«ماریوس اپیکوری» یکی از مهم‌ترین آثار والتر پیتر است که در سال ۱۸۸۵ منتشر شد و از برجسته‌ترین نمونه‌های ادبیات زیبایی‌شناختی و فلسفی دورهٔ ویکتوریایی به شمار می‌آید. این اثر نه صرفاً یک رمان تاریخی، بلکه نوعی رمان اندیشه است که در قالب داستان زندگی یک جوان رومی، به بررسی موضوعاتی چون زیبایی، لذت، معنای زندگی، اخلاق، هنر، دین، مرگ و جست‌وجوی حقیقت می‌پردازد. والتر پیتر که یکی از چهره‌های اصلی جنبش زیبایی‌شناسی انگلستان بود، بیشتر به دلیل تأکید بر ارزش تجربهٔ فردی، حساسیت هنری و «شدت بخشیدن به لحظهٔ زندگی» شناخته می‌شود. «ماریوس اپیکوری» در واقع تجسم ادبی اندیشه‌های اوست؛ داستان انسانی که تلاش می‌کند از طریق تجربه‌های مختلف فکری و روحی، بهترین شیوهٔ زیستن را بیابد. رمان در دوران امپراتوری روم، در قرن دوم میلادی...