مصدق، دولت ملی و کودتا
عزت الله سحابی
کتابی حاوی گفتگوهایی خواندنی و مقالات مفید درباره وقایع مرداد ۱۳۳۲ است. این مجموعه زیر نظر عزتالله سحابی گردآوری شده که شخصیت سیاسی وی بر اهمیت کتاب میافزاید. عزت الله سحابی از آن جهت که خود شخصیتی فرهنگی و فعال سیاسی است، پیگیری نگاه وی در تدوین مقالات و تنظیم مصاحبهها از جمله نقاط برجسته و متمایز این اثر است.
مصر باستان
نام نویسنده : شارلوت بوت
نام مترجم : علیرضا بهارلو
کتاب را باز کنید و ببینید:
تدفین و مومیایی کردن مصریان
رمزگشایی از هیروکلیف ها (نوشته های تصویری)
داستان پشت پرده ی مقابر و افرادی که آن ها را ساخته اند
باورهای مذهبی و فرهنگی مهم
مصرشناسان برجسته و مکاشفات باستان شناسانه
این کتاب راهنمای مفرح،شما را به قلب دنیای مصریان باستان میبرد و کنجکاوی تان درباره ی فرهنگ و تاریخ این مردمان را پاسخ میدهد.
حکایت های درباره ی پادشاهان و حرمسراهای آن ها،بناهای تاریخی،معماری های بی نظیر،مراسم تدفین خیره کننده و مومیایی های اسرار آمیز،همه به شما کمک میکنند تا میان تمدن مصر و افراد مختلفی که آن را خلق کرده اند ارتباط برقرار کنید.این سفر را هرگز فراموش نخواهید کرد!
سیر تمدن مصر-ببینید که بر اساس سیاهه های پادشاهی و اسناد تاریخی و دست آفریده های هنری مورخان،تاریخ مصر به چع دوره های تقسیم میشود.
گشت و گذار در معابد-طراحی و ساخت این بناها،نقش کاهنان و خاندان سلطنتی و فرصت هایی را که برای عبادت در اختیار اعضای خاندان سلطنتی و عموم مردم قرار داشته بررسی کنید.
از تدفین تا مومیایی-با مراسم تدفین با شکوه،زمان بر و پر هزینه و مراحل و روش های مختلف مومیایی کردن اجساد مصری ها آشنا شوید.
مصریان باستان به زبان آدمیزاد
شارلوت بوث
رویا روحانیان
مرجعی برای شناخت مصریان باستان
با این کتاب بیش از سه هزار سال تاریخ مصر را به زبانی ساده مطالعه خواهید کرد.
این کتاب به معرفی مصریان باستان پرداخته و نگاهی دارد به زندگی و نظامهای اجتماعی مصر باستان، مومیایی کردن و باورهای مصریان از زندگی پس از مرگ.
تفسیر هنر و معماری مصری، ساختار بناهای یادبود و پرداختن به زبان هیروگلیف از دیگر مواردی است که خواننده از آن بهره خواهد برد.
هرآنچه را در مورد مصر باستان جستجو میکنید در این کتاب بیابید.
معشوقه های ناپلئون
فلیپ مکی
بهزاد رحمتی
ناپلئون بناپارت دوست داشت همیشه در دو میدان پیروز باشد؛ یکی در میدان جنگ و دیگری در میدان عشق. سختترین حصارها و آهنین ترین قلعهها را فتح میکرد و سنگینترین دل را با یک نگاه و دو لبخند نرم میساخت. صفحات تاریخ ، میدانهای نبرد او را متعدد شمرده و داستان سرایان نیز وقایع مهرورزی او را بیشمار نگاشتهاند.
معلوم میشود همانگونه که در عرصه جنگ به یکی یا ده یا صد فتح قانع نبوده است، برگشودن یک یا چندین حصار دل نیز قناعت نمیورزیده است، ما نمیدانیم ناپلئون با چه نظری به عشق مینگریسته و از آن چه معنایی داشته است.درباره معشوقههای او تاکنون حکایات زیادی نوشته شده است که معروفترین آنان «ماری» از اهالی لهستان بوده است.
ناپلئون را در شطرنج عشق مثل شطرنج ملک، بازیهای گوناگونی بوده و در اینکه معشوقگان صفت مردانگی او را شیفته گشته و از ته دل او را دوست داشتهاند، هیچ شکی نیست، یکی از این معشوقگان «ماری والوسکا»ی لهستانی است که داستان عشق ناپلئون به وی شهره آفاق و موضوع زیبایی برای داستاننویسان و بازیگران سینما شده است.
معمای هویدا
نام نویسنده : عباس میلانی
اینکه یکی از نخستوزیران رژیم پهلوی شیفتهی ادبیات بود و خواننده پر و پا قرص شاعران بزرگ فرانسوی به شمار میرفت ، اینکه هویدا علاقهی خاصی به جمعهای روشنفکری داشت : صادق هدایت ، صادق چوبک و ابراهیم گلستان از دوستان نزدیکش بودند ، همه و همه نشان میدهد که او آدم خاصی بود. اگر چه این خاص بودن با انگِ همجنسگرایی و بهایی بودن هویدا همواره تکفیر میشد، اما میلانی جنبههای دیگری از زندگی خاص هویدا را تصویر میکند. او در میان مجموعهای از کارگزاران سلطنتی که آلوده به فساد اقتصادی بودند، کمتر علاقهای به مکنت داشت. از طرف دیگر او علاقهی چندانی به قدرت نیز نداشت و یا به قول ابراهیم گلستان ، چنین وانمود میکرد.
اما تمام ویژگیهای منحصر به فرد هویدا، به هیچ وجه توجیهکنندهی عملکرد او در دوران نخستوزیری نیست. نکتهای که بیعملی هویدا را بغرنج تر میکند (اگر فرض کنیم که خود نقشی در فساد مالی و حکومتی دربار نداشت) همین ویژگیهای مثبت او بود. اگر ذهن فعال جامعه ، در نگاهی کلاننگرانه انفعالِ کارگزارانی را که همچون هویدا باسواد نبودند بپذیرد ؛ قطعاً به سختی قادر خواهد بود که تسلیم هویدا را در قبال استبداد محمدرضاشاه قبول کند. هویدا در این زمینه نیز در بین سیاستمداران در اقلیت بود. او سرسپرده بود و میدانست که سرسپرده است و از آن مهمتر معنای استقلال را میفهمید و این مسالهی کوچکی نیست.
مغازی
تالیف محمدبن عمر واقدی
ترجمه محمود مهدوی دامغانی
محمد بن عمر واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا ۲۰۹ هجری قمری) از مورخان و سیرهنویسان سدهٔ دوم و سوم هجری بود. او آگاهی گستردهای دربارهٔ رخدادهای تاریخی داشته و بسیاری از تاریخنگاران از پژوهشهای او بهره بردهاند.
واقدی از موالی بود و در سالهای پایانی فرمانروایی امویان زادهشد.در آینده به برمکیان پیوست. در روزگار مأمون به قضاوت رسید. نوشتههای او منبع اصلی بسیاری از تاریخنویسان بودهاست. اثر نامدار او که امروزه در دست نیست تاریخ کبیر نام داشته که طبری در نگارش تاریخش از آن بهره بردهاست. همچنین کتابی هم دربارهٔ صحابه و تابعین داشته که آن هم برجا نماندهاست. تنها نوشتهٔ او که اکنون در دست است کتاب المغازی است.
گفته شده که او بردگانی داشته که وظیفهشان نوشتن برای او بودهاست. همچنین آوردهاند که پس از مرگش از او ششصد قفسه کتاب برجای ماند.
واقدی در علم فقه نیز تبحر داشت. کاتب و منشی او، ابن سعد بغدادی، اطلاعاتی راجع به زندگی او بر جای گذاشتهاست. مادر او نوهٔ یک تاجر و خوانندهٔ ایرانی در مدینه بود.
مغازی (تاریخ جنگهای پیامبر)
تالیف محمدبن عمر واقدی
ترجمه محمود مهدوی دامغانی
محمد بن عمر واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا ۲۰۹ هجری قمری) از مورخان و سیرهنویسان سدهٔ دوم و سوم هجری بود. او آگاهی گستردهای دربارهٔ رخدادهای تاریخی داشته و بسیاری از تاریخنگاران از پژوهشهای او بهره بردهاند.
واقدی از موالی بود و در سالهای پایانی فرمانروایی امویان زادهشد. در آینده به برمکیان پیوست. در روزگار مأمون به قضاوت رسید. نوشتههای او منبع اصلی بسیاری از تاریخنویسان بودهاست. اثر نامدار او که امروزه در دست نیست تاریخ کبیر نام داشته که طبری در نگارش تاریخش از آن بهره بردهاست. همچنین کتابی هم دربارهٔ صحابه و تابعین داشته که آن هم برجا نماندهاست. تنها نوشتهٔ او که اکنون در دست است کتاب المغازی است.
گفته شده که او بردگانی داشته که وظیفهشان نوشتن برای او بودهاست. همچنین آوردهاند که پس از مرگش از او ششصد قفسه کتاب برجای ماند.
واقدی در علم فقه نیز تبحر داشت. کاتب و منشی او، ابن سعد بغدادی، اطلاعاتی راجع به زندگی او بر جای گذاشتهاست. مادر او نوهٔ یک تاجر و خوانندهٔ ایرانی در مدینه بود.
مغازی؛ تاریخ جنگهای پیامبر(ص) (۳ جلدی)
تألیف محمد بن عمر واقدی (متوفی ۲۰۷هجری)
ترجمه محمود مهدوی دامغانی
المغازی از مهمترین آثار محمد بن عمر واقدی مورخ و سیرهنویس سدهٔ دوم و سوم هجری است. در مقایسه با سیرهٔ ابن اسحاق، این کتاب از نظر وسعت و ارائهٔ جزئیات بر اثر ابن اسحاق برتری دارد. واقدی برای نوشتن مغازی پیامبر اسلام، از تمام منابع شفاهی و مکتوب، اطلاعات نسبشناسان و بازدید از مناطق جنگی این نبردها استفاده کردهاست. بررسی برخی سندهای کتاب، نشاندهندهٔ آن است که واقدی از منابع رسمی و احتمالاً مکتوب نیز استفاده کردهاست. مارسدن جونز آن را با مقدمهای دربارهٔ شرححال واقدی و سیرهنویسی در سال ۱۹۶۶ منتشر کرد.
محمد بن عمر واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا ۲۰۹ هجری قمری) از مورخان و سیرهنویسان سدهٔ دوم و سوم هجری بود. او آگاهی گستردهای دربارهٔ رخدادهای تاریخی داشته و بسیاری از تاریخنگاران از پژوهشهای او بهره بردهاند.
واقدی از موالی بود و در سالهای پایانی فرمانروایی امویان زادهشد. در آینده به برمکیان پیوست. در روزگار مأمون به قضاوت رسید. نوشتههای او منبع اصلی بسیاری از تاریخنویسان بودهاست. اثر نامدار او که امروزه در دست نیست تاریخ کبیر نام داشته که طبری در نگارش تاریخش از آن بهره بردهاست. همچنین کتابی هم دربارهٔ صحابه و تابعین داشته که آن هم برجا نماندهاست. تنها نوشتهٔ او که اکنون در دست است کتاب المغازی است.
گفته شده که او بردگانی داشته که وظیفهشان نوشتن برای او بودهاست. همچنین آوردهاند که پس از مرگش از او ششصد قفسه کتاب برجای ماند.
واقدی در علم فقه نیز تبحر داشت. کاتب و منشی او، ابن سعد بغدادی، اطلاعاتی راجع به زندگی او بر جای گذاشتهاست. مادر او نوهٔ یک تاجر و خوانندهٔ ایرانی در مدینه بود.
مفهوم تاریخ در مشرق زمین
زیر نظر رابرت سی دانتن
مترجم: عیسی عبدی
گذشته نگری انسانها و تصوری که از رویدادهای گذشتگان و میراث گذشته داشته اند به اندازة تاریخ بشر قدمت دارد. گذشته در هرشکلممکن، در همة دوران تاریخی برای انسانهای هر عصر، حامل نظام ارزشی و معنایی بوده که در قالب متون و نشانه های فرهنگی در ذهنیتِ نسل بعدی بازتاب یافته است. این تأثیرگذاری از منظرهای گوناگون دینی، سیاسی و فرهنگی قابل بررسی تاریخی میباشد. کتاب مفهوم تاریخ در مشرق زمین درواقع یک واکاوی ژرف پیرامون مفهوم تاریخ در فرهنگهای گوناگون شرق ازجمله فرهنگ مسلمانانِ صدر اسلام، آباء صدر مسیحیت، یهود (بنیاسرائیل)، مصر باستان، بین النهرین، ایران باستان، شرق دورۀ یونانمداری و … است که نگرش تاریخی و به طورکلی انگاره های نخستین از جهانبینی تاریخی این اقوام کهن را مورد بررسی مورّخانه قرارمیدهد. تصور انسانها از گذشته که بتوان نام تاریخ بر آن نهاد، مستلزم درک دلالت گذشته و شیوۀ روایتمندی تاریخ برای انسانهای هر عصر است: گذشته چگونه و به چه صورتی برای نسل بعد روایت میشده است؟ انسانها چه درکی از گذشتة خویش داشتهاند و چگونه و چه محوری از گذشته را به روایت کشیدهاند؟ آیا روایتمندیشان از نوع منتقدانه و آگاهی بخش بوده و یا صرفاً به شکل انتقال منفعلانه و ارتجاعی بوده و تهی از تفکر تاریخی، گذشته، حال و آینده را به هم مرتبط میساخته است؟