بررسی رمان اولیس اثر جیمز جویس
اولیس، بازسازی مدرنیستی حماسه ادیسه هومر، اولین رمان حماسی جیمز جویس بود. این نویسنده ایرلندی پیش از این مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با عنوان دوبلینی‌ها، و همچنین پرتره‌ای از هنرمند در جوانی، رمانی نیمه اتوبیوگرافیک منتشر کرده بود که استفان ددالوس، قهرمان داستان، دوباره در اولیس ظاهر می‌شود. اولیس که بلافاصله به عنوان یک اثر نابغه مورد ستایش قرار گرفت، هنوز به عنوان بزرگترین دستاورد ادبی جویس در نظر گرفته می شود و دو اثر اول او آنچه را که در اولیس قرار بود پیش بینی می کردند. این رمان در طول چندین سال نوشته شد و در طی آن جویس به زندگی خود در تبعید خودخواسته از زادگاهش ایرلند ادامه داد. اولیس در سال ۱۹۲۲ در پاریس منتشر شد – همان سالی که تی. اس. الیوت شعر معروف خود “سرزمین بایر” را منتشر کرد.
در ادبیات انگلیسی، سنت «مدرنیستی» شامل بیشتر شخصیت‌های ادبی بریتانیا و آمریکا می‌شود که بین دو جنگ جهانی می‌نویسند، و جیمز جویس از جمله افرادی مانند تی. اس. الیوت و ویرجینیا وولف به حساب می‌آید: پرچم‌دارانی که «انقلاب» مدرنیستی را آغاز کردند. در برابر «افراط در تمدن» ویکتوریایی. حتی امروزه، اولیس به طور گسترده به عنوان «انقلابی‌ترین» تلاش‌های ادبی قرن بیستم تلقی می‌شود، اگر فقط تکنیک «جریان آگاهی» جویس باشد. جویس در تلاش برای خلق یک قهرمان مدرن، به اسطوره کلاسیک بازگشت تا جنگجوی یونانی را به تقلید از “یهودی سرگردان” تجزیه کند. قهرمان جویس، لئوپولد بلوم، باید آسیب های روحی ناشی از خیانت و از دست دادن را متحمل شود، در حالی که با یهودی ستیزی سال ۱۹۰۴ دوبلین مبارزه می کند. جویس به جای رواقی گری و قدرت یونانی، انسانی معیوب و دوست داشتنی قرار داد. و در حالی که ادیسه هومر فقط به مضامین «حماسی» و باوقار اشاره می‌کرد، جویس بخش‌های بسیار مفصلی را به پیش پا افتاده‌ترین و تابوترین فعالیت‌های انسانی اختصاص داد: شکم‌خوری، اجابت مزاج، ادرار، زوال عقل، خودارضایی، فضول‌گرایی، اعتیاد به الکل، سادو-مازوخیسم و سوء‌پروا-و بیشتر این تصاویر شامل قهرمان، بلوم بود.
جویس اولیس را محل تلاقی دو اثر قبلی خود می دانست. جویس از دوبلینی‌ها تصاویر سرنوشت‌ساز و طبیعت‌گرایانه یک مرکز شهری و سنگ‌آلود را به عاریت گرفت. Ulysses به تنهایی برای جغرافیای خود چشمگیر است و تقریباً بیست ساعت از سرگردانی خیابانی دوبلین، “بار-هاپ” و تجارت دریایی را ترسیم می کند. با وجود اینکه جویس در سوئیس، ایتالیا و فرانسه اقامت گزید، اما توانست دوبلین را از حافظه تقریباً کامل خود نقاشی کند. در حالی که لئوپولد بلوم شخصیت اصلی اثر است، جویس زمان قابل توجهی را صرف تمرکز بر استفان ددالوس، قهرمان اولین اثر خود می کند. از طریق استفان است که جویس می‌تواند در مورد مسائل مذهبی و سیاسی بحث‌انگیز که بر رمان غالب بودند بحث کند. جای تعجب نیست که جویس دوبلین را به عنوان قربانی نیمه شریک تجاوز بریتانیا و ظلم کلیسای کاتولیک روم به تصویر می کشد. جویس استدلال خود را به عنوان یک ناسازگار ادامه می دهد، که ساختار کلیسای کاتولیک روم فساد را تسهیل می کند و به طور کلی به از خود بیگانگی و پوسیدگی روح انسان در مقابل اعتلای آن کمک می کند.
در همان زمان، جمعیت ایرلند توسط بریتانیا اداره می شد و تحت نظر بود. نیروی اشغالگر بریتانیا وطن پرستان ایرلندی را تحقیر کرد و این حضور نظامی دائمی یکی از موانع اصلی در مسیر رسیدن به «حکومت خانگی» ایرلندی بود. علیرغم نارضایتی جویس نسبت به دیدگاه استعماری بریتانیا، چشمگیرترین تحول سیاسی او از زمان پرتره، رد شور ملی گرایی نوپای ایرلند است. میهن پرستان و متعصبان اولیس همیشه حشره یا شرور هستند. آنها اغلب مست هستند و برنامه‌های ملی آنها معمولاً دارای پیامدهای زن‌ستیزانه و ضدیهودی است. مهمتر از همه، جویس کمپین “رنسانس” زبان ایرلندی را طنز می کند و ما باید به خاطر داشته باشیم که اولیس عمل مضاعف را انجام داد و جویس را به عنوان سبک برتر زبان انگلیسی معرفی کرد و در عین حال به ایرلند یک بارد و حماسه ملی بخشید.
اما صعود اولیس به کانون ادبی ساده نبود، اگرچه این رمان در پاریس فروش خوبی داشت. منتقدان از نبوغ و شوخ طبعی جویس خبر دادند، اگرچه تیرگی باورنکردنی کتاب، فریب‌های متعدد و اشارات خسته‌کننده منبع اختلاف بود. جویس در اولیس سعی کرد افکار و فعالیت‌های انسان‌های اصیل را تکرار کند، اما «طنز بیرونی» جویس حتی انتقاد آشنایان ادبی مانند ویرجینیا وولف را برانگیخت. رمانی که گفته می شود «پورنوگرافیک» است بلافاصله در بریتانیا و همچنین ایالات متحده ممنوع شد. جنسیت صریح قسمت “پنه لوپه” و “توهمات” سادو مازوخیستی بلوم در فصل “سیرس” شدیدترین واکنش ها را برانگیخت. علیرغم خشم اخلاقی، اولیس یک کالای قاچاق بود و جایگاه ادبی جویس در میان جوامع ادبی در دو سوی اقیانوس اطلس به طور قابل توجهی افزایش یافت. با این وجود، بیش از یک دهه قبل از پیروزی در دادگاه رندوم هاوس اولین انتشارات آمریکایی رمان را آغاز کرد که دو سال بعد در بریتانیا در دسترس قرار گرفت.