منوچهر ستوده

از جنبشهائی که در تاریخ کشورهای اسلامی از لحاظ قدرت نظامی و نفوذ فکری و سرعت بسط کم مانند است، جنبش مذهبی اسماعیلیه است.این جنبش مدت چندین قرن اکناف قلمرو عباسیان را آشفته می کرد و داعیان اسماعیلی هر روز گوشه ای از متصرفات عباسیان را علیه ایشان برمی انگیختند. کار این جنبش به جائی رسید که یکی از حکومتهای مقتدر و نیرومند قرون اولیه اسلامی یعنی سلسله فاطمیان مصر را به وجود آورد.

دولت اسماعیلیان الموت، حکومتی است که در سال ۴۸۳ (هجری قمری) با فتح قلعه الَموت توسط حسن صباح پایه‌گذاری شد و دوره فرمانروایی آنان تا ۶۵۴ (هجری قمری) ادامه یافت. مرکز فرماندهی اسماعیلیان در الَموت بود و بیشترِ فعالیت آن‌ها مبارزه با خلفای بنی عباس و قبایل مغول بود. حسن صباح به عنوان شاخص‌ترین فرمانروای اسماعیلیان (شعبه نزاریان) با انجام تبلیغات وسیع در بین کشاورزان و بینوایان توانست حوزهٔ قدرت خود را تا سوریه کنونی گسترش دهد. سرانجام دولت اسماعیلیه پس از ۲۰۰ سال حکومت، با حملهٔ هلاکوخانِ مغول از بین رفت. اما سلسله امامت نزاریان بعد از سقوط الموت همچنان تا امروز ادامه دارد.

اسماعیلیان در نقاط مختلف اصفهان از جمله قلعه‌های لنجان، شاهدژ، کوه‌های غربی و جنوبی اصفهان ساکن بودند.

نويسنده: كارلو م چيپولا

مترجم: محمداسماعيل فلزی

پنج قانونی که بدترین ترس های ما را تایید می کنند: افراد احمق می توانند بر جهان حکومت کنند.

از زمان های بسیار قدیم، یک نیروی تاریک قدرتمند مانع از رشد رفاه و شادی انسان شده است. قدرتمندتر از مافیا یا ارتش است. این دارای اثرات فاجعه بار جهانی است و می توان آن را در هر نقطه از قدرتمندترین اتاق های هیئت مدیره جهان تا میخانه محلی شما یافت. این نیروی فوق العاده قدرتمند حماقت انسان است. کارلو سیپولا، استاد برجسته تاریخ اقتصادی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، با دیدن وضعیت افتضاح امور انسانی و احساس نیروی تاریکی که در پشت آن کار می کند، یک مدل اقتصادی بسیار مهم ایجاد کرد که به ما اجازه شناسایی، دانستن و خنثی کردن این تهدید: قوانین اساسی حماقت انسان را می دهد. اگر از این همه حماقت حتی در میان "روشنفکرترین" مردم ناامید شده اید، پس این کتاب کوچک خنده دار، به موقع و کمی هشدار دهنده برای شما مناسب است. خود را - در برابر واقعیت های گیج کننده سیاسی، همکاران نامعقول یا بدبختی افسار گسیخته شام ​​با خانواده شوهر - با اولین و تنها مدل اقتصادی حماقت مسلح کنید.

رقیه بهزادی

لولوبیان ناحیه‌ای را که در سراسر جاده‌ قدیم قرار دارد – و اکنون هم از بغداد و کرمانشاه به همدان و تهران می‌رود- اشغال کردند. یکی از چند مدخل طبیعی به سوی نجد ایران مورد استفاده‌ جاده‌ مزبور است، و آن چند هزار سال پیش وجود داشته است. از گستره‌ قلمروی پادشاهان لولوبی آگاهی چندانی در دست نیست اما همینقدر می‌داینم که اتحادیه‌ ایشان در سده ۲۲ پیش از میلاد سرزمین‌های وسیعی را در اختیار خود داشت. چنان که آنوبانی نی، پادشاه لولوبیان، از دریای پایین (خلیج فارس؟) و دریای بالا (ارومیه یا وان؟) به عنوان حدود سرزمین زیر فرمانروایی خود یاد کرده است. و در این که عنصر لولوبی در این ماطق دارای قدرت بوده، شکی نیست...
فلات ایران از قدیمی ترین کانون های تمدنی دوران باستان در آسیا است و از این نظر در دانش باستان شناسی جایگاه مهمی دارد. تاریخ اسکان در فلات ایران از دوره نوسنگی تا مهاجرت آریاییان چندان روشن نیست اما شواهد روشنی در دست است که سرزمین ایران در دیرباز مسکون بوده است. کانونهای قدیمی سکونت در کنار چشمه ها و رودخانه ها یا به طور کلی در مجاورت کوه های زاگرس و البرز به وجود آمده اند. مهم ترین این کانون های باستانی تپه سیلک کاشان، تپه حصار دامغان، ترنگ تپه گرگان، تپه حسنلو در آذربایجان، تپه مارلیک در رودبار و شوش در خوزستان می باشد. در کاوش های باستان شناسی در این کانون ها آثاری به دست آمده اند که قدمت برخی از آنها به هزاره پنجم پیش از میلاد میرسد.

نویسنده: هنری سوج لاندر

مترجم: ع . پاشایی - اسماعیل شکری

قیام باکسرها در چین ، بر ضد نفوذ خارجیان و زمینداران صورت گرفت . پس از شکست این قیام سر اکثر باکسرهای دستگیر شده از تن جدا شد.

استعمار در لغت به معنای طلب عمران و آبادی است. این واژه زمانی به کار برده شد که اروپاییان اعلام کردند که هدفشان از رفتن به آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا آباد کردن این کشورها و متمدن ساختن مردم این نواحی است؛ اما از همان آغاز معلوم بود که هدف اصلی آنها دست انداختن به منابع ثروت این سرزمین ها و ساقط کردن حکومت های ملی و مردمی و روی کار آوردن حکومت های وابسته است.

استعمار شکل های گوناگون داشت؛ از جمله حملۀ نظامی و تصرف خاک یک کشور، تحت الحمایه کردن آن، اخذ امتیازات سیاسی اقتصادی و برقراری روابط غیرعادلانۀ اقتصادی و تجاری و ...
جنگ اول تریاک، ضعف و فساد دولت چین را آشکار کرد و اعتیاد به تریاک موجب افزایش مفاسد اخلاقی و اجتماعی شد؛ ولی این امر، خود موجب شورش هایی شد که گسترده ترین آنها شورش تای پینگ بود. با آشکار شدن ضعف و انحطاط حکومت چین، دیگر استعمارگران نیز چشم طمع به خاک چین دوختند.

از سال ۱۸۴۰ م. به بعد علاوه بر انگلیسی ها، فرانسویان، آلمانی ها، روس ها و آمریکائیان نیز به تدریج امتیازات بازرگانی و حقوقی متعددی برای خود به دست آوردند؛ در نتیجه، نواحی ساحلی چین، از بندر هنگ کنگ تا آرتور، تحت نظارت و کنترل استعمارگران درآمد.

در سال ۱۸۹۴ م. ژاپن نیز پس از پیروزی بر چین، فُرمز )تایوان( را از خاک آن کشور جدا کرد؛ همچنین به نفوذ و سلطهٔ چین بر شبه جزیره کره پایان داد و دولتی دست نشانده در آنجا بر سرکار آورد.

بدین ترتیب، دولت های استعمارگر،چین را به مناطق تحت نفوذ خود تقسیم کردند و به غارت آن کشور پرداختند. همزمان با تجاوزات غارتگرانهٔ استعمارگران اروپایی، صدها تن از مبلغان مسیحی نیز در سراسرچین به تبلیغ مسیحیت مشغول بودند.

در اعتراض به وضع موجود؛ قیامهای چندی صورت گرفت که مهمترین آنها قیام باکسرها در سال ۱۹۰۰ م. بود. باکسرها حملات متعددی را به تأسیسات اروپایی ترتیب دادند و بسیاری از اروپاییان و چینی های خائن را به قتل رساندند و سفارت خانه های خارجی را تهدید کردند. این قیام اگرچه با قوای مشترک دولت های اروپایی با همکاری ژاپن، آمریکا و حکومت چین، سرکوب شد امّا آزادی خواهان و استقلال طلبان چینی دست از قیام برنداشتند و سرانجام در سال ۱۹۱۱ م. با سرنگون کردن دولت چین، در آن کشور نظام جمهوری به وجود آوردند. رهبر این قیام استقلال طلبانه سون یات سن بود که به ریاست جمهوری چین رسید.