جو بایدن

ترجمه: حسین یاغچی

راشل کارسون

ترجمه: عبدالحسین وهاب زاده

کلاسیکی که جنبش زیست محیطی را راه اندازی کرد "ریچل کارسون یک شخصیت محوری قرن بیستم است... افرادی که قبل از کتاب اصلی او در سال 1962 بهار خاموش به یک روش فکر می کردند، پس از آن به راه دیگری فکر می کردند." - مارگارت اتوود. به ندرت یک کتاب مسیر تاریخ را تغییر می دهد، اما بهار خاموش راشل کارسون دقیقاً این کار را انجام داد. فریادهایی که پس از انتشار آن در سال 1962 منتشر شد، ممنوعیت DDT را مجبور کرد و تغییرات انقلابی را در قوانینی که هوا، زمین و آب ما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، برانگیخت. نگرانی پرشور کارسون برای آینده سیاره ما به شدت در سراسر جهان طنین انداز شد. همانطور که کارسون به ما یادآوری می کند، "در طبیعت، هیچ چیز به تنهایی وجود ندارد." مقدمه زندگی نامه نویس تحسین شده لیندا لیر، نویسنده کتاب ریچل کارسون: شاهد طبیعت، داستان دفاع شجاعانه کارسون از حقایق خود را در مواجهه با حمله بی رحمانه ای از صنایع شیمیایی پس از انتشار کتاب بهار خاموش و قبل از مرگ نابهنگام او بیان می کند. . شگفتی و فروتنی تنها بخشی از هدایای بهار خاموش است. آنها به ما یادآوری می کنند که ما، مانند سایر موجودات زنده، بخشی از اکوسیستم های وسیع زمین هستیم... این کتابی است که باید از آن لذت برد: نه برای جنبه تاریک طبیعت انسان، بلکه برای وعده امکان زندگی. - از مقدمه

نویسنده:توماس هابز

 مترجم: حسین بشیریه

انگیزه‌ی انتخاب بهیموت برای ترجمه، نه‌تنها اهمیت آن به‌دلیل تحلیل علل و عوامل و شرح تاریخ انقلاب انگلستان، به‌عنوان نخستین انقلاب در عصر مدرن، بلکه و به‌ویژه ربط و پیوند نظری آن به کتاب لویاتان است.لویاتان توصیف و تحلیل گذار از وضع طبیعی به جامعه‌ی مدنی و دولت و استقرار قدرت و حاکمیت و تبعیت و فرمانبرداری است در حالی که بهیموت توصیف روند قهقرایی یعنی فروپاشی حاکمیت و دولت و گسترش نافرمانبرداری و بازگشت به وضع طبیعی و عودت ددمنشی و جنگ همه بر ضد همه است.
بهیموت تنها کاربرد نظریه‌ی عمومی لویاتان در یک نمونه‌ی خاص تاریخی نیست، بلکه زمینه‌ی پیدایش حوزه‌ی فکری دیگری در اندیشه‌ی هابز را فراهم می‌کند و به تولید «دانش سیاسی» جدید می‌انجامد که می‌توان از آن به‌عنوان آموزش یا تربیت سیاسی نام برد.

برگرفته از مقدمه‌ی کتاب

نویسنده :   اینازو نیتوبه

مترجم :   محمد نقی زاده و منوچهر منعم

وطن پرستی، آیین سلحشوری و جنگ آوری، مفاهیمی هستند که از دیرباز جایگاه ویژه ای در فرهنگ ژاپن داشته و منشا تحولات بزرگی در تاریخ این کشور بوده اند و در بسیاری از آثار مکتوب از گذشته تا کنون به آن ها اشاره شده است.

نویسنده در بخش اول این کتاب تحت عنوان بوشیدو به عنوان نظامی اخلاقی، بوشیدو را به مثابه قانونی نانوشته مشتمل بر معدودی اندرز و مثال معرفی می کند که مربوط به طریقت و اصول اخلاقی بوده و به سامورایی های مبارز تعلیم داده شده و آن ها بر حسب وظیفه ای که به لحاظ طبقه اجتماعی خود داشتند ملزم به حفاظت و رعایت آن در زندگی روزانه خود بودند.
در بخش دوم این کتاب نویسنده به بررسی سرچشمه های بوشیدو پرداخته و در این زمینه به مکتب بودا، ذن، شینتوییسم، و تعالیم کنفسیوس اشاره کرده است. در این بخش همچنین شرحی از اصول اخلاقی و هفت فضیلت بوشیدو که هر جنگ آوری باید در کسب و به نمایش گذاشتن آن ها بکوشد، آمده است.
آموزش و پرورش سامورایی بخش سوم این کتاب را تشکیل می دهد و در این رابطه به کنترل نفس، نهاد انتقام و خودکشی، و شمشیر به عنوان روح سامورایی می پردازد. از جمله مباحثی که در این بخش به آن پرداخته شده تاکید بر این نکته است که آموزش و پرورش یک سلحشور با هدف کاربردی مورد نظر بوده و باید خصلت های نیک اخلاقی در جنگجو پرورش یابد و در واقع قابلیت های ظریف تر همچون دوراندیشی، هوش و احتجاج و استدلال تحت الشعاع آن قرار دارند.
بخش چهارم کتاب با آموزش و وضعیت زنان دنبال می شود. نویسنده در این بخش به بیان وجوه اصلی تربیتی زنان همچون خانه داری، پاکدامنی و آموزش رزمی اشاره کرده و بر نقش و موقعیت زنان در جهت اعتلای خانه در ژاپن کهن و نیز شان والای آن ها در مقام همسر و مادر، تاکید می کند.
در بخش بعدی کتاب نویسنده به نفوذ بوشیدو به مثابه نوعی نفوذ اخلاقی در گروه ها و طبقات اجتماعی می پردازد و به این نکته اشاره می کند که هر چند بوشیدو معرف نظام اخلاقی و طریقت سامورایی است اما از بسیاری جهات از صافی طبقه اجتماعی اولیه خود عبور کرده و به عنوان خمیرمایه ای در بین مردم عمل نمود و معیاری برای کل مردم تدارک دید.
نیتوبه در بخش پنجم کتاب خود به طرح این پرسش می پردازد که آیا بوشیدو همچنان زنده است؟ و در پاسخ به این پرسش بوشیدو را با نیروی ناخودآگاه و مقاومت ناپذیری که دارد، مظهر روح ژاپنی در گذشته و حال می داند که می توان آن را انگیزه اصلی در موفقیت ژاپن و تبدیل آن به یک کشور صنعتی در سطح جهان دانست. با این حال نویسنده معتقد است؛ با آن که اثرات بوشیدو در باور و رفتار ژاپنی عمیقا ریشه گرفته است، اما اثراتش ناخودآگاه و بی صداست. به این معنا که مردم بدون آن که استدلال کنند، به آنچه که به ارث برده اند، از دل واکنش نشان می دهند.
در نهایت نویسنده در بخش آخر کتاب به آینده (نظام اخلاقی) بوشیدو پرداخته است. وی در ابتدای این بحث، با مقایسه سرگذشت بوشیدو در ژاپن و شوالیه گری در اروپا، مدعی است که اگر تاریخ دوباره تکرار شود، مسلما آنچه بر شوالیه گری در اروپا گذشت، برای بوشیدو در ژاپن هم تکرار خواهد شد. به این ترتیب نویسنده بر آن است که با تغییر شرایط جامعه، بوشیدو و اصول آن علی رغم نقش تاثیر گذاری که در تثبیت موقعیت ژاپن و موفقیت های آن در مسیر توسعه و پیروزی در جنگ ها داشته، در خطر فراموشی قرار دارد.
انتشار کتاب بوشیدو با عنوان روح و جان ژاپنی در میان طبقات مختلف این کشور عکس العمل های متفاوتی را بر انگیخته است. عده ای آن را لازمه تقویت روحیه نسل جوان برای درستی، صداقت، وفاداری و شهامت دانسته، و گروهی دیگر آن را نشانه ای از تجدید شعارهای دولت میجی تحت عنوان گشور ثروتمند- ارتش نیرومند با تمایلات میلیتاریستی می دانند و اصولا بوشبدوب نیتوبه را بوشیدو میجی با هدف های نظامی و سرسپردگی ملی تلقی کرده و آن را با بوشیدو اصیل در تضاد می دانند.

نویسنده: آنجل گاریه

مترجم: موسی عنبری

مِروین کینگ

علی حبیبی

حقیقت این است که برخی چیزها در سیستم بانکداری ما اشتباه است. همه ما هم آن را درک می‌کنیم اما مروین کینگ، این تجربه دست اول را به واسطه حضور خود در بانک انگلستان و در زمان اوج بحران مالی کسب کرده است. مروین کینگ، نویسنده این کتاب، اقتصاددان انگلیسی است که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ مدیر بانک انگلستان بود. او در این کتاب، مسائل ضروری در راستای تاریخ، آینده پول و بانکداری و موضوعات مدرن مالی را مطرح می‌کند. همان‌طور که خودش می‌گوید، کیمیاگری، خلق یک قدرت مالی فوق‌العاده است تا بر واقعیت و حس مشترک موجود غلبه کند. این کتاب در ۹ فصل تالیف شده است.

دیوید رانسیمن

ترجمه: حسین پیران

هرگاه که دموکراسیِ دیگری در سراشیبی سقوط می‌افتد، می‌خواهیم بدانیم آیا هشداری است به سرنوشت احتمالیِ دموکراسیِ ما؟ هر وقت که جان مردم از یک سیاست‌مدار به لب می‌رسد، راهی هست تا سیاست‌مداری دیگر را به جای او انتخاب کنند. رهبرانِ مخوف یا چنان‌که در چین می‌گفتند «امپراتوران بد» ممکن است بی سر و صدا سر به نیست شوند.احزاب سیاسیِ در حال احتضار، سرانجام به گورستان تاریخ سپرده می‌شوند. اگر دموکراسی واقعاً مغفول بماند یا تضعیف شود، بعید نیست که یک «امپراتور بد» آهسته در نهادهای آن بخزد و جا خوش کند، طوری که دیگر نتوان از دستش خلاص شد.

دیوید رانسیمن (David Runciman) استاد علوم سیاسی، تاریخ و رئیس گروه مطالعات سیاسی و بین‌الملل دانشگاه کمبریج است. رانسیمن همچنین مجری پادکست «حرف‌زدن دربارۀ سیاست‌ها» است، که به مصاحبه با صاحب‌نظران سیاسی پیرامون اتفاقات جاری دنیای سیاست می‌پردازد. چگونه دموکراسی پایان می‌یابد (How Democracy Ends) آخرین کتابی است که از رانسیمن منتشر شده است.

برنو لاتور

مترجم: رؤیا منجم

ادوارد برنیز

ترجمه: طه رادمنش

«راهنمای صادقانه و عملی برنایز بینش زیادی در مورد برخی از قدرتمندترین و تأثیرگذارترین نهادهای دموکراسی‌های سرمایه‌داری دولتی صنعتی معاصر ارائه می‌کند.» - نوام چامسکی.

«دستکاری آگاهانه و هوشمندانه عادات و نظرات سازمان‌یافته توده‌ها عنصر مهمی در جامعه دموکراتیک است. کسانی که این مکانیسم نامرئی جامعه را دستکاری می کنند، یک دولت نامرئی تشکیل می دهند که قدرت واقعی حاکم بر کشور ما است.» (ادوارد برنیز)

ادوارد برنیز (1891-1995) یکی از شخصیت‌های مهم و بحث‌برانگیز در تاریخ اندیشه سیاسی و روابط عمومی، پیشگام تکنیک علمی شکل‌دهی و دستکاری افکار عمومی بود که معروف آن را «مهندسی رضایت» نامید. در طول جنگ جهانی اول، او بخشی جدایی ناپذیر از کمیته اطلاعات عمومی ایالات متحده (CPI) بود، یک دستگاه تبلیغاتی قدرتمند که برای بسته‌بندی، تبلیغ و فروش جنگ به مردم آمریکا بسیج شده بود تا «جهان را ایمن بسازد». دموکراسی.» CPI به طرحی تبدیل می شود که در آن استراتژی های بازاریابی برای جنگ های آینده بر اساس آن استوار می شود.

برنیز تکنیک هایی را که در CPI آموخته بود به کار برد و با ترکیب برخی از ایده های والتر لیپمن و همچنین عمویش زیگموند فروید، به طرفدار صریح تبلیغات به عنوان ابزاری برای دستکاری دموکراتیک و شرکتی جمعیت تبدیل شد. تبلیغات بمب 1928 او دیدگاه پیشگویانه وحشتناک خود را برای استفاده از تبلیغات برای هنگ کردن ذهن جمعی در زمینه های مختلف از جمله دولت، سیاست، هنر، علم و آموزش نشان می دهد. خواندن این کتاب امروز به معنای درک وحشتناکی است که نهادهای دولتی و تجاری معاصر ما در رابطه با دستکاری سازمان یافته توده ها چه شده اند.