نویسنده: ماریو بارگاس یوسا

مترجم: خجسته کیهان

ماهی در آب کتابی از نویسنده پرویی ماریو بارگاس یوسا است که در سال 1993 منتشر شد و در آن خاطرات خود را بازگو می کند. این یک اتوبیوگرافی است که دو دوره مهم در زندگی نویسنده را در بر می گیرد: اولی شامل سال های بین 1946 و 1958 است که در آن او دوران کودکی خود، رابطه دشوار با پدرش و همچنین آغاز فعالیت ادبی خود را توصیف می کند. دوره دوم فعالیت سیاسی کوتاه اما شدید او را پوشش می دهد، به ویژه رویدادهای مرتبط با نامزدی او به عنوان نامزد ریاست جمهوری پرو که با شکست او در برابر آلبرتو فوجیموری در سال 1990 به اوج خود رسید.

ژان پل دوبوآ

ترجمه: اصغر نوری

صبح زنگ در را زدند. پلیسی قرمز رنگ، شبیه گوشت دنده،‌ از من می‌خواست که همراهش به کلانتری بروم «برای موضوعی که به من مربوط می‌شد» هیچ توضیح دیگری دریافت نکردم. در حال لباس پوشیدن، حتی تلاش هم نکردم دلیل آن احضار را بفهمم،‌از بس که روشن بود. دلیل با مشت‌های بسته در اتاق مجاور خوابیده بود.

ژان‌ پل دوبوآ در ماهی‌ها نگاهم می‌کنند روزمرگی‌های روزنامه‌نگاری ورزشی را روایت می‌کند که زندگی‌اش به ناگاه با ورود پدری الکلی به هم می‌خورد. پدر که پس از مرگ مادر ناپدید شده بود، حالا پس از سال‌ها پا بهزندگش پسرش گذاشته است.

این داستان شرح طنزآمیز و منتقدانه‌ی زندگی مدرن شهری، شکاف میان نسل‌ها و مکانیکی شدن روابط میان انسان‌هاست.

این رمان را اصغر نوری از زبان اصلی (فرانسوی) به فارسی برگردانده است.

نویسنده: دکتر ناصر نیکوبخت

جومپا لاهیری

ترجمه: امیرمهدی حقیقت

هاروکی موراکامی

ترجمه: گیتا گرکانی

در یک روز آفتابی بهاری، دوشنبه، 20 مارس 1995، پنج عضو فرقه‌ی اوم شینریکیو با سارین، گازی سمی و بیست‌و‌شش‌بار مرگبارتر از سیانور، به متروی توکیو حمله کردند. این یک حمله‌ی تروریستی هولناک به یک سیستم رفت و آمد عمومی بود و قربانیان بیشماری داشت.

هاروکی موراکامی، مهمترین رمان نویس معاصر ژاپن، برای درک دلایل و ابعاد فاجعه با قربانیان و بعد با اعضاء فرقه‌ی اوم مصاحبه‌های متعددی انجام داد و حاصل کارش را در این کتاب گردآورد. او با کسانی صحبت کرد که در روز واقعه مانند هر روز دیگر زندگی شان از خانه بیرون آمده بودند تا با مترو به سر کار بروند و قربانی سارین شدند. به روایت‌های کارکنان مترو و پزشکان معالج و خانواده‌های قربانیان درگذشته گوش داد. بعد به سراغ اعضاء فرقه‌ی اوم رفت تا حرف‌های آن ها را بشنود و ببیند انسان‌هایی که به دنبال آرامش و غنای معنوی بودند،  چطور به ابزار جنایت تبدیل شدند. موراکامی در این کتاب به روانشناسی ژاپن می‌پردازد و مسائل بنیادی را بررسی می‌کند که در نهایت می‌تواند به خلق چنین فرقه‌های تروریستی منجر شود.

در این کتاب رمان‌نویس تا حدی زیادی جای خود را به روزنامه نگار داده و سعی می‌کند از طریق داستان‌های کسانی که بیشتر از همه درگیر ماجرا بودند، دلایل و نتایج خشونتی هولناک را نشان بدهد، خشونتی که از نظر او خطر تکرارش به شکل های دیگر وجود دارد.  بیست سال بعد از حمله‌ی با گاز به متروی توکیو و سال‌ها پس از  نابودی فرقه ی اوم، جهان هنوز شاهد فجایعی است که مانند آن روز آفتابی در 1995 در ژاپن، حیات بی‌گناه ترین و بی‌دفاع‌ترین انسان‌ها را هدف می‌گیرد.

«مترو» یکی از مهمترین آثار غیرداستانی موراکامی است و در شرایط امروز جهان حتی بیشتر از قبل ضرورت خوانده شدنش احساس می‌شود. اگر می خواهید ذات تروریسم و فرقه گرایی را بشناسید باید این کتاب را بخوانید.

نویسنده: والری پرن

مترجم: مریم مفتاحی

نویسنده: احمد شاملو

افسوس. چشم های تو که مثل خون در رگ های من دوید، یکبار دیگر مرا به زندگی بازگرداند. تصور می کردم خواهم توانست به این رشته پرتوان عشقی که به طرف من افکنده شده است چنگ بیندازم و یکبار دیگر شانس خودم را برای زندگی و سعادت آزمایش کنم. چه می دانستم که برای من، هیچگاه زندگی مفهوم درست خود را پیدا نخواهد کرد؟ چه می دانستم که دربدری و بی سر و سامانی سرنوشت ازلی و ابدی من است. چه می دانستم که تلاش من برای نجات از این وضع، تلاش احمقانه یی بیش نیست؟