیزیک نظری، کیهان شناسی، و اخترزیست شناسی است. دیویس محقق اصلی در مرکز دانشگاه ایالتی آریزونا برای همگرایی علوم فیزیکی و زیست‌شناسی سرطان است.

دیویس در استرالیا جایزه پیشرفته استرالیا و دو جایزه دیگر گرفت، و در انگلستان مدال و جایزه ۲۰۰۱ کلوین از مؤسسه فیزیک گرفت، و جایزه ۲۰۰۲ فارادی توسط انجمن سلطنتی را نیز در کارنامه دارد. دیویس همچنین جایزه تمپلتون در سال ۱۹۹۵ دریافت کرده است.

این کتاب ۹ فصل دارد که عبارتند از «عقل و عقیده» ، «آیا جهان می تواند خود را بیافریند؟» ، «قواعد طبیعت چیستند؟ » ، «ریاضیات و واقعیت» ، «جهان های واقعی و جهان های مجازی» ، «راز ریاضی» ، «چرا جهان چنین است که هست؟ » ، «جهان صانع» و «رمز و راز در ژرفنای جهان».‏

در معرفی کتاب آمده است : «آن مضمون محوری که من در این کتاب کاویده ام این است که از رهگذر علم ، ما انسان ها می توانیم دست کم بخشی از راز دهر را دریابیم. ما بخشی از رمز کیهانی را گشوده ایم. اینکه چرا باید چنین باشد ، اینکه چرا نوع بشر باید حامل آن نور عقلانی باشد که کلید جهان را فراهم می آورد ، معمایی است ژرف. با این همه ما فرزندان کائنات ، ما ذراتِ زنده وار غبارهای کیهانی ، می توانیم درباره سرشت همان کائنات بیندیشیم ، حتی تا آنجا که بتوانیم سرکی به قواعدی بکشیم که کائنات بر اساس آنها می چرخد. اینکه ما چگونه به این بعد کیهان پیوند خورده ایم ، راز درونِ پرده است. در عین حال این پیوند قابل انکار نیست.»‏

بستن

بیماری (تجربه و هنر زندگی ۹)

31,000 تومان
   هوي كرل
   احسان کیانی خواه

بیماری اتفاقِ نادر و عجیبی نیست. همهٔ ما به نوعی در مقاطع یا سال‌های متمادی از زندگیمان با آن مواجه می‌شویم. بیماری چه تجربه‌ای شخصی باشد چه تجربهٔ اطرافیانمان، خواه ناخواه جزئی از زندگیِ ماست.
در کتاب «بیماری» سعی شده این اتفاق از نگاهِ خودِ بیمار بررسی شود. هَوی کَرِل، استاد جوان فلسفه در دانشگاه وست انگلند، که خودش با یکی از نادرترین و سخت‌ترین بیماری‌ها «زندگی می‌کند» و هنوز هم نمی‌داند با وجودِ این بیماریِ عجیب و غریب چند سالِ دیگر از عمرش باقی است، به کمکِ دانش و شناختِ فلسفی و تلفیقِ آنها با روایتی دستِ اول و خودمانی از بیماری، جنبه‌های مختلفِ این پیشامد را در زندگیِ ما انسان‌ها می‌کاود.
این کتاب در عینِ پرداختن به پدیدارشناسیِ بیماری و «تجربهٔ زیستهٔ» بیمار، به نوعی آسیب‌شناسیِ اخلاقیاتِ پزشکی هم هست و نقد رویکردی است که بیمار را صرفا یک «موردِ» پزشکی تلقی می‌کند نه انسانی با عواطف و احساسات و رنج‌های خاصِ خودش. فقدانِ همدلی با بیمار یکی از جنبه‌های دردناک و دشوارِ بیماری است، به ویژه در بیماری‌های خاص.
علاوه بر این، تغییرِ نگاه در اعضایِ خانوادة بیمار، دوستان و نزدیکانش بررسی می‌شود و اینکه تجربهٔ بیماری‌های سخت چطور بیمار را از اجتماعش دور یا منزوی می‌کند، پیوندهایی را در زندگی او می‌گسلد و البته در مواردی هم باعث تقویت روابطش با «خویشاوندانی» حقیقی می‌شود. اینکه بیماری چطور می‌تواند تمامِ طرح‌ها و برنامه‌های فرد را در زندگی‌اش دگرگون کند و مهم‌تر اینکه چطور می‌توان در کورانِ یک چنین تجربهٔ سختی معنای زندگی را دریافت؟
کرل با بهره‌گیری از فلسفهٔ باستان و مدرن در پیِ پاسخ به این پرسش‌هاست که چطور می‌شود در عینِ بیماری روح و جانی سالم داشت و «خوشبخت» بود؟ چطور می‌توان با مسئلهٔ مرگ کنار آمد؟ او با نگاه به آرای اپیکور، فیلسوفِ یونان باستان، دربارهٔ معنای زندگی و مفهومِ مرگ تلاش می‌کند تا نوعی «فلسفه‌درمانی» را برای کنار آمدن با این مسائل ارائه دهد.
بستن

تاریخچهء خوشبختی

29,000 تومان

   نیکلاس وایت

   خشایار دیهیمی

فلسفه فقط رشته‌اي دانشگاهي نيست كه در دانشگاه خوانده شود. فلسفه به همه تعلق دارد و همه ما از كودكي سوالاتي طرح مي‌كنيم كه جنبه فلسفي آشكاري دارند. اين سوال‌ها و پاسخ‌هاي آن‌ها «راه زندگي» هر كس را معين مي‌كنند. اين مجموعه به مسائلي فلسفي از همين دست مي‌پردازد كه همه ما به نوعي در زندگي با آن مواجهيم، از سوال‌هاي كلي نظير «معناي زندگي» و «خوشبختي» گرفته تا مسائل جزئي‌تر نظير درد، بخشودن، ترس، ملال، حسد، عشق، جاودانگي و... زبان اين كتاب فني نيست و همگان مي‌توانند آن‌ها را بخوانند.

کتاب «تاریخچه خوشبختی» از معدود کتاب‌هایی است که مفهوم و فلسفه خوشبختی را دنبال کرده است. ارسطو در «اخلاق نیکو ماخوسی» از قول سولون، قانون‌گذار مشهور آتنی می‌گوید: «هیچ‌کس را تا زمانی که در قید حیات است خوشبخت مخوان». ارسطو این گفته را بسط داده و می‌گوید بخت و اقبال اعقاب آدمی بر خوشبختی خود او، دست‌کم تا مدتی اثرگذار است: «عجیب است اگر مرد دست‌کم در مدت معینی از بخت و اقبال اولاد و اعقاب خود هیچ اثر نپذیرد.» ارسطو می‌گوید هرکسی به خاطر خود خوشبختی به دنبال آن است. نیکلاس وایت در تاریخچه خوشبختی می‌گوید: در اصل این مفهوم در فاصله زمانی ارسطو تا زیگموند فروید تغییر چندانی پیدا نکرده! خصوصا وقتی که فروید در «تمدن و ناخوشی‌های آن» درباره «آنچه افراد مشخصا می‌گویند هدف و مقصودشان در زندگی چیست؟ چنین نظر می‌دهد که افراد از زندگی‌شان چه می‌خواهند و آرزو دارند در زندگی‌شان به چه چیزی دست یابند؟ پاسخ به این سوال نمی‌تواند چندان با تردید توام باشد. افراد به دنبال خوشبختی هستند، آنها می‌خواهند خوشبخت شوند و خوشبخت بمانند. در شرایط عادی وقتی درباره وضع و حال و روزمان از ما سوال شود، چیزهای کثیری ذیل عناوین و سرفصل‌های مختلفی بر ما نمایان می‌شود. تکثر خواسته‌ها از سر تفنن یا تنوع‌طلبی نیست. افراد برخوردار و مرفه هم به همان اندازه افراد نیازمند، به نحوی موجه، خواستار خوشبختی هستند. انسان فقط به نان، آب، خواب یا هر چیز دیگری به‌تنهایی نیاز ندارد و به هیچ «یک چیزی» زنده نیست. زنده ماندن حتی وقتی در مضیقه مطلق هستیم باز نیازمند توجه به چیزهایی غیر از آن تک نیاز فوری و فوتی است و اینجا است که مفهوم خوشبختی را می‌توان از دل این تکثر یا تضادهای بالقوه‌شان بازیافت. شرط و وضع خوشبختی هر چه که باشد، بی‌تردید باید وضعی باشد که هر کسی از صمیم جان، آن وضع را وضع «خوب و مناسبی» بداند، وضعی که باید به دنبالش بود.

بستن

در باب دوستی و دو جستار دیگر

12,000 تومان

   میشل دو مونتنی

   لاله قدکپور

میشل دو مونتنی (به فرانسوی: Michel de Montaigne)‏ (۲۸ فوریه ۱۵۳۳–۱۳ سپتامبر۱۵۹۲) یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان و فیلسوفان دورهٔ رنسانس است. او فیلسوف وحکیم اخلاقی بود و در خاندانی اشرافی زاده شده بود.

وی در سال ۱۵۳۳ به دنیا آمد. سیزده سال دادستان و چهار سال نیز شهردار شهر بوردو بود. وی همچنین به سفارت برای شاهزادگان محلی نیز می‌پرداخت. وی در طول حیاتش صاحب شش فرزند شد که پنج تن از آنان در نوزادی از دنیا رفتند. وی در سال ١٥٩٢ به دلیل عوارض سنگ کلیه روی در نقاب خاک کشید.

کتاب اصلی وی مقالات (به فرانسوی: Les Essais) نام دارد که عنوان آن را از ریشهٔ فعل فرانسوی essayer به معنای آزمودن گرفته است. مونتنی برای نخستین بار نتایج تحقیقات خود را در سال ۱۵۸۰ منتشر کرد و مقالات او خیلی سریع به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های دورهٔ رُنسانس تبدیل شد. کتاب مقالات حول یک سؤال اساسی که دغدغهٔ همهٔ ماست می‌گردند: یک فرد چگونه زندگی می‌کند؟ به این معنا که یک شخص چگونه دست به انتخاب‌هایی هوشمندانه و شرافتمندانه می‌زند، خودش را می‌شناسد، به عنوان یک انسان رفتار می‌کند، با دیگران به خوبی رفتار می‌کند و آرامش خاطر بدست می‌آورد؟ وی همچنین با اقتداء به اپیکوروس، فیلسوف یونانی، بر ترس خود از مرگ غلبه می‌کند. البته این اتفاق تا زمانی که وی خود دچار سانحه می‌شود روی نمی‌دهد. در این سانحه وی تا نزدیکی‌های مرگ می‌رود و گرچه از دید بقیه دچار اضطراب بوده، ولی بعد از بهبودی وقتی به آن ساعات فکر می‌کرده تنها خاطراتی خوب از آن ساعات داشته است و همین باعث می‌شود دیدی مثبت نسبت به مرگ پیدا کند.

ویژه
بستن

در برابر استبداد (بیست درس قرن بیستم)

15,000 تومان

   تیموتی اسنایدر

  بابک واحدی و طرح‌هایی از حسن کریم‌زاده

تیموتی اسنایدر این کتاب را در واکنش به انتخاب ترامپ و بیم و هراس‌ها از تبدیل شدن دموکراسیِ امریکا به حکومتی استبدادی نوشته است. در مقدّمه‌ی این کتاب کوتاه، که پیش‌درآمدی است بر یک مطالعه‌ی وسیع‌تر درباره‌ی ریشه‌های تاریخیِ معضلات و مشکلاتِ امروزِ دموکراسی، می‌خوانید: «تاریخِ قرنِ بیستمِ اروپا به ما می‌آموزد که چطور ممکن است جوامع درهم‌بشکنند، دموکراسی‌ها سقوط کنند، اخلاقیّات فروبپاشد، و مردمانِ عادّی به‌یک‌باره خودشان را اسلحه‌ به‌ دست بالای سرِ گورهای دسته‌جمعی بیابند. درک دلایلِ به‌وجود آمدن این شرایط برای امروزِ ما بسیار مفید خواهد بود.»

اسنایدر با این مقدّمه و با نگاهِ یک مورّخ به بررسیِ مسائلِ امروز جامعه‌ی امریکا و غرب پرداخته است، و از این منظر بیست درس از دِل تاریخ قرن بیستم و سازوکار حاکمانِ جبّار فاشیست، نازیست و کمونیست بیرون کشیده است، تا به کمک آن‌ها درک وضعیتِ امروز غرب را آسان‌تر سازد. درس‌هایی مثلِ «در اطاعت پیش‌دستی نکنید»، یا در دنیایِ مرگِ حقیقت «حقیقت را باور داشته باشید»، یا حتّی چند دقیقه‌ای در روز اینترنت را کنار بگذارید و به جایش کتاب بخوانید.

اسنایدر معتقد است که مردمِ امروز امریکا و غرب باهوش‌تر از اروپایی‌هایی نیستند که در قرن بیستم در دامِ فاشیسم و نازیسم و کمونیسم گرفتار شدند، و مردم امروزِ هیچ کجای جهان مصون از تکرار اشتباهاتِ گذشته نیستند. ولی ما مردمِ امروز جهان این فرصت و موهبت را داریم که می‌توانیم در احوال گذشتگان مطالعه کنیم و از اشتباهاتِ آن‌ها درس بگیریم. درس‌هایی مثلِ بیست درسِ این کتاب که می‌شود در مدّتی کوتاه آن‌ها را خواند و در هر برهه‌ای از زندگی پسِ ذهن داشت‌شان.

اسنایدر پیش از این کتاب با کتابِ ”سرزمینِ خونین“ خود جوایز زیادی مثل جایزه‌ی اندیشه‌ی سیاسیِ هانا آرنت، جایزه‌ی نگاهِ اروپاییِ لایبزیک، جایزه علوم انسانی امرسون، جایزه‌ی ادبی آکادمی هنر و ادبیات امریکا، را برده بود و کتاب‌هایش تا کنون به بیش از ۳۰ زبان دنیا ترجمه شده‌اند. این کتابِ او هم در مدّتی کوتاه به کتابی پرفروش و جنجالی تبدیل شده است، وسوتلانا الکسیویچ، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات، درباره‌ی این کتاب گفته است، «ما داریم به سرعت به سمت فاشیسم گام برمی‌داریم. این نویسنده‌ی امریکایی جای هیچ توهّم و خواب‌ و خیال برای‌مان باقی نگذاشته.»

بستن

دروغ اراده آزاد (تجربه و هنر زندگی ۱۰)

16,000 تومان

   سام هریس

  خشایار دیهیمی

دروغ

فرصت برای فریب دادن دیگران همیشه وجود دارد و همیشه هم وسوسه انگیز است. شمار اندکی از ما قاتل یا دزد هستیم، اما همه‌مان دروغ می‌گوییم. بیشتر رذایل شخصی و اجتماعی مستلزم دروغ گفتن است: خیانت‌های زناشویی، کلاهبرداری‌های مالی، فساد دولتی و حتی قتل و نسل کشی. سام هریس، در رسالهٔ «دروغ» می‌گوید ما می‌توانیم با یک راهکار ساده از بسیاری از مسائل و مشکلات پیچیده در زندگی‌مان و در جامعه اجتناب کنیم: در شرایطی که همه دروغ می‌گویند ما راستش را بگوییم.

او در این کتاب مختصر و مفید توجه خاصی به دروغ‌های مصلحت‌آمیز نشان می‌دهد یعنی دروغ‌هایی که می‌گوییم تا جلوی ناراحت شدن آدم‌ها را بگیریم؛ اینها دروغ‌هایی هستند که بیش از همه ما را وسوسه می‌کنند و اینها تنها دروغ‌هایی هستند که آدم‌های خوب هم می‌گویند چون تصور می‌کنند با این کار دارند به دیگران لطف می‌کنند. خیلی از ما دروغ‌های مصلحت آمیز را اصلا دروغ به حساب نمی‌آوریم: حذف برخی جزئیات حساس از یک ماجرا، تشویق و امید بی‌پایه دادن به افراد برای اینکه روحیه‌شان خراب نشود و مواردی مانند این.

سام هریس در «دروغ» نشان می‌دهد که شهامت صادق بودن و گفتن حقیقت چه مزایایی دارد. «دروغ» کتابی است کوچک با تاثیراتی بزرگ و عمیق.

ارادهٔ آزاد

باور به ارادهٔ آزاد زیربنای همهٔ چیزهایی است که برای انسان‌ها ارزشمند است. بدون باور به اینکه فرد واقعاً منشا اصلی افکار و رفتارهایش است، تصور حقوق، سیاست، دین، سیاست‌های اجتماعی، روابط صمیمی و اخلاقیات و احساساتی همچون پشیمانی از رفتارهای نادرست یا خوشحالی از دستاوردهای شخصی بسیار سخت می‌شود. اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد آزادی اراده فقط یک توهم است.

سام هریس در «ارادهٔ آزاد» این بحث را مطرح می‌کند که باور به توهم بودن ارادهٔ آزاد به معنای تضعیف پایه‌های اخلاقیات یا از بین رفتن اهمیت آزادی‌های سیاسی یا اجتماعی ما نیست، بلکه می‌تواند و باید شیوهٔ‌ تفکر ما را دربارهٔ برخی از مهمترین مسائل زندگی‌مان تغییر دهد.

بستن

فرهنگ و زندگی روزمره(تجربه و هنر زندگی ۱۹)

35,000 تومان
   دیوید اینگلیس
   نازنین میرزابیگی

«همهٔ ما روزمان را با کارهایی عادی و پیش پا افتاده سر می‌کنیم. کارهایی که به نظرمان اصلاً ارزش صحبت کردن ندارند. اما در واقع زندگی روزمرهٔ ما بسیار مهم‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنیم. حتی ساده‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین اتفاقات زندگی ما و کارهایی که آنها را طبیعی و بدیهی می‌دانیم، بازتاب نظام اجتماعی و فرهنگی هستند که ما در دل آن زندگی می‌کنیم.»

چگونه می‌توانیم کارهایی را که در زندگی روزمره‌مان انجام می‌دهیم به درستی درک کنیم؟

فرهنگ چگونه عادت‌ها و رفتارهای هر روزهٔ ما را شکل می‌دهد؟

اصلاً فرهنگ چیست و چطور بر زندگی ما تاثیر می‌گذارد؟

اینها برخی از پرسش‌هایی است در کتاب «فرهنگ و زندگی روزمره» مطرح می‌شود و سعی می‌شود تا به آنها پاسخ داده شود.

فرهنگ بی‌تردید یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین موضوعات علوم اجتماعی معاصر است. برای اینکه بتوانیم افکار، احساسات، ارزش‌ها و رفتار مردم یک جامعه را بفهمیم باید فرهنگی را که این مردم به وجود آورده‌اند و خودشان در دل آن شکل گرفته‌اند بررسی کنیم.

دیوید اینگلیس، استاد جامعه شناسی، در کتاب «فرهنگ و زندگی روزمره» ضمن نگاهی تازه به دیدگاه‌های مختلف درباره فرهنگ و با مرور مفهوم، کارکرد و ارتباط آن با دیگر حوزه‌های جهان انسانی به بررسی مسائل مهمی همچون رابطهٔ طبیعت انسانی و فرهنگ، فرهنگ فاخر در مقابل فرهنگ عامه، فرهنگ مدرن و پست‌مدرن، و رابطهٔ جهانی شدن و فرهنگ می‌پردازد.

اینگلیس در این کتاب با زبانی ساده و گویا، مخاطبان را با دیدگاه‌های اندیشمندان برجسته‌ٔ حوزهٔ فرهنگ، از زیمل و ماتیو آرنولد تا باختین و بوردیو آشنا می‌کند. او با پیوند زدن مباحث نظری با مسائل زندگی روزمره و با طرح مثال‌هایی از دنیای ورزش، هنر و رسانه گرفته تا فرهنگ اتومبیل و آشپزی بین المللی، خوانندگان را با خودش همراه می‌کند و آنها را با پیچیدگی‌ها و درعین حال جذابیت‌های تجزیه و تحلیل فرهنگ آشنا می‌کند.

کتاب «فرهنگ و زندگی روزمره» نوزدهمین کتاب از مجموعهٔ «تجربه و هنر زندگی» است که انتشارات گمان آن را در 280 صفحه، با ترجمهٔ نازنین میرزابیگی، منتشر کرده است.

بستن

فریدون پسر فرانک

16,000 تومان

   علی رضا محمودی ایرانمهر

پایان کار ضحاک و آغاز کار فریدون در شاهنامه 55 صفحه است اما ایرانمهر از این تعداد صفحه 165 صفحه رمان نوشته است. فریدون پسر فرانک، بازخوانی نو و دل انگیزی از داستان فریدون است. ب نثر کتاب، با آنکه سعی کرده است از زبان معیار فاصله بگیرد و زبانی اساطیری و کهن به متن دهد، اما از کهنگی و پیچیدگی و سخت فهمی دور است. توصیفات شعرگونه بدون اینکه تبدیل به شعر شوند و از نثر فاصله بگیرند، به زیبایی متن کمک کرده است. زیبایی نثر در سراسر کتاب مشاهده میشود بدون اینکه زیبایی نثر چیزی جدای از معنا باشد.

ایرانمهر تلاش کرده است، روایتی زمینی از داستان فریدون ارایه دهد. عناصر آسمانی در داستان به ندرت دیده میشوند. انسانها و آنچه در زمین رخ میدهد، سرنوشت را رقم میزند نه «یزدان» در آسمان. از «آیین جهان» سخن میگوید. حتی گاهی احساس میشود علاوه بر حذف عناصر آسمانی تلاش میکند آن را نفی کند. «هیچ دادگری در کار نیست پس چشم از ستارگان فروگیر و گوشهای خود را بر آوای سرنوشت ببند»، «جهان تنها همان چیزی است که تو با چشمان خود میبینی» و این نفی باز هم تکرار میشود. از زبان آتبین -که زنده نیست- نیستی پس از مرگ تکرار میشود. «در فراسوی مرگ جز فراموشی بی پایان هیچ نیست. بگذار مرگ تو را با هر که میخواهد... با سنگ و خاک و آتش برابر کند. تا زمانی که تو زنده ای مرگ خیالی بیش نیست و زمانی که مرگ باشد تو دیگر نیستی» در روایت ایرانمهر، نیستی پس از مرگ بارها تاکید میشود و حتی گاهی از داستان فاصله میگیرد و به باور نزدیک میشود.

داستان را راویان متعدد گزارش میکنند. از شخصیتهای داستان تا حتی چوپانی که گذر سپاهیان از کوهستان را میبیند و یا آهنگران. راویان بیشتر از آنچه در درون خودشان میگذرد، میگویند. آنچه در ذهن میگذرد روایت میشود نه آنچه بر زبان. این شیوه روایت به خوبی توانسته ترس،‌امید، کشمکشهای درونی و احساسات دیگر را نشان دهد.

در روایت ایرانمهر، از «بیهودگی ژرف و بی پایان جهان» به بهره بردن از زیباییها و خوشیهای جهان میرسد. گویا ایرانمهر از زبان خیام، شاهنامه را گزارش میکند.

فلسفه ای برای زندگی(تجربه و هنر زندگی ۱۳)

42,000 تومان

   ویلیام اروین

   محمود مقدسی

«از زندگی چه می‌خواهید؟ ممکن است بگویید همسری مهربان، کاری خوب و خانه ای زیبا. اما اینها صرفاً چیزهایی است که «در» زندگی می‌خواهید. اما پرسش این است که در میان چیزهایی که در جستجویشان هستید کدام‌یک برای شما از همه ارزشمندتر است؟ ... خیلی از ما اصلاً نمی‌دانیم هدف اصلی زندگیمان چیست. شاید بدانیم در هر دقیقه از زندگی یا هر دهه از عمرمان چه می‌خواهیم، اما هرگز درنگی نکرده‌ایم تا به هدف اصلی زندگیمان بیندیشیم. ... بدون فلسفه‌ای برای زندگی ممکن است بد زندگی کنیم. یعنی با وجود تمام سرگرمی‌های لذّت بخشی که داریم ممکن است در آخر کار، زندگی را با تلخکامی به پایان ببریم و وقتی در بستر مرگ افتاده‌ایم ببینیم تنها فرصتمان برای زندگی را از دست داده‌ایم.»

ویلیام اروین، که مسئلهٔ اصلی‌اش یافتن راهی برای «خوب زندگی کردن» است، در این کتاب پس از پرداختن به ضرورت داشتن فلسفه‌ای برای زندگی به این پرسش می‌پردازد که «کجا باید به دنبال چنین فلسفه‌ای بگردیم؟» زیرا در دوران جدید فلسفه بیش از اندازه تخصصی شده است و در کمتر دانشگاهی فلسفهٔ زندگی درس می‌دهند. اما همیشه اینطور نبوده و بسیاری از فلاسفهٔ یونان و روم باستان نه تنها فلسفهٔ زندگی را موضوع ارزشمندی برای تأمل می‌دانستند بلکه اصلاً باورشان بر این بود که هدف اصلی فلسفه همین است.

او به این نتیجه می‌رسد که کاوش در میان فلسفه‌های کهن راه نویدبخشی برای یافتن چنین فلسفه‌ای است. و از این میان فلسفهٔ زندگی رواقیون را یکی از بصیرت‌بخش‌ترین و قابل دفاع‌ترین‌ها فلسفه‌های زندگی می‌داند و می‌کوشد با بازبینی و دسته‌بندی این آموزه‌ها و با استفاده از تجربه‌های شخصی‌اش در مسیر رواقی زیستن نشان ‌دهد چطور بینش‌ها و توصیه‌های عملی رواقیون می‌تواند به ما آدم‌های دنیای امروز کمک کند بهتر زندگی کنیم.

بستن

فلسفه ترس (تجربه و هنر زندگی ۵)

33,000 تومان
   لارس اسوندسن
   خشایار دیهیمی

دوربین‌های مداربسته، بازرسی‌های امنیتی شدیدتر در فرودگاه‌ها، انواع دزدگیرهای پیشرفته؛ هر جا را نگاه می‌کنیم نمودی از ترس را در جامعه می‌بینیم. و اخبار هم هر روز با گزارش‌هایی از تهدیدهای مختلف، از خطرات هر روزهٔ زندگی شهری گرفته تا تهدید جنگ و تروریسم، باعث می‌شود احساس کنیم هر لحظه ممکن است فاجعه‌ای بر سرمان نازل شود.
ترس احساس قدرتمندی است. می‌تواند زندگی ما را نجات دهد. اما می‌تواند آزادی‌مان را هم از ما بگیرد و آن عنصر حیاتی پیونددهندهٔ جامعه یعنی «اعتماد» را از بین ببرد.
لارس اسوندسن در کتاب «فلسفهٔ ترس» می‌کوشد ابعاد مختلف این احساس نیرومند را بکاود و نشان دهد که ترس چیست، چرا و چگونه در هر گوشه از زندگی مدرن رخنه کرده است، و مهم‌تر اینکه چه استفاده‌های سیاسی از آن می‌شود.
اسوندسن با نگاهی به علوم، سیاست، جامعه‌شناسی و ادبیات به وارسی ماهیت ترس می‌پردازد. از عوامل زیستی و عصب‌شناختی گرفته تا پرسش از اینکه چطور ترس ما را وامی‌دارد در تلاش برای کاهش خطر دست به اقداماتی غیرمنطقی بزنیم.
اسوندسن سپس وارد عرصهٔ سیاست و جامعه می‌شود و نقش ترس را در فلسفهٔ ماکیاولی و هابز بررسی‌ می‌کند، به ظهور «جامعهٔ خطرخیز» می‌پردازد و اینکه چطور ترس اعتماد اجتماعی را تضعیف می‌کند.
او در نهایت این پرسش را مطرح می‌کند که آیا راهی برای رهایی از ترس وجود دارد؟ آیا ما می‌توانیم این جو ترسی را که امروزه ما را احاطه کرده است بشکنیم؟
اسوندسن در «فلسفهٔ ترس» با پرتو افکندن بر ریشه‌های ترس‌های موهوم و واقعی‌مان به ما کمک می‌کند با ترس‌هایمان مواجه شویم و سعی می‌کند با استدلال‌هایش ما را قانع کند که باید فرهنگ امید و اعتماد را جایگزین نگاه ترس خوردهٔ کنونی جامعه کنیم.
بستن

کار (تجربه و هنر زندگی ۱۲)

30,000 تومان
   لارس اسوندسن
   فرزانه سالمی

کار چه نقشی در جستجوی ما برای یک زندگی معنادار و رضایتبخش دارد؟ برای همهٔ ما لحظاتی پیش آمده که آرزو کرده‌ایم کاش مجبور نبودیم حتی یک روز دیگر کار کنیم. اما در واقع برای بسیاری از ما دنیای بدون کار دنیایی ملال‌آور و ناامیدکننده خواهد بود. کار به زندگی ما احساس معنادار بودن و هدفمندی می‌دهد، هویتمان را شکل می‌دهد و برایمان شبکه ای اجتماعی می‌سازد. اسوندسن با گذری بر فلسفه و ادبیات و حتی سریال‌ها و ترانه‌های روز می‌کوشد جنبه‌های مختلف کار را برایمان روشن‌تر کند.
او تاکید می‌کند که کار تقریبا برای همهٔ ما بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره‌مان است. چه آن را نفرین ببینیم و چه موهبت، کاری که هر روز انجام می‌‌دهیم نگاه ما را به جهان و به خودمان شکل می‌دهد.
اسوندسن معتقد است نارضایتی ما از کارمان بیش از هر چیز ناشی از تغییر نگرش ما به کار است. برخلاف نسل‌های پیشین و در تحولی که او «تحول رمانتیک کار» می‌نامد انتظارات ما از کار خیلی بالا رفته است. یعنی فکر می‌کنیم که کار باید بتواند بخش عمده‌ای از معنای موردنیاز ما در زندگی را برایمان به ارمغان بیاورد. این انتظارات احتمالا برآورده نخواهند شد و ما در عرصهٔ کار خانه‌به‌دوش‌هایی می‌شویم که از شغلی به شغل دیگر کوچ می‌کنیم و هرگز آنچه را که به دنبالش هستیم پیدا نمی‌کنیم. اگر هم انتظاراتمان برآورده شوند، احتمالا بیشتر به دردسر می‌افتیم زیرا در آن صورت با خطر بی‌توجهی به تمام چیزهایی رو به رو می‌شویم که بیشتر از شغلمان اهمیت دارند.
در نهایت واقعیت این است که وقتی در این فکریم که با زندگی‌مان چه باید بکنیم نمی‌توانیم از فکر کردن به «کار» بگریزیم.
بستن

کاروان امید (تجربه و هنر زندگی ۱۱)

29,000 تومان
   لسلی اسکرای وینر
   محمدابراهیم محجوب

«ما همه افسون سادگی رؤیای تری شده بودیم، رؤیای جوانی که از طرفی آنقدر معصوم بود که باور داشت می‌تواند دنیای بهتری بسازد و از طرف دیگر آنقدر عاقل بود که نهضت خودش را آرام آرام پیش ببرد. ما از تری قهرمان ساختیم زیرا او آنچه را که لازمهٔ قهرمانی است انجام داد: او با حضورش دنیای ما را بهتر کرد. ما تری را قهرمان شمردیم زیرا او از میان مردم عادی برخاسته بود و ما تکه‌ای از وجود خودمان را در او می‌دیدیم.»
تری فاکس یک جوان معمولی کانادایی بود با زندگی معمولی هر جوانی در سن و سال او، سرگرم درس و ورزش و تفریح. اما اتفاقی زندگی‌اش را زیر و رو کرد. در 19 سالگی تشخیص دادند که سرطان پیشرفته استخوان دارد و در نتیجهٔ بیماری یک پایش را از دست داد. و این انتخاب‌های آدم‌ها در شرایط دشوار است که می‌تواند از یک آدم معمولی، قهرمانی بسازد.
تری فاکس بعد از این که بر افسردگی ناشی از شرایطش فایق آمد، تصمیم گرفت گامی فراتر بردارد. او که در دوران بستری شدنش از نزدیک شرایط دشوار بیماران سرطانی را دیده بود عزم کرد برای مبارزه با این بیماری کاری بکند. و این‌گونه بود که ماراتون امید شکل گرفت.
او تصمیم گرفت از شرق تا غرب خاک کانادا را بدود و برای تحقیقات مربوط به مبارزه با سرطان پول جمع کند. تصمیمی که برای هر دوندهٔ حرفه ای اقدامی بسیار بلندپروازانه و دیوانه وار تلقی می‌شود چه رسد به دونده ای با یک پا. او شش ماه تمام هر روز حدود 40 کیلومتر یعنی مسافتی نزدیک به یک مسابقه دوی ماراتون را دوید و تا آخرین نفس تسلیم نشد.
«کاروان امید» داستان مبارزه تری است با ناامیدی و یاس و نمایشی است شگفت انگیز از پیروزی ارادهٔ انسان.
بستن

کافه اروپا (تجربه و هنر زندگی ۱۴)

33,000 تومان
   اسلاونکا دراکولیچ
   نازنین دیهیمی

«در کشورهای اروپای شرقی تفاوت بین «ما» و «من» بسیار فراتر از تفاوتی صرفا در دستورزبان است. من همراه این «ما» بزرگ شدم. در مهدکودک، در مدرسه، سر کار. با گوش دادن به سخنرانی سیاستمدارانی که می‌گفتند: «رفقا، ما وظیفه داریم...» و ما رفیق‌ها همان کارهایی را می‌کردیم که به ما می‌گفتند. فردی که از یک جامعهٔ توتالیتر بیرون می‌آید با «نه» گفتن است که مسئولیت فردی و ابتکارعمل را می آموزد. و این راه با گفتن «من» شروع می‌شود...»

«کافه اروپا» مجموعه مقالات دیگری است از خانم اسلاونکا دراکولیچ، روزنامه نگار و نویسندهٔ کروات که پیش از این کتاب «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم» از او در این مجموعه منتشر شده است. این مقالات شرحی از زندگی مردم اروپای شرقی در سال‌های پس از فروپاشی کمونیسم و تجربهٔ مردم کرواسی پس از استقلال این کشور است.

دراکولیچ تصویرگر تیزبین جوامعی در حال گذار است. روایت‌های او با جزئیاتی شگفت، تامل برانگیز و صمیمی، شبیه نامه‌هایی است که دوستی برایمان نوشته است. نامه‌هایی که تصویری ملموس از همهٔ تناقض‌ها، سردرگمی‌ها و تحولاتی به دست می‌دهد که مشخصهٔ دوران گذار به دموکراسی است.

مقالات گیرا و جسورانهٔ دراکولیچ در واقع تلنگری است به شهروندان کشورهای اروپای شرقی پس از کمونیسم، برای اینکه مسئولیت ‌نقشی را که در جامعهٔ مدنی جدید برعهده دارند، بپذیرند.

دراکولیچ ریشهٔ بسیاری از مشکلات کنونی‌شان را در این می‌بیند که مردم این کشورها تحت‌تاثیر سال‌ها زندگی در حکومت‌های توتالیتر مسئولیت فردی‌‌شان را به کلی فراموش کرده‌اند. او می‌گوید، «ما مردم دنیای کمونیسم هنوز از نظر سیاسی مثل کودکانی نابالغ هستیم، نیازمند پدری که از ما مراقبت کند تا دیگر لازم نباشد خودمان مراقب خودمان باشیم.»

دراکولیچ نه تنها یک مشاهده‌گر دقیق وقایع اروپای شرقی که یک مشاهده‌گر حساس وضعیت انسان‌‌ است، و کتاب‌های او فراتر از موضوع خاصش، تحلیل‌هایی قابل توجه از احساسات و تجربه‌های انسانی است.

بستن

کمونیسم رفت ما ماندیم و حتی خندیدیم (تجربه و هنر زندگی ۱)

32,000 تومان
   اسلاونکا دراکولیچ
   رویا رضوانی

«من سفر کردم تا این تغییرات بعد از انقلاب را از نزدیک خصوصاً در زندگی زنان کشورهای مختلف ببینم. من با زنان در آشپزخانه‌هایشان نشستم و آنها از زندگی‌شان، از بچه‌هایشان و از مردانشان برایم حرف زدند و من دیدم طرح کلی زندگی‌هامان تقریباً عین هم است. ما زن‌ها چشم‌انداز مشترکی در زندگی داشتیم که با چشم‌انداز مردها متفاوت بود. ما از پایین به مسائل نگاه می‌کردیم و چشم‌اندازمان ساده و پیش‌پا‌افتاده بود، اما امر سیاسی یعنی امر پیش‌پا افتاده...» «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم» مجموعه مقالاتی است از اسلاونکا دراکولیچ، روزنامه نگار و نویسندهٔ کروات؛ این روایت‌های گیرا و خواندنی، حاصل تجربه‌های شخصی او و مشاهداتش از زندگی دوستان و آشنایانش در دیگر کشورهای اروپای شرقی تحت حکومت‌های کمونیستی است. جذابیت اصلی کتاب در این است که دراکولیچ ماهرانه، تحلیل‌هایی تامل برانگیز و انتقادی را با جزئیات زندگی روزمره درهم می‌آمیزد: شگفتی دختربچه‌ای که برای اولین بار یک عروسک خارجی می‌بیند؛ نحوهٔ شستن رخت‌ها در خانه؛ زندگی یک استاد دانشگاه در آپارتمانی تنگ و شلوغ بی‌هیچ حریم خصوصی؛ دیوارهای رنگ و رو رفته و ... دراکولیچ کمونیسم را چیزی فراتر از یک ایدئولوژی یا شکل حکومت می‌بیند، از دید او کمونیسم یک وضعیت ذهنی است که به این راحتی‌ها از ناخودآگاه جمعی کسانی که تحت این حکومت زندگی کرده‌اند زدوده نمی‌شود. برای مردم دنیای کمونیسم شعار «امر شخصی، سیاسی است» به معنای واقعی کلمه صدق می‌کرد. دراکولیچ که خود در یوگسلاوی بزرگ شده، می‌نویسد: «اینجا از همان اوایل جوانی می‌فهمید که سیاست مفهومی انتزاعی نیست، بلکه نیرویی است عظیم که بر زندگی روزمرهٔ مردم تاثیری تعیین کننده می‌گذارد.... ما برای اینکه بتوانیم ادامه بدهیم، می‌بایست قلمروهایمان را تقسیم می‌کردیم و مرزی بین زندگی خصوصی و حوزهٔ عمومی می کشیدیم. حکومت می‌خواست همه چیز عمومی باشد... اما هرچیز عمومی متعلق به دشمن بود.» این روایت‌های گاه تراژیک و گاه طنزآمیز بهتر از تحلیل‌های تئوریک، می‌تواند وضعیت سیاسی و ذهنیت‌ افراد در حکومت‌های استبدادی را برای ما به تصویر بکشد.
بستن

کی بود کی بود (چرا و چگونه اشتباهاتمان را توجیه می کنیم) (تجربه و هنر زندگی ۲۰)

44,000 تومان
   کرول توریس و الیوت آرونسن
   سما قرایی

آخرین باری که شنیدید یک سیاستمدار، پزشک یا دادستان بگوید «من اشتباه کردم، تقصیر من بود» کی بوده؟ آخرین باری که خودتان چنین جمله‌ای را بر زبان آوردید چطور؟ «سیاستمداران بارزترین نمونه‌های کسانی هستند که خودشان را توجیه می‌کنند، و برای همین است که چنین مثال‌های گل درشتی از میانشان در می‌آید. هنر استفاده از فعل مجهول برساختهٔ خودشان است؛ وقتی خفتشان می‌کنی و دیگر راه فرار ندارند، به زور و زحمت خطایشان را می‌پذیرند اما مسئولیتش را به عهده نمی‌گیرند. بله، بله، اشتباهاتی صورت گرفت، ولی من نبودم، دستم بود، تقصیر آستینم بود، و از بردن نام آن آستین هم معذورم! ... ما از این رفتار سیاستمداران شگفت‌زده می‌شویم، جا می‌خوریم یا وحشت می‌کنیم، غافل از اینکه خودمان هم دست کمی از آنها نداریم...» چرا این‌قدر اصرار داریم باورهای بی‌اساس، تصمیم‌های غلط و آسیب‌هایی را که به دیگران زده‌‌ایم توجیه ‌کنیم؟چرا ریاکاری دیگران را خیلی راحت می‌بینیم اما دورویی و ریاکاری خودمان به چشممان نمی‌آید؟آیا همه‌ٔ ما دروغگوییم یا واقعاً خودمان هم داستان‌های خودمان را باور می‌کنیم؟کرول توریس و الیوت ارونسن، نویسندگان کتاب «کی بود کی بود؟»، که سالها در حوزهٔ روانشناسی اجتماعی مطالعه و تحقیق کرده‌اند با مثال‌هایی تکان‌دهنده از رخدادهای واقعی، به ما نشان می‌دهند که چرا پذیرش اشتباه این‌قدر برایمان دشوار است. توضیح می‌دهند ذهنمان با چه ترفندهایی به ما کمک می‌کند تا خودمان را موجه و برحق بدانیم و چطور حافظهٔ ‌ما هنرمندانه خاطراتمان را تحریف می‌کند تا به تصویر خوبی که از خودمان داریم خدشه‌ای وارد نشود. مراقب باشید! بعد از خواندن این کتاب شانه‌ خالی کردن از زیر بار مسئولیت اشتباه‌هایتان به راحتی قبل نخواهد بود!
بستن

گفتار در بندگی خودخواسته (تجربه و هنر زندگی ۳)

13,000 تومان
   اتین دولابوئسی

  لالدولابوئس

«خود مردم‌اند که می‌گذارند جبار سرکوبشان کند و بدتر از آن اينکه سبب سرکوب خود هم می‌شوند زيرا اگر از بندگی دست می‌کشيدند از آن می‌‌رهيدند. مردم به دست خود در بند کشيده می‌شوند، خودشان گردن به يوغ می‌‌سپرند و با پا‌ خود به کشتارگاه می‌‌روند. بر سر دوراهی ميان بنده ماندن و آزاد زيستن، خود مردم‌اند که آزادگی را پس می‌زنند و بندگی پيشه می‌‌کنند. مردم خود به اين ذلت تن در می‌دهند و در طلب آن هم می‌‌دوند.» اتيين دولا بوئسی «گفتار در بندگی خودخواسته» را در ميانهٔ قرن شانزدهم نوشت؛ زمانی که 20 سال بيشتر نداشت و در دانشگاه شهر اورلئان حقوق می‌خواند. او را بيشتر به سبب دوستی‌اش با مونتنی می‌شناسند و مشهور است که مونتنی‌ مقاله «در باب دوستی» را به ياد بوئسی نوشته است. این کتاب بعدها به يکی از شاهکارهای زمان خود بدل شد و هنوز مرجع بسياری از فيلسوفان است. او در اين رساله ماهيت استبداد و چگونگی تشکيل، تثبيت و استمرار حکومت های استبدادی را بررسی می‌کند و با استناد به نمونه‌های تاريخی، علت دوام جباريت را طی نسل‌های پياپی نشان می‌دهد. بوئسی کليد درک استبداد را در اطاعت داوطلبانهٔ تودهٔ مردم می‌داند و آن را بندگی خودخواسته می‌نامد و در سراسر رساله‌اش بر اين واقعيت تاکيد می‌کند که «حکومت استبدادی» چيزی نيست جز قدرتی که توده‌های مردم با رضايت خود به شخص حاکم تفويض کرده‌اند و «جبار» جز انقياد توده‌ها پايگاه ديگری ندارد. بوئسی در رسالهٔ خود به نکتهٔ مهمی اشاره می‌کند: «اگر برای کسب آزادی چيزی جز ميل به آن لازم نباشد چه؟» او معتقد است صرف خواست آزادی برای نيل به آزادی کافی است چراکه اگر در برابر جباران سر فرود نياوريم و ديگر فرمان آنها را اطاعت نکنيم، حتی بدون نبرد و مبارزه، جباران از پای می‌افتند.
بستن

مرگ (تجربه و هنر زندگی ۶)

25,000 تومان
   تاد می
   رضا علیزاده

ساده‌ترین و معمول‌ترین راه برای خلاص شدن از کابوسِ مرگ فکر نکردن به آن است. اما مرگ را نه می‌توان علاج کرد و نه کنترل. این واقعیت که ما خواهیم مرد و اینکه مرگ هر لحظه می‌تواند سر برسد بر کل زندگی ما سایه افکنده است. راه‌های زیادی برای اندیشیدن دربارهٔ مرگ و کنار آمدن با آن هست که البته خیلی از آنها تلاشی است برای گریز از آن.
اما تاد می در این کتاب می‌خواهد با مرگ با تمام قدرت آن رویارو شود. او با فرض اینکه مرگ پایان زندگی ماست می‌پرسد این مسئله چه معنایی در زندگی ما دارد؟ چطور می‌توانیم همچون موجوداتی که خواهیم مرد و می دانیم که خواهیم مرد زندگی کنیم؟
می با مروری بر آموزه‌های ادیان مختلف، اندیشه‌های فیلسوفان و نویسندگانی از عصر باستان تا دوران مدرن و نیز با شرح تجربه‌های شخصی‌اش می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد.
او دو رویکرد متفاوت نسبت به مرگ را با هم پیوند می‌دهد. اولی رویکردی است که مرگ را شر نمی‌داند یا دست کم نامیرایی را بدتر از مردن می‌داند و دومی رویکردی است که می‌گوید مرگ شر است اما گریزی هم از آن نیست.
می نشان می‌دهد که اگر بخواهیم به رغم واقعیت مسلم مرگ زندگی کنیم، باید این دو دیدگاه را با هم بیامیزیم. تلفیق آنها هم زیبایی و هم غمی به زندگی ما می‌دهد که درهم تنیده‌اند.
به هر حال واقعیت این است که برای همهٔ ما مواجه شدن با مرگ خودمان دشوار است. اگر این دشواری را درک کنیم، اگر به جای متوسل شدن به توهّم یا گریز با آن رودررو شویم، شاید بتوانیم از نیروی مرگ کمک بگیریم تا از خودمان چیزی بسازیم که افسوسی برایمان باقی نماند.
بستن

من (تجربه و هنر زندگی ۷)

30,000 تومان
   مل تامپسون
   سونا انزابی نژاد
من کیستم؟ چگونه شخصی منحصر به فرد می‌شوم؟ آگاهی چیست و ربطش با آنچه در مغزمان می‌گذرد چیست؟ اینها برخی از پرسش‌های مهمی است که علم و فلسفهٔ امروز می‌کوشد به آنها پاسخ دهد و تاثیری مستقیم بر نحوهٔ درک ما از خودمان دارد.
مل تامپسون نویسندهٔ کتاب «من» به این موضوع از زاویهٔ تازه‌ای نگاه می‌کند. او می‌گوید پرسش‌هایی که از قدیم دربارهٔ رابطه ذهن و بدن مطرح بود تا حدی به کیستی ما پرداخته‌اند اما نتوانسته‌اند به اصل موضوع نزدیک شوند: یعنی آن خودی که تجربه‌اش می‌کنیم.
در جهانی که رخدادهای تصادفی در یک چشم به هم زدن زندگی ما را زیرو رو می‌کند، آیا می‌توان تصور ثابتی از «من» داشت؟ آیا واقعا می‌توانم دوستانم یا اعضای خانواده‌ام را بشناسم؟‌ آنها چطور، آیا آنها می‌توانند واقعیت «من» را بفهمند؟ برای شناخت یک نفر اسکن مغزی‌اش بیشتر به دردمان می‌خورد یا زندگینامه‌اش؟ موفقیت چیست؟ آرمان‌های زندگی ما چگونه شکل می‌گیرند و چه نقشی در شکل گرفتن «من» دارند؟ اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی چه تاثیری بر «خود» ما می‌گذارند؟ اینها برخی از پرسش‌هایی است که در این کتاب به آنها پرداخته می‌شود.
تامپسون با نگاهی به فلسفه، ادبیات، علم و دین در نهایت این دیدگاه را مطرح می‌کند که «خود» یک ماهیت ثابت نیست بلکه یک فرایند است. فرایندی که در جریان آن حواس و حافظهٔ ما به کمک هم نقشه‌ای شخصی و منحصربه فرد خلق می‌کند. نقشه ای که به ما کمک می‌کند در جهان «راحت باشیم»، با دیگران ارتباط برقرار کنیم و به زندگی‌مان ارزش و معنا ببخشیم. تامپسون نشان می‌دهد که این فرایندی که توهّم ما از یک «من» متمایز از جهان را شکل می‌دهد، نه‌تنها به نورون‌های فاقد شخصیت ما شخصیت می‌بخشد بلکه جهان مادی خارج را هم تبدیل به جهانی می‌کند پر از ارزش، زیبایی، دوستی، معنا و تمام چیزهای دیگری که برایمان مهم است.
«من» برای همهٔ کسانی که به معنای زندگی‌شان فکر می‌کنند و گاهی از خودشان می‌پرسند من چطور این آدمی شده‌ام که هستم، کتابی خواندنی خواهد بود.
بستن

نظر به درد دیگران (تجربه و هنر زندگی ۱۷)

25,000 تومان
   سوزان سانتاگ

  احسان کیانی خواه

از جمله ویژگی‌های بارز زندگی مدرن ما یکی هم این است که فرصت‌های بی‌شماری داریم برای نظر انداختن به رویدادهای هولناک سرتاسر دنیا. تصاویر قساوت‌های بشری حالا با صفحه‌های تلویزیون و رایانه جلوی چشم هرکسی ظاهر می‌شوند. ولی آیا ممکن است بیننده با تصاویری که مرتب از بی‌رحمی‌ها و شقاوت‌ها می‌بیند به خشونت خو کند – یا بدتر، خشونت در وجودش برانگیخته شود؟ آیا چنین تصاویری که هر روز از مقابلِ دیدگانِ بیننده می‌گذرند، درک او را از واقعیت زایل نمی‌کنند؟ دل‌سوزاندن و همدلی با درد و رنج‌های مردمانی که در گوشه و کنار جهان گرفتار فجایع جنگ هستند چه معنایی دارد؟
سوزان سانتاگ سال‌ها پیش در کتاب کلاسیکش، «دربارهٔ عکاسی»، چهارچوبِ این مباحث را پایه‌ریزی کرده بود. اما کتاب «نظر به درد دیگران» بازاندیشیِ ژرفی است دربارهٔ هنرِ «رسانه‌ای» و درک انسان از تصاویر امروزی جنگ و فاجعه. او در این کتاب به ارزیابی دوبارهٔ مباحثی می‌پردازد از جمله اینکه عکس‌ها چطور می‌توانند اعتراض‌برانگیز باشند، به خشونت دامن بزنند یا بی‌اعتناییِ مردم را سبب شوند و در همین حال به تاریخچهٔ دور و درازی از بازنماییِ دردِ دیگران نظر می‌اندازد – از مجموعهٔ «فجایعِ جنگ» فرانسسیکو گویا گرفته تا اسناد عکاسی جنگ داخلی امریکا، به‌ دار آویختن بی‌محاکمهٔ رنگین‌پوستان در جنوب امریکا، وقایع جنگ جهانی اول، جنگ داخلی اسپانیا، اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها و...
این کتاب به چگونگی شعله‌ورشدن آتش جنگ در زمانهٔ ما (و درکِ مردم از آن) هم می‌پردازد و نمونه‌های تاریخی روشن و استدلال‌های مختلفی از منابعی غیرمنتظره پیش روی خواننده می‌گذارد. افلاطون، لئوناردو داوینچی، ادموند برک، وردزورث، بودلر و ویرجینیا وولف همگی در این تاملِ پرشور دربارهٔ درک مدرنِ ما از خشونت و قساوت حضور دارند. درست همانطور که «دربارهٔ عکاسی» شیوهٔ درک ما دربارهٔ وضعیتِ مدرن‌بودن را به پرسش می‌کشید، «نظر به دردِ دیگران» نه تنها تصورمان دربارهٔ کاربردها و معناهای تصاویر، بلکه نگرشمان دربارهٔ ماهیتِ جنگ، محدودیت‌های همدلی و وظایفِ وجدان را تغییر می‌دهد.
بستن

همه دروغ می گویند

45,000 تومان
ست استیونز و دیویدویتس ترجمه: ریحانه عبدی

اینترنت چقدر می تواند خود واقعی ما را بشناسد؟ با مطالعه ی داده های گوگل چه چیزهایی می شود درباره رفتار آدمها یاد گرفت؟این کتاب درباره این است که اینهمه اطلاعاتی که گوگل و شرکت های مشابهش از مردم جمع می کنند به چه دردی می خورد و چه چیزهای جالب و مهمی درباره عادات و رفتارها و روحیات انسان ها نشون می دهند. حرف اصلی کتاب این است که ما به همه دروغ می گوییم به جز گوگل. مثلا اگر شما نیمه شب با درد و سوزش معده بیدار شوید ممکن است درباره درد چیزی به شریک یا والدینتان نگویید. ولی به احتمال زیاد از گوگل می پرسید که چنین دردی نشانه چه چیزی می تواند باشد. این اطلاعات دقیق تر و صادقانه تر از هر نظرسنجی ای هستند و می توان از آنها استفاده کرد و مثلا فهمید کسانی که امروز درمان سرطان معده را گوگل می کنند شش ماه پیش در گوگل دنبال چه چیزی بوده اند. شاید اصلا با این کار توانستیم کسانی را که در معرض این بیماری هستند زودتر پیدا کنیم و شانس درمانشان را بالا ببریم.

كتاب همه دروغ مي‌گويند درباره كلان داده‌ها و ريزداده‌ها بحث مي‌كند. اينكه چطور مي‌شود از اين داده‌ها براي بهبود زندگي آدم‌ها استفاده كرد. به جز ايده مركزي كتاب كه جذاب است فصل‌هاي مختلف پر از مثال‌ها و داستان‌هاي جالب هستند كه هم ذهن را نسبت به موضوع و دامنه گسترده‌اش روشن مي‌كند و هم كمك مي‌كند حرف اصلي كتابي راحت‌تر فهميده شود و بهتر در ذهن بماند.