فرزند تمام ملل
پراموديا آنانتا تور
مترجم: تهمینه زاردشت
نامزد نوبل نويسنده معروف اندونزی «پراموئديا آنانتا توئر» كه بر سانسور و اسارت غلبه كرد تا رمان ها و نوشته های خود درباره كشورش را به چاپ برساند در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
به گزارش بی بی سی معروفترين اثر او «چهارگانه بورو» درباره ملی گرایی در اندونزی در دهه های نخستين قرن بيستم بود. اين رمان نويس چندين بار نامزد نوبل ادبيات شد و تنها روشنفكر اندونزيایی بود كه نامش به فهرستی از صد روشنفكر جهان در مجله بريتانيایی «prospect» راه يافت. تقريباً تمامی آثار توئر در اندونزی ممنوع الچاپ بودند و او در اين كشور سالها تحت سه حكومت ديكتاتوری از جمله حكومت ديكتاتوری سوهارتو اسارت كشيد. «توئر» هشت رمان معروف خود از جمله «چهارگانه بورو» را در مدت اسارتش در اردوگاه كار جزيره بورو كه تبعيدگاهی معروف است نوشت و آثارش روايتگر تاريخ مستدل اندونزی در مدت بيش از نيم قرن هستند. نوشته های او كه بالغ بر ۳۰ اثر می شوند به ۴۰ زبان مختلف ترجمه شده اند.
فرزندان زمان (کتاب ۱ از ۴) 💯
آدریان چایکوفسکی
ترجمه: حسین شهرابی
رمان فرزندان زمان اثر آدریان چایکوفسکی، برندهٔ جایزهٔ آرتور سی. کلارک، داستانی حماسی دربارهٔ نبرد انسان برای بقا در سیارهای است که برای سکونت بشر آمادهسازی شده است.
آخرین بازماندگان نسل بشر، زمینی در حال مرگ را ترک کردهاند؛ انسانهایی که از سر ناامیدی در جستوجوی خانهای جدید در میان ستارگان هستند. آنها در مسیر اجداد خود پیش میروند و به بزرگترین میراث عصر گذشته دست مییابند: جهانی که بهوسیلهٔ انسان دگرگون و آمادهٔ زندگی بشر شده است.
اما در این عدن جدید همهچیز آنگونه که به نظر میرسد نیست. در سالهای طولانی پس از ترک این سیاره، طرحها و تلاشهای سازندگان اولیهٔ آن به نتیجهای فاجعهبار انجامیده است. این سیاره همچون پناهگاهی بکر و خالی از سکنه منتظر ورود انسانها نیست؛ بلکه فرمانروایان تازهای آن را از یک امید نجاتبخش به بزرگترین کابوس بشر تبدیل کردهاند.
اکنون دو تمدن در مسیر برخوردی اجتنابناپذیر قرار گرفتهاند؛ دو تمدنی که هر یک مرزهای آنچه را برای زنده ماندن انجام خواهند داد، آزمایش میکنند. در حالی که سرنوشت بشریت در تعادل قرار گرفته است، پرسش بزرگ این است:
وارثان واقعی این زمین جدید چه کسانی هستند؟
فرزندخوانده
خوآن خوسه سائر
ونداد جلیلی
خوآن خوسه سائر (۱۹۳۷-۲۰۰۵) نویسندهی آرژانتینی، فرزند پدرومادری سوریهای بود که پیش از تولد او به آرژانتین مهاجرت کردند. او در دانشگاه لیتورال شهر سانتافه حقوق و فلسفه تحصیل کرد، مدتی به تدریس تاریخ سینماتوگرافی در همان دانشگاه پرداخت و در سال ۱۹۶۸ به پاریس نقلمکان کرد. او از مهمترین نویسندگان معاصر آرژانتین است و در کنار هموطنش سزار آیرا و روبرتو بولانیو شیلیایی از مهمترین نویسندگان نسل دوم ادبیات معاصر آمریکای لاتین است که پس از بزرگان نسل اول از قبیل کارپانتیه، بورخس و رولفو به عرصه رسیدند و با پذیرفتن تأثیراتی و فاصله گرفتن از آنان به سبکهایی تازه و متفاوت پرداختند.
فرزندخوانده (۱۹۸۳) یکی از مهمترین رمانهای او و به عقیدهی بعضی منتقدان مهمترین رمان اوست که به زبانهای گوناگون ترجمه شده و او را به یکی از نویسندگان معاصر مهم و تأثیرگذار بدل کرده است. فرزندخوانده به سرنوشت نخستین انسانی میپردازد که از دنیای کهنه (که در این کتاب یعنی اروپا) به دنیای نو (یعنی آمریکا) میرود و با سرخپوستان مواجه میشود. فرم روایت به صورت حدیث نفس همین شخصیت است و داستان، که پستمدرن است، این قالب جالبتوجه را به محملی برای طرح کردن موضوعات متعدد از قبیل هویت، تاریخ، تقابل فرهنگی، استعمار، رسانه، وطن و... مبدل میکند. این کتاب را که سبکی منحصربهفرد و کمنظیر دارد، به سبب شاعرانگی نثر و روایت، بینامتنیت تاریخی و پرداخت دقیق و نوآورانهی فلسفیاش، شعری بلند، داستانی تاریخی، رمانی فلسفی و روایتی پستمدرن دربارهی ریشههای استعمار نامیدهاند و شاید حاصلجمع همهی اینها بهترین توصیف این رمان باشد. فرزندخوانده از جنبهی تحلیلی در دستهٔ ادبیات پسااستعماری جای میگیرد.
کتاب از نسخهی اسپانیایی انتشارات سِیشبارال، چاپ ۲۰۰۵، به فارسی ترجمه شده است.
فرشته لبنان
نویسنده: نیکو لاحداد
فیلسوف معروف و نویسنده اجتماعی مصری و مولف: داستان "آدم جدید" و "حوای امروزی" و "علم اجتماع"
ترجمه و نگارش مصطفی طباطبائی
دروز یکی از فرقه های متعصب اسلامی است که در کشورهای سوریه و لبنان به خصوص در جبل الدروز زندگی می کنند و بر اثر پایبندی شدید به عادات و آداب و آئین مذهبی خود کمتر با افراد سایر مذاهب حتی مسلمانان آمیزش می نمایند. افراد این طایفه به واسطه شهامت و روح سلحشوری خویش در تاریخ پر افتخار این دو کشور، بخصوص جنگهای آزادی، سهم بسزائی دارند و در دوران حکومت عثمانی چه بسا بین آنها و طوائف مسیحی زد و خوردها و جنگهای خونینی بر سر اختلاف عقاید مذهبی رخ میداد که در نتیجه به ضرر هر دو طرف تمام میشد.
نویسنده دانشمند و فیلسوف معروف عرب، نیکولا حداد، ضمن این داستان دلکش، پرده از روی بسیاری از این حقایق برمیدارد و اوضاع اجتماعی سوریه را در آن تاریخ در نظر خوانندگان مجسم می سازد.
فرشته ی سیاه
آنتونیو تابوکی
اثمار موسوی نیا
آنتونیو تابوکی در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ میادی در شهر پیزا در شمال ایتالیا به دنیا آمد . او در پاریس با اشعار فرناندو پسوا، شاعر و نویسنده تاثیرگذار پرتغالی آشنا شد. پس از آن بود که به پرتغال و ادبیات این کشور علاقهمند شد و بسیاری از آثار پسوا را به زبان ایتالیایی ترجمه کرد. آنتونیو تابوکی از منتقدان سرسخت سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر سابق ایتالیا بود و از هیچ فرصتی برای انتقاد کردن از او پرهیز نکرد. برخی از کارهای او به فیلم برگردانده شده اند. او همچنین از موسسان پارلمان بینالمللی نویسندگان به شمار می رود. پیش از بازنشستگی او استاد زبان پرتغالی در دانشگاه سیهنا ایتالیا بود. شخصیت های کتابهای او آدم های مهمی نیستند و معمولاً از بطن جامعه هستند، آدمهایی با ظاهر معمولی و درد و رنج های زندگی روزمره. کتابهای او در مذمت فاشیسم و حکومت راستگرایان است و خود او هم در سخنان خود بارها گفته که هر جامعه ای برای رسیدن به دموکراسی، باید هشیار و گوش به زنگ باشد.
فرشی برای رینا
جوآن سیلبر
ترجمه: لادن کزازی
جوآن سيلبر اين بار با روايتي جسورانه و پرهياهو از چندين نسل و قاره مي گويد؛ از تصميمات دو زن جوان و تأثيراتش بر دنياي پيرامونشان. وي در اين رمان که با نام فرشي براي رِينا به چاپ و طبع رسيده است، داستان خود را با شرحي از مادري جوان و مجرد آغاز ميکند و با ماجراهاي بسيار جالب و متنوع به پايان مي رساند؛ اما در اين ميان اجزايي به ظاهر جدا از هم را با مهارت تمام به تماميتِ داستان پيوند ميدهد و رمان خود را با درهم بافتن چندين زندگي غني ميسازد. شخصيتها خود را به خوبي بروز ميدهند و آنگاه عرصه را براي جولان ديگر افراد و حيات موازي آنها باز ميگذارند. در رمان فرشي براي رِينا مي توان بازتاب عزم و آهنگ شخصيتي را در زندگي ديگر فرديت ها يافت و در پايان و پس از گذران چند صباحي با آنان و با قرار دادن تکه هاي پازل در کنار يکديگر فرياد برآورد که ما تا چه اندازه نزديک به لبهي پرتگاه زندگي مي کنيم.
فرصتی برای زندگی
نويسنده: سسيليا آهرن
مترجم / مصحح: شهناز رافعي
سیسیلیا اهرن (به انگلیسی: Cecelia Ahern) (۳۰ سپتامبر ۱۹۸۰ در دوبلین) رماننویس اهلجمهوری ایرلند است.
او فرزند برتی اهرن، سیاستمدار سرشناس ایرلندی است.
او نویسندگی را از سال ۲۰۰۱ و در ۲۱ سالگی با نوشتن رمان به راستی دوستت دارم آغاز کرد. این کتاب در سال ۲۰۰۴ چاپ شد، به موفقیت تجاری خوبی دست یافت و در ایرلند، بریتانیا وآمریکا پرفروش شد.
در سال ۲۰۰۷ نیز فیلم «پینوشت: دوستت دارم» با بازی هیلاری سوانک و جرارد باتلر از روی این کتاب ساخته شد.
کتاب دوم او نیز با عنوان جایی که رنگینکمان به پایان میرسد در سال ۲۰۰۵ جایزهی کورین را در آلمان از آن خود کرد و در سال ۲۰۱۴ فیلمی با اقتباس از این داستان نیز ساخته شد.
زندگيام به من نياز داشت. زندگي بهسختي ميگذشت و من به آن توجه لازم را نداشتم. چشم از هدف برداشته بودم و خودم را به امور ديگري مشغول کرده بودم، چيزهايي مثل: زندگيِ دوستانام، کارم، اتومبيل قراضهام که هميشه به تعمير نياز داشت و چيزهاي ديگر. من زندگيام را کاملاً فراموش کرده بودم و اکنون زندگي براي من نامه نوشته بود، مرا احضار کرده بود و فقط ميشد يک کار انجام داد. بايد ميرفتم و با آن روبه رو ميشدم.
فرمین موش کتابخوان (ماجراهای یک شهرنشین غربتی)
سم سوج
پوپه میثاقی
سم سوج نويسنده و شاعر آمريكايي است.
در این کتاب می خوانیم:
اولش کتاب ها را براساس طعمشان فقط می خوردم؛ خوشحال گاز می زدم و می جویدم. اما خیلی زود شروع کردم به پراکنده خواندن دور و بر لبه های غذاهایم و با گذشت زمان، بیش تر خواندم و کم تر جویدم، تا این که در نهایت کمابیش تمام ساعت های بیداری ام را صرف خواندن می کردم و فقط حاشیه ها را می جویدم.
فرهنگ آثار: معرفی آثار مکتوب ملل جهان از آغاز تا امروز (۶ جلدی)
دایرةالمعارف فرهنگ آثار مجموعهٔ شش جلدی معرفی آثار مکتوب ملل جهان از ابتدا تا امروز است. این دایرةالمعارف به سرپرستی رضا سیدحسینی و تحت نظر هيئت علمي: اسماعيل سعادت، احمد سميعي (گيلاني)، رضا سيدحسيني، ابوالحسن نجفي و همراهی مترجمان و ویراستاران بنام کشور شکل گرفت. فرهنگ آثار در سال ۱۳۷۸ توسط انتشارات سروش به چاپ رسید.
این اثر ترجمه فرهنگی به همین نام (Dictionnaire des Oeuvres) است که حاصل فعالیتهای پژوهشگران ایتالیایی و فرانسوی بوده و چاپ نخست آن در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. تعدادی از مقالات مجموعه فرانسوی حذف شد و در عوض مقالاتی از فرهنگ ادبی آلمانی کیندلرز (Kindlers) درباره آثار شاعران و نویسندگان ملل جهان سوم انتخاب و ترجمه شد و در مجموعه قرار گرفت. همچنین تعدادی از آثار ایرانی و آثار متعلق به جهان اسلام نیز انتخاب شدند و مقالاتی در معرفی این آثار نوشته شد و در میان فرهنگ آثار جای گرفت.
فرهنگ آثار، معرفي و نقد و تحليل همه آثار مكتوب و مهمي است كه از آغاز پيدايش كتاب در جهان تا سال ۱۹۹۰ نوشته شده است. آثار ماندني و تأثيرگذار از رمان و شعر گرفته تا فلسفه و تاريخ در اين فرهنگ آمده است.
گسترش و چاپ آثار ذوقي، باچنان سرعتي روبه فزوني است كه همه عمر افراد هم براي مرور معروف ترين آنها حتي به شكل اجمالي نيز كفايت نمي كند. مطالعه همه آثار، ديگر نه تنها ناممكن به نظر مي رسد، بلكه كوشش در اين راه نيز در حكم كاري عبث است. مجموعه فرهنگ آثار براي آشنايي مخاطبان با معرفي و شرح آثار مهم ملل جهان است كه شعر و نمايشنامه و خاطرات و مجموعه نامه ها، ادب، فلسفه و… كه از متون مصر باستان و چين گرفته تا شاهكارهاي قرون اخير را در برمي گيرد. ضمن اينكه بهترين مترجمان و صاحب نظران در ترجمه و تدوين مطالب آن نقش داشته اند.
فرهنگ افسانه های مردم ایران (۱۹ جلدی)
علی اشرف درویشیان و رضا خندان
کتاب فرهنگ افسانه های مردم ایران نزدیک به دو هزار روایت افسانه ای را در بر می گیرد و در ۱۹ جلد به صورت الفبایی تنظیم شده است. گذشته از جنبه زیبا شناسی افسانه ها که مرز و محدوده سنی نمی شناسد و برای خواننده و شنونده اش لذت معنوی به جای می گذارد، این فرهنگ خود یک تاریخ است. بیان تخیلی تاریخ اجتماعی و فرهنگی مردمانی است که قرن ها با دم دست ترین و در عین حال پیچیده ترین هنر خود (قصه پردازی و قصه گویی) رنج ها، خوشی ها، آرزوها، رویاها، امیدها، نا امیدی ها و درک و دریافت خود از پیرامونشان را در قالبی خیالی بیان و از نسلی به نسل دیگر منتقل کرده اند. افسانه ها پنجره ای به سوی جهان آن مردم می گشاید؛ مردم و جهانی که دیگر نیستند اما لذت و شگفتی ای که با هنرشان آفریده اند همچنان باقی است.
افسانه ها عمری به قدمت عمر انسان دارند. از هنگامی که انسان ها قدرت کار و تفکر پیدا کردند توضیح و تفسیر طبیعت و جامعه را نیز آغاز نمودند و این مقوله را در قالب اسطوره، نقاشی، پیکر تراشی، رقص و … نسل اندر نسل به یکدیگر منتقل ساختند و می سازند. قصه، توده ای ترین هنر است. طرح مسایل مردم در قالبی جذاب، پر کشش، سرگرم کننده و ساده، یکی از دلایل فراگیر شدن قصه هاست. البته نباید تصور کرد که صرف جذابیت و کشش، علت دوام حیات قصه هاست آنچه قصه ها را تداوم و حیات بخشیده، ضرورتی درونی، مضاف بر سطح فرهنگی جامعه است.
گذشته از رگه اصلی قصه ها، رسم و رسوم عادات و عقاید و سنت های مردم نیز در ادب شفاهی ایشان منعکس شده است. «آدی و بودی» به سخره گرفته می شوند و مهر مادر در «بز زنگوله پا» ستایش می شود. دزدی و نامردی، خیانت، ناموس ربایی و زورگویی در قصه ها، مذمت و جوانمردی، گذشت، فداکاری و دست گیری از فقیران ستایش می شود؛ اما این مضامین در ادبیات نوین و مکتوب نیز به نوعی بیان می گردد. آنچه ویژگی قصه هاست، ساخت مبتنی بر اندیشه سازندگان آن است.
فرهنگ افسانه های مردم ایران (۱۹ جلدی)
علی اشرف درویشیان و رضا خندان
کتاب فرهنگ افسانه های مردم ایران نزدیک به دو هزار روایت افسانه ای را در بر می گیرد و در ۱۹ جلد به صورت الفبایی تنظیم شده است. گذشته از جنبه زیبا شناسی افسانه ها که مرز و محدوده سنی نمی شناسد و برای خواننده و شنونده اش لذت معنوی به جای می گذارد، این فرهنگ خود یک تاریخ است. بیان تخیلی تاریخ اجتماعی و فرهنگی مردمانی است که قرن ها با دم دست ترین و در عین حال پیچیده ترین هنر خود (قصه پردازی و قصه گویی) رنج ها، خوشی ها، آرزوها، رویاها، امیدها، نا امیدی ها و درک و دریافت خود از پیرامونشان را در قالبی خیالی بیان و از نسلی به نسل دیگر منتقل کرده اند. افسانه ها پنجره ای به سوی جهان آن مردم می گشاید؛ مردم و جهانی که دیگر نیستند اما لذت و شگفتی ای که با هنرشان آفریده اند همچنان باقی است.
افسانه ها عمری به قدمت عمر انسان دارند. از هنگامی که انسان ها قدرت کار و تفکر پیدا کردند توضیح و تفسیر طبیعت و جامعه را نیز آغاز نمودند و این مقوله را در قالب اسطوره، نقاشی، پیکر تراشی، رقص و … نسل اندر نسل به یکدیگر منتقل ساختند و می سازند. قصه، توده ای ترین هنر است. طرح مسایل مردم در قالبی جذاب، پر کشش، سرگرم کننده و ساده، یکی از دلایل فراگیر شدن قصه هاست. البته نباید تصور کرد که صرف جذابیت و کشش، علت دوام حیات قصه هاست آنچه قصه ها را تداوم و حیات بخشیده، ضرورتی درونی، مضاف بر سطح فرهنگی جامعه است.
گذشته از رگه اصلی قصه ها، رسم و رسوم عادات و عقاید و سنت های مردم نیز در ادب شفاهی ایشان منعکس شده است. «آدی و بودی» به سخره گرفته می شوند و مهر مادر در «بز زنگوله پا» ستایش می شود. دزدی و نامردی، خیانت، ناموس ربایی و زورگویی در قصه ها، مذمت و جوانمردی، گذشت، فداکاری و دست گیری از فقیران ستایش می شود؛ اما این مضامین در ادبیات نوین و مکتوب نیز به نوعی بیان می گردد. آنچه ویژگی قصه هاست، ساخت مبتنی بر اندیشه سازندگان آن است.