جین اوستین

ترجمه: شمس الملوک مصاحب

جین آستین

ترجمه: رضا رضایی

غرور و تعصب در عین اینکه یک داستان عاشقانه است، به‌طور ماهرانه‌ای مفاهیم پیچیده‌تری از جمله طبقات اجتماعی، نقش زنان در جامعه، غرور و پیش‌داوری و رشد شخصیت‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد. جین آستن با استفاده از طنز و تحلیل دقیق شخصیت‌ها، رمان خود را به یکی از مهم‌ترین آثار ادبیات انگلیسی تبدیل کرده است. با وجود اینکه در نگاه اول ممکن است این رمان یک داستان عاشقانه ساده به نظر برسد، اما در واقع، غرور و تعصب به‌عنوان یک نقد اجتماعی و فرهنگی، همچنان در دنیای مدرن نیز معنا و کاربرد دارد.

بل بردن

ترجمه: یلدا علایی

این یک عاشقانه‌ی بزرگ بود، از آن‌هایی که در یاد می‌مانند. سرعت آغازمان و سرعت پایانمان مثل دو کتاب‌نگهدار هم‌اندازه به نظر می‌رسید. هر دو از هیچ سر برآوردند. او این رابطه را می‌خواست، او مرا می‌خواست. و بعد دیگر نخواست.

در مارس ۲۰۲۰، بل بردن همراه خانواده‌اش در خانه‌شان در مارتاز وینیارد در امنیت و آرامش بود و روزهای نخست همه‌گیری را کنار هم می‌گذراند: آتش روشن می‌کردند، عصرها ویسکی سور می‌نوشیدند و مرغ بریان درست می‌کردند. سپس شوهر بیست‌ساله‌اش، بی‌هیچ هشدار یا توضیحی، اعلام کرد که او را ترک می‌کند. یک‌شبه، همسر دلسوز و استوارش به مردی تبدیل شد که به‌سختی می‌شناختش. او زندگی مشترکشان را مثل بازیگری که لباس نقش را از تن درمی‌آورد، کنار گذاشت.

بردن در «غریبه‌ها» به ازدواجش بازمی‌گردد و در جست‌وجوی نشانه‌هایی است که ثابت کنند شوهرش آن کسی نبوده که همیشه می‌پنداشته. او در حالی که رابطه‌اش را از زاویه‌ای تازه می‌نگرد، با تاریخچه‌ی خانوادگی خودش هم روبه‌رو می‌شود و با درس‌هایی که به‌طور شهودی آموخته بود درباره‌ی اینکه از یک زن انتظار می‌رود در برابر خیانت چگونه رفتار کند. در این مسیر، او دگرگون می‌شود. زنی محتاط و سربه‌راه که روزی به او «بل خوب» می‌گفتند، جایش را به زنی شجاع‌تر می‌دهد که مصمم است صدایش را به کار بگیرد.

بردن با صداقتی بی‌پرده و ظرافتی عمیق، مسیر عبور از دل‌شکستگی را ترسیم می‌کند تا قدرت زنی را نشان دهد که از عشق دست نمی‌کشد. «غریبه‌ها» خاطره‌نگاری خیره‌کننده، عمیقاً تأثیرگذار و خواندنی است که از ظهور استعدادی تازه و هیجان‌انگیز در ادبیات خبر می‌دهد.

نویسنده: میچ آلبوم

مترجم: فرنوش جزینی

نویسنده: جلال الدین همایی

غزالی از آن دسته افرادی بود که به دوری مسلمانان از خردگرایی و نفی فلسفه تأثیر بسیاری گذاشت. او هرچند ماهیت فلسفه را دچار مشکل نمی‌دانست، اما پرداختن به آن را مایهٔ ضعف ایمان مسلمانان دانست.

کتاب پرآوازه تهافت الفلاسفه که شاید مهم‌ترین نقد و رد آرای ارسطویی‌مشربان در تاریخ فلسفه باشد، که غزالی آن را به شیوه‌ای فلسفی و نقادانه نوشت و در آن در بیست مسئله بر فیلسوفان ایراد گرفته و به باور خودش تناقض‌گویی‌های فیلسوفان را آشکار کرده‌است. غزالی که در بیش‌تر مباحث مذاق عرفان و تصوف و کم‌تر مذاق کلامی دارد، از جمله ابوعلی سینا را به سبب چند مسئله که یکی از آن‌ها مسئله بی‌آغاز بودن جهان هستی است، تکفیر می‌کند. ابن رشد اندلسی به غزالی پاسخ گفته‌است و نام کتاب ش را «تهافت التهافت» گذاشته‌است.

اسلوب و شیوه منطقی‌ای که غزالی در نگارش تهافت الفلاسفه به کار برد امروز فلسفه نقادی نامیده می‌شود. ایرادهایی که غزالی بر مشائیان وارد کرده‌است، ذاتاً فلسفی‌اند و بعدها در فلسفه مغرب زمین همگی از سوی فیلسوفان بزرگی چون دکارت، هیوم و کانت به شرح و تفصیل بسیار طرح شده‌اند. نفی علیت، اعتباری بودن اخلاق، حمله به استقراء، بی‌اعتمادی به یافته‌های حسی، حجیت عقل و… که غزالی در این کتاب آن‌ها را به شیوه‌ای منطقی و عقلی طرح کرده‌است، همگی مسائلی فلسفی به‌شمار می‌آیند که در سده‌های نو، خود مایه و انگیزه پدیدآمدن مکتب‌های جدید فلسفی شده‌اند.

نویسنده : ویلیام شکسپیر

ویراستار : کاترین دانکن-جونز

ترجمه و تفسیر : امید طبیب‌زاده

نويسنده: مولانا جلال‌الدين محمد بلخی

نویسنده : ابوالحسن نجفی

غلط ننویسیم با عنوان فرعی «فرهنگ دشواری‌های زبان فارسی»، کتابی است در قالب فرهنگ لغت، از ابوالحسن نجفی زبان‌شناس، نویسنده، مترجم و پژوهشگر برجستهٔ معاصر که دربارهٔ غلط‌های رایج در زبان فارسی نوشته شده‌است.

در مقدمهٔ کتاب، ابوالحسن نجفی در بارهٔ غلط‌های املایی می‌گوید:

سخن‌گفتن به فارسی برای کسانی که این زبان را از کودکی آموخته‌اند ظاهراً کار آسانی است. ما به همان سادگی که نفس می‌کشیم با دیگران نیز سخن می‌گوییم. اما نوشتن به فارسی به این آسانی نیست. هنگامی که قلم به دست می‌گیریم تا چیزی بنویسیم، حتی اگر یک نامهٔ کوتاه باشد، غالباً درنگ می‌کنیم و با خود می‌گوییم: آیا «آذوقه» درست است یا «آزوقه»؟ «چمدان» یا «جامه‌دان»؟ «حوله» یا «هوله»؟ «بوالهوس» یا «بلهوس» ؟ «خواروبار» یا «خواربار»؟ «طوفان» یا «توفان»؟ «خشنود» یا «خوشنود»؟ «لشکر» یا «لشگر»؟ «انزجار» یا «انضجار»؟ «بنیانگذار» یا «بنیانگزار»؟ نواری که روی زخم می‌بندند آیا «تنظیف» است یا «تنزیب»؟ هوا «صاف» است یا «صافی»؟ «نواقص» باید گفت یا «نقایص»؟ رئیسم دچار «غیظ» شده‌است یا «غیض»؟ به من «مظنون» شده‌است یا «ظنین»؟ و من دچار «محذور» شده‌ام یا «محظور»؟ آیا حسابم را با طلبکارم «تصفیه» کرده‌ام یا «تسویه»؟ آیا او می‌خواهد برای دخترش «جهاز» بگیرد یا «جهیز» یا «جهیزیه» یا «جهازیه»؟ آیا درآمد من دچار «نکس» شده‌است یا «نکث»؟ و آیا اصلاً این دو کلمه به معنای «کاهش» است؟

و سپس اشاره می‌کند که در این کتاب، غیر از غلط‌های املایی، به غلط‌های انشایی، و استعمال نادرست واژه‌ها، از جمله واژه‌های مأخوذ از زبان‌های خارجی، و نیز اشتباهات صرفی و نحوی و به‌خصوص آنچه به نام گرته‌برداری معروف است، یعنی ترجمهٔ لفظ‌به‌لفظِ اصطلاحات و ترکیبات خارجی نیز پرداخته‌است:

تردید ما همیشه از بابت املا یا معنای کلمات نیست. وانگهی، برای رفع این مشکل کافی است که به یک لغت‌نامهٔ معتبر مراجعه کنیم و جواب خود را در آن بیابیم. هنگام نوشتن، سؤال‌های بسیار دیگری نیز برای ما مطرح می‌شود که جواب به آن‌ها را در لغت‌نامه‌های موجود به‌دشواری می‌توان یافت یا اصلاً نمی‌توان یافت. مثلاً آیا من «استعفا داده‌ام» یا «استعفا کرده‌ام»؟ آیا «بعض شب‌ها» یا «بعضی از شب‌ها» دچار بی‌خوابی می‌شوم؟ آیا «پیشنهادی را که رسیده بود پذیرفتم» یا «پیشنهادی که رسیده بود را پذیرفتم»؟ آیا خانهٔ ما «در جنب مسجد» است یا «جنب مسجد»؟ برگ‌ها از درخت «فروافتاد» یا «فروافتاده‌اند»؟ آیا «آنچه گفتی» شنیدم یا «آنچه که گفتی» یا «آنچه را گفتی» یا «آنچه را که گفتی»؟ آیا باید بگویم: «با او نه دوستی و نه آشنایی دارم» یا «با او نه دوستی و نه آشنایی ندارم» یا «با او نه دوستی دارم و نه آشنایی»؟ و سؤال‌های بسیار دیگر.

رضا براهنی

نویسنده: لیدیا چوکوفسکایا

مترجم: آبتین گلکار

همایون خرم

به سعی: علی وکیلی

نويسنده: خايمه بايلی

مترجم: مهدی سرائی