ویتگنشتاین
یوستوس هارتناک
ترجمه: منوچهر بزرگمهر
برای نخستین بار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. فلسفه قرن بیستم، بیش از هر دورهٔ دیگری، عمیقاً و بهطور واضحی به ارتباط میان مسائل فلسفی و زبان پی برده است. اکنون به نظر میرسد که وارد آنچه میتوان آن را «لحظه ویتگنشتاین» در فلسفه نامید، شدهایم. این جلد در پی ارائهٔ یک بررسی کلی از اندیشهٔ ویتگنشتاین است، با در نظر گرفتن هم «رساله منطقی-فلسفی» (۱۹۲۲) و هم «تحقیقات فلسفی» (۱۹۵۳)، و همچنین ارائهٔ گزارشی از تأثیری که این دو کتاب بسیار متفاوت بر جای گذاشتهاند.
ویتگنشتاین و پوپر و ماجرای سیخ بخاری
نام نویسنده : دیوید ادموندز و جان آيدينو
نام مترجم : حسن کامشاد
در شامگاه ۲۵ اکتبر ۱۹۴۶، در اتاقی شلوغ و پرهیاهو در کیمبریج، لودویگ ویتگنشتاین و کارل پوپر برای اولین و آخرین بار با هم روبهرو شدند و تقریباً بلافاصله شایعه در اکناف جهان پیچید که این دو، مجهز به سیخهای آختهٔ بخاری، به جان هم افتادند...
«آن ده دقیقه بنیاد جهان فلسفهٔ غرب را حسابی تکان داد... نویسندگان داستان بسیار خوبی پیدا کردهاند و ماجرا را به طرزی دلپذیر باز میگویند.»
John Banville, Irish Times
«فکر بکری است که انسان حادثهٔ مبهم ناچیزی را برگیرد و آن را نقطهٔ آغاز بررسی فلسفهٔ این قرن [بیستم]، و همهٔ رویدادهای تاریخی شکل دهندهٔ آن، قرار دهد. به نظر من نویسندگان هم درک بسیار خوبی از افکار فلسفی دارند و هم توانی شایان برای توضیح و تبیین آنها».
Michael Frayan
«عالی... اگر درست است که مردم در سالهای اخیر فلسفه را صرفاً دلداری، گونهای مرهم روح، میپندارند، این کتابی است که آنها را شفا میبخشد».
Professor Simon Blackburn, Sunday Times
«[نویسندگان] دیدار پوپر و ویتگنشتاین را بسان برخورد تایتانیک و کوه یخ گریزناپذیر میسازند».
مجلهٔ تایم
ویجر
دیوید گرن
مترجم: علیرضا شفیعی نسب
سال 1738، و در گیرودار رقابت اسپانیا و بریتانیا برای سلطه بر منابع جهان، رابرت جنکینز، ناخدای بریتانیاییِ کشتیهای بازرگانی، ادعا کرد که افسری اسپانیایی به کشتی او هجوم برده و، به اتهام قاچاق، بار شکر او را ضبط کرده و گوشش را بریده. جنکینز به مجلس رفت، گوش بریدۀ خود را که در سرکه نگه داشته بود نشان داد و دادخواهی کرد. مردم و سیاستمداران برای جبران این خفت فریاد خونخواهی سردادند: گوش دربرابر گوش. بدینترتیب، حکام بریتانیا نقشهای برای بزرگترین یورش آبیخاکی تاریخ طراحی کردند تا قطبهای اصلی ثروت اسپانیا را غارت کنند.
اما عملیات سرّی دیگری هم در کار بود: قرار بود کشتی ویجر، بههمراه شش کشتی دیگر و با حدود دوهزار نیرو، به آنسوی اقیانوس برود و گالئون اسپانیایی، بزرگترین گنجینۀ شناور جهان، را توقیف کند، 23 اوت 1740 این ماجراجویی زیرکانه آغاز شد، اما دیگر کسی خبری از ویجر و مردانش نشنید.
دیوید گرن، یکی از نویسندگان برجستۀ معاصر و برندۀ جایزۀ ادگار آلن پو، روایتی عمیق، تکاندهنده و نفسگیر از سرگذشت ویجر و مردانش خلق کرده است. او زوایای تازهای از این داستان پررمزوراز را روشن میکند و با ظرافت و موشکافی صحنۀ پیچیدهای از نبرد امپراتوریها، آرمانها و نقشههای بیحساب و تلاش برای ساختن روایت پیروز را پیش چشم میآورد.
ویرانه های معبد
جیمز رولینز
هادی امینی
جیمز رولینز (به انگلیسی: James Rollins) نام هنری جیمز پاول چاکوفسکی، متولد ۲۰ اوت ۱۹۶۳ در شیکاگو است؛ یک دامپزشک آمریکایی و نویسنده رمانهای اکشن-ماجرایی، معمایی و تکنوتریلر که فعالیتهای دامپزشکی خود را در ساکرامنتوی کالیفرنیا رها کرد تا یک نویسنده تمام وقت شود. تجربیات و مهارتهای رولینز به عنوان یک غارنورد آماتور و یک غواص اسکوبای معتبر، محتوای برخی از رمانهایش شده که عموماً در زیر زمین یا زیر آب اتفاق میافتند. او همچنین تحت نام هنری جیمز کلمنز رمانهای تخیلی مانند آتش جادو، طوفان جادو، نبرد جادو، دروازه جادو، سقوط تاریکی (۲۰۰۵) و هینترلند (۲۰۰۶) را منتشر کردهاست.
ویرایش ژن: چگونه کریسپر زایش انسانی را جهت میدهد؟
نویسنده: سمیوئل استرنبرگ، جنیفر دادونا
مترجم: میرجواد سید حسینی، مژگان محمدی
یک زیستشناس پیشگام با نقش خود در بزرگترین کشف علمی عصر ما دستوپنجه نرم میکند: روشی ارزان و ساده برای بازنویسی کُد ژنتیکی، با وعدهها و خطرهایی تقریباً نامحدود.
از زمان بمب اتم تاکنون، هیچ فناوریای تا این اندازه سازندگانش را نگران نکرده بود که خودشان درباره استفاده از آن به جهان هشدار دهند—تا بهار ۲۰۱۵، زمانی که زیستشناس جنیفر داودنا خواستار توقفی جهانی در استفاده از ابزار نوین و انقلابی ویرایش ژن، یعنی CRISPR، برای ایجاد تغییرات ارثی در جنینهای انسانی شد؛ فناوریای که خود او در شکلگیریاش نقشی اساسی داشت. CRISPR ارزانترین، سادهترین و مؤثرترین روش دستکاری DNA است که تاکنون شناختهایم. این فناوری میتواند درمان HIV، بیماریهای ژنتیکی و برخی سرطانها را ممکن سازد و به مقابله با بحران جهانی غذا کمک کند. با این حال، حتی کوچکترین تغییرات در DNA میتواند پیامدهای گوناگون و پیشبینیناپذیری داشته باشد—چه برسد به پیامدهای اخلاقی و اجتماعیِ دستکاری آگاهانهٔ جنینها برای ساخت «انسانهای بهتر».
داودنا با همکاری پژوهشگر همکارش، سمیوئل استرنبرگ، داستان هیجانانگیز این کشف را روایت میکند و با شور و جدیت استدلال میکند که توانایی بازنویسی کُد حیات مسئولیتی عظیم به همراه دارد. او نشان میدهد که با CRISPR عملاً کنترل تکامل را به دست گرفتهایم. با این قدرت هولناک چه خواهیم کرد؟
ویرجینیا وولف (زندگینامه)
کوئینتین بل
ترجمه: سهیلا بسکی
آدلاین ویرجینیا وولف (به انگلیسی: Adeline Virginia Woolf) (۲۵ ژانویه ۱۸۸۲–۲۸ مارس ۱۹۴۱)، بانوی رماننویس، مقالهنویس، ناشر، منتقد و فمینیست انگلیسی بود که آثار برجستهای چون خانم دالووی (۱۹۲۵)، به سوی فانوس دریایی (۱۹۲۷) و اتاقی از آن خود (۱۹۲۹) را به رشته تحریر درآوردهاست.
نخستین زندگینامهنویس رسمی وولف خواهرزادهاش، کوئنتین بل است که گذشته از ویژگیهای مثبت، چهرهای نیمهاشرافی و پریشان از او ترسیم کردهاست. در دهههای۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ پژوهشگران مختلفی دربارهٔ وولف نوشتند و به تدریج هم تصویر واقعبینانهتر و متعادلتری از وولف به وجود آمد و هم به اهمیت سبک و فلسفه او در ادبیات و نیز نقد فمینیستی پرداخته شد. جین مارکوس از پژوهشگرانی است که دربارهٔ سبک وولف کتاب نوشتهاست. او وولف را سیاسی سرسخت و مبارز میداند و استدلال میکند وولف با آگاهی ای که به طبقه اجتماعی و تأثیر آن بر رشد فردی داشته، نباید نخبهگرا محسوب شود.
ویس و رامین
فخرالدین اسعد گرگانی
تصحیح: مجتبی مینوی
منظومه ویس و رامین از شاهکارهای ادب فارسی و سروده فخرالدین اسعد گرگانی شاعر قرن پنجم هجری است. این داستان عاشقانهٔ منظوم در حدود ۹۰۰۰ بیت دارد که در بحر هزج مسدس محذوف یا مقصور سروده شدهاست. چنانکه از شواهد و قراین بر میآید فخرالدین اسعد گرگانی این اثر را از متنی پهلوی به شعر فارسی برگرداندهاست که در این ترجمه با آرایش کلام و به کاربردن صنایع لفظی و معنوی شاهکاری عظیم خلق کردهاست. محمد عوفی تذکرهنویس قرن هفتم هجری چنین گفتهاست: «... و آنچه از غرّر اوصاف و درّر تشبیهات در آنجا ایراد کردهاست مقوّمان ضمیر افاضل از تقویم آن عاجزند و جوهریان صنعت از تصریع معارضهٔ آن قاصر…»
مؤلف کتاب مجمل التواریخ و القصص وقوع داستان را در عهد شاپور پسر اردشیر بابکان میداند.∗ ولی ولادیمیر مینورسکی، خاورشناس و ایرانشناس روسی و استاد دانشگاه لندن، بر پایهٔ پارهای از جزئیات، زمان حادث شدن این رویداد را مربوط به دورهٔ اشکانیان و برابر با زمان پادشاهی گودرز دوم، یعنی سالهای ۳۹ تا ۵۱ میلادی برآورد کردهاست.∗
ابوالفتح مظفر، از فخرالدین به نظم کشیدن اثر را درخواست کرد. از آنجا که اثر منثور اصلی به زبان پهلوی داشت، بعضی از کلمهها و ترکیبهای پهلوی به شعر فخرالدین راه یافتهاست: چون دژخیم، دژپسند و دژمان.∗ این کتاب در فاصلهٔ سالهای ۴۳۲ تا ۴۴۶ ه.ق (نگارش ویس و رامین در سال ۱۰۵۴ میلادی به پایان رسیدهاست) به نظم درآمدهاست.
ویس و رامین را نخستینبار در سال ۱۸۶۵ میلادی در کلکتهٔ هندوستان چاپ کردند تا آنکه ویرایش علمی آن در سال ۱۳۱۴ خورشیدی به کوشش مجتبی مینوی فراهم آمد. از این منظومه، سه چاپ ویرایش شدهٔ دیگر در دسترس است: چاپ دکتر محمدجعفر محجوب (۱۳۳۷ خورشیدی)؛ چاپ ماگالی تودوا و الکساندر گواخاریا، دو دانشمند گرجستانی (۱۳۴۹ خورشیدی) و چاپ محمد روشن (۱۳۷۷ خورشیدی).
به عقیدهٔ بعضی محققین، منشأ افسانهٔ اروپایی تریستان و ایزولت همین داستان است.
ویکنت دو نیم شده
نام نویسنده : ایتالو کالوینو
نام مترجم : پرویز شهدی
«ویکنت مداردو» برای جنگ با ترک ها راهی میدان نبرد میشود، اما در آنجا زخم برمیدارد و پیکرش دو تکه میشود. هر نیمه توسط افراد مختلفی درمان شده و به زادگاه ویکنت بازگردانده میشوند. یکی از این نیمهها حاوی تمامی خوبیها و خیرهای «ویکنت» و دیگری حاوی همهی بدیها و شرارتهای اوست. این دو نیمه هر کدام با رویکرد شررسان و خیررسان ایجاد می کنند و در نهایت هر دو، زندگی مردم را به نوعی مختل میسازند.
ویکو و هردر
آیزایا برلین
ترجمه: ادریس رنجی
آیزایا برلین در این کتاب به بررسی اصیل ترین و زایاترین اندیشههای دو تن از برترین فیلسوفان تاریخ و فرهنگ میپردازد. بخش نخست کتاب به تشریح اندیشههای فلسفی جامباتیستا ویکو و معرفت شناسی او و خاستگاههای آن اختصاص دارد. این فیلسوف ایتالیایی تا دو قرن پس از دوران حیاتش گمنام ماند اما به یمن تلاشهای مفسرانی چون بندتو کروچه و استفاده از ایدههایش در آثار هنرمندانی چون جیمز جویس از نو کشف و یکی از نخستین نقادان عصر روشنگری و نگرش غالب دکارتی شناخته شد.
ویکو اهمیتی اساسی برای تاریخ، زبان، اسطوره و هنر قایل بود، و از این رو از بنیانگذارن فلسفه فرهنگ محسوب میشود.
بخش دوم کتاب جستاری در باب یوهان گوتفرید هردر است. این اندیشمند آلمانی از پدران جنبش رمانتیک و از مخالفان نگرش نئوکلاسیک غرب بود و آرایش در بازاندیشی مفاهیمی چون جامعه، تاریخ، فرهنگ و هنر نقشی اساسی داشتند:
آرایی چون داشتن تعلق به یک اجتماع؛ احترام به فرهنگهای متنوع و رد برتری یکی از آنها بر دیگری؛ نقش هنر به مثابه ابراز روح زمان؛ و لزوم یگانگی نظریه و عمل.
ویلت
شارلوت برونته
ترجمه: رضا رضایی
ویلِت، آخرین و پختهترین اثر شارلوت برونته، رمانی است «اصیل» و نمونهی کلاسیکی از آنچه در نقد ادبی به «آشناییزدایی» معروف است. قهرمان داستان دختری است بیچیز اما جسور که زندگی کسالتبار را برنمیتابد و با اعتقاد کامل به فضیلتهای اخلاقی به کام اجتماع میرود. ویلت روایت رنج و تلاش است برای ایفای وظیفه، گریز از بطالتهای روزمره، و جستوجوی عشق، و نیز کشاکش آدمی با سرنوشت ناشناخته. شارلوت برونته ما را به سفری میبرد برای کشف زوایای پنهان خیال و اندیشهی زنانه.
ویولتا
نويسنده: ايزابل آلنده
مترجم: زهرا رهبانی
ویولتا در یک روز طوفانی در سال 1920 به دنیا می آید، اولین دختر یک خانواده با پنج پسر پرهیاهو. از همان ابتدا، زندگی او با رویدادهای خارقالعاده مشخص میشود، زیرا موجهای جنگ بزرگ هنوز احساس میشود، حتی زمانی که آنفولانزای اسپانیایی تقریباً در لحظه تولدش به سواحل سرزمینش در آمریکای جنوبی میرسد. از طریق آگاهی پدرش، خانواده بدون آسیب از آن بحران عبور میکنند، اما با بحران جدیدی مواجه میشوند، زیرا رکود بزرگ زندگی آرام شهری را که او میشناخت تغییر میدهد. خانواده او همه چیز را از دست می دهند و مجبور می شوند به یک منطقه وحشی و زیبا اما دورافتاده از کشور عقب نشینی کنند. اونجا به سن میاد و اولین خواستگارش زنگ میزنه. او داستان خود را در قالب نامه ای به کسی که بیش از همه دوستش دارد، بازگو می کند، در آن زمان هایی از دلشکستگی ویرانگر و امور پرشور، فقر و ثروت، فقدان وحشتناک و شادی بی اندازه را بازگو می کند. زندگی او توسط برخی از مهم ترین رویدادهای تاریخ شکل گرفته است: مبارزه برای حقوق زنان، ظهور و سقوط مستبدان، و در نهایت نه یک، بلکه دو بیماری همه گیر. ایزابل آلنده از طریق چشمان زنی که اشتیاق فراموش نشدنی، اراده و حس شوخ طبعی او را در طول عمری پر از تحولات می برد، یک بار دیگر حماسه ای را برای ما به ارمغان می آورد که هم به شدت الهام بخش و هم عمیقاً احساسی است.
ویولن دیوانه
سلما لاگر لوف
ترجمه: سروش حبیبی
پاییز بود و هوا دلگشا، در اواخر سال های سی (قرن نوزدهم). آن روزها در اوپسالا عمارت بلند دو طبقه ای بود، دور از مرکز شهر، دور افتاده میان سبزه زارها. صورت ظاهر این عمارت چنگی به دل نمی زند و می شود گفت که با آن دیوارهای زردش رنگ ماتم داشت. اما درخت مو بسیار پر شاخ و برگ و شادابی از این دیوارهای زرد روزه آفتاب بالا می رفت و سه پنجره ی طبقه ی دوم آن را با هاله ی خرمی در آغوش می گرفت.
سِلما لاگرلوف (به زبان سوئدی: Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf) (متولد ۲۰ نوامبر ۱۸۵۸؛ درگذشته ۱۶ مارس ۱۹۴۰)، نویسنده سوئدی و اولین زن برنده جایزه نوبل در ادبیات است.لاگرلوف در ۱۹۱۴ اولین زنی بود که به عضویت آکادمی سوئد درآمد.