نام نویسنده : هوراس والپول

نام مترجم : کاوه میر عباسی

ادبیات گوتیک (گاهی اوقات وحشت گوتیک نیز نامیده می‌شود) ژانری از ادبیات است که از ترکیب وحشت و مضامین عاشقانه به وجود آمده است. به طور کلی باور بر این است که یک نویسنده انگلیسی به نام هوراس والپول اولین بار در سال ۱۷۶۴ با رمان قلعه اوترانتو این سبک را معرفی کرده است.

موضوعات به کار رفته در این سبک بر اساس وحشت، عاشقانه و ملودرام دسته‌بندی می‌شوند. ادبیات گوتیک رابطه بسیار نزدیکی با معماری گوتیک دارد.

در این ژانر ادبی توصیف ساختمان‌های بلند به سبک گوتیک، قلعه‌ها، صومعه‌ها و بناهای قدیمی و مخروبه نقش زیادی دارد. این شیفتگی باعث شده است که نوعی از معماری، هنر، شعر (مانند شاعران قبرستان) و حتی سبک باغبانی از موج اول رمان نویسی گوتیک الهام بگیرد. به عنوان مثال هوراس والپول که رمان قلعه اوترانتو وی را اولین رمان عاشقانه گوتیک می دانند خانه خود (Strawberry Hill) را به سبک معماری گوتیک قرون وسطی ایجاد کرد.

نام نویسنده : هوراس والپول

نام مترجم : مهرداد وثوقی

ادبیات گوتیک (گاهی اوقات وحشت گوتیک نیز نامیده می‌شود) ژانری از ادبیات است که از ترکیب وحشت و مضامین عاشقانه به وجود آمده است. به طور کلی باور بر این است که یک نویسنده انگلیسی به نام هوراس والپول اولین بار در سال ۱۷۶۴ با رمان قلعه اوترانتو این سبک را معرفی کرده است.

موضوعات به کار رفته در این سبک بر اساس وحشت، عاشقانه و ملودرام دسته‌بندی می‌شوند. ادبیات گوتیک رابطه بسیار نزدیکی با معماری گوتیک دارد.

در این ژانر ادبی توصیف ساختمان‌های بلند به سبک گوتیک، قلعه‌ها، صومعه‌ها و بناهای قدیمی و مخروبه نقش زیادی دارد. این شیفتگی باعث شده است که نوعی از معماری، هنر، شعر (مانند شاعران قبرستان) و حتی سبک باغبانی از موج اول رمان نویسی گوتیک الهام بگیرد. به عنوان مثال هوراس والپول که رمان قلعه اوترانتو وی را اولین رمان عاشقانه گوتیک می دانند خانه خود (Strawberry Hill) را به سبک معماری گوتیک قرون وسطی ایجاد کرد.

روبر مرل

مترجم: محمد قاضی

نام نویسنده : علی دشتی

« در قلمرو سعدی» را که بخوانید فقط چیزهایی درباره فکر و اندیشه سعدی دستگیرتان نمی‌شود بلکه با روشی آشنا می‌شوید که چطور بتوانید وارد قلمرو زبان و فکر شاعر شوید. این کتاب به ما یاد می‌دهد که چطور می‌شود از میان این همه شعر و نثر، دریچه‌ای گشود و به عالم شاعر راه یافت. دشتی عین این شیوه را در مواجهه با حافظ خاقانی، عطار و خیام هم به کار برده و انصافا کتاب‌های بی‌نظیری درباره هر یک به رشته تحریر درآورده.به این شیوه منتقدانه و عالمانه و تا حدودی متجددانه باید تسلط نویسنده بر ادبیات فارسی و نثر زیبا و پاکیزه او را هم به حساب بیاوریم. اینجا حقیقتا از آن مصداق‌هایی است که حافظ گفت‌: « چون جمع شد معانی، گوی بیان توان زد».

یحیی یثربی

شهاب‌الدین سُهرِوَردی در سال ۵۴۹ هجری قمری / ۱۱۵۴ میلادی در دهکدهٔ سهرورد زنجان متولد شد. وی تحصیلات مقدماتی را که شامل حکمت، منطق و اصول فقه بود نزد مجدالدین جیلی استادِ فخر رازی در مراغه آموخت و در علوم حکمی و فلسفی سرآمد شد و با ذکاوت ذهن و نیک‌اندیشی که داشت بر بسیاری از علوم اطلاع یافت.

سهروردی بعد از آن به اصفهان، که در آن زمان مهم‌ترین مرکز علمی و فکری در سرتاسر ایران بود، رفت و تحصیلات صوری خود را در محضر ظهیرالدین قاری به نهایت رسانید. در گزارش‌ها معروف است که یکی از هم‌درسان وی، فخرالدین رازی، که از بزرگ‌ترین مخالفان فلسفه بود، چون چندی بعد از آن زمان، و بعد از مرگ سهروردی، نسخه‌ای از کتاب تلویحات وی را به او دادند آن را بوسید و به یادِ هم‌درس قدیمش در مراغه اشک ریخت.

سهروردی پس از پایان تحصیلات رسمی، به سفر در داخل ایران پرداخت، و از بسیاری از مشایخ تصوف دیدن کرد. در واقع، در همین دوره بود که سهروردی شیفته راه تصوف گشت و دوره‌های درازی را به اعتکاف و عبادت و تفکر گذراند. او همچنین سفرهایش را گسترش داد و به آناتولی و شامات رسید، و چنان‌که از گزارش‌ها برمی‌آید، مناظر شام در سوریه کنونی او را بسیار مجذوب خود نمود. در یکی از سفرها از دمشق به حلب رفت و در آنجا با ملک ظاهر پسر صلاح الدین ایوبی (سردار معروف مسلمانان در جنگ‌های صلیبی) دیدار کرد. ملک ظاهر که محبت شدیدی نسبت به صوفیان و دانشمندان داشت، مجذوب این حکیم جوان شد و از وی خواست که در دربار وی در حلب ماندگار شود. سهروردی نیز که عشق شدیدی نسبت به مناظر آن دیار داشت، شادمانه پیشنهاد ملک ظاهر را پذیرفت و در دربار او ماند. در همین شهر حلب بود که وی کار بزرگ خویش، یعنی، حکمةالاشراق را به پایان برد.

اما سخن گفتن‌های بی‌پرده و بی‌احتیاط بودن وی در بیان معتقدات باطنی در برابر همگان، و زیرکی و هوشمندی فراوان وی که سبب آن می‌شد که با هر کس بحث کند، بر وی پیروز شود، و نیز استادی وی در فلسفه و تصوف، از عواملی بود که دشمنان فراوانی مخصوصاً از میان علمای قشری برای سهروردی فراهم آورد.

سرانجام به دستاویز آن که وی سخنانی برخلاف اصول دین می‌گوید، از ملک ظاهر خواستند که او را به قتل برساند، و چون وی از اجابت خواسته آن‌ها خودداری کرد، به صلاح الدین ایوبی شکایت بردند. متعصبان او را به الحاد متهم کردند و علمای حلب خون او را مباح شمردند (اتهام او معاندت با شرایع آسمانی اعلام شد).

صلاح‌الدین که به تازگی سوریه را از دست صلیبیان بیرون آورده بود و برای حفظ اعتبار خود به تأیید علمای دین احتیاج داشت، ناچار در برابر درخواست ایشان تسلیم شد.

به همین دلیل، پسرش ملک ظاهر تحت فشار قرار گرفت و ناگزیر سهروردی را در ۵ رجب ۵۸۷ هجری قمری به زندان افکند و شیخ همان‌جا از دنیا رفت. وی در هنگام مرگ، ۳۸ سال داشت و مزار ایشان در مسجد امام سهروردی شهر حلب است. علت مستقیم وفات وی معلوم نیست (البته مشهور آن است که سهروردی را در پوست الاغ سوزاندند).

شمس تبریزی (۵۸۲ –۶۴۵ هجری قمری) معاصر شهاب‌الدین یحیی سهروردی (۵۴۹–۵۸۷ هجری قمری) دلیل و روایتی دیگر از قتل او در مقالات به دست داده، ملک ظاهر به سهروردی می‌گوید تو چه دانی که لشکر چه باشد؟

آن روز با او صفت لشکر می‌کرد؛ ملک ظاهر گفت: تو چه دانی لشکر چه باشد؟ نظر کرد بالا و زیر لشکرها دید ایستاده، شمشیرهای برهنه کشیده، اشخاص با هیبت در و بام و صحن و دهلیز پر، برجست و در خزینه رفت. تأثیر آتش در دل بود که قصد او کرد پیش از تفحص.

کینه شهاب به دنبال نمایاندن واقعه و در خزینه شدن ملک ظاهر در دلش بوده و همچنین حسد حسودان، گفتند: پیش فلان ملک نامه بنویس به اتفاق تا در منجنیق نهیم. چون نامه بخواند دستار فروگرفت. سَرَکَش ببریدند. در حال پشیمان شد، بر وی ظاهر شد مکر دشمنان. او را خود لقب ملک ظاهر گفتندی. فرمودشان تا چو سگ خون او را بلیسیدند. دو و سه از ایشان بکشت که شما انگیختید.

فیودور داستایفسکی

ترجمه: صالح حسینی

فیودار داستایفسکی

ترجمه: حمیدرضا آتش برآب

قمارباز یکی از آثار درخور و ممتاز داستایوفسکی است که در سن ۴۵ سالگی وی، تنها در مدت ۲۶ روزنگاشته شده‌است. داستان رمان ماجرای خانواده‌ای روس است که بر اثر تحولات و بی‌لیاقتی‌ها ثروت انبوه خود را از دست داده و مجبور به مهاجرت به کشور دیگری شده‌اند. راوی داستان که معلم فرزندان این خانواده است داستان را در حالی روایت می‌کند که یا از قمارخانه برگشته است یا در راه قمارخانه است. وی که به شانس خودش در قمار اعتقاد راسخ دارد مدام در اندیشه قمار است و آن را تنها راه محقق شدن خواسته‌هایش می‌داند.

نام نویسنده : ماریو بارگاس‌یوسا

نام مترجم : خجسته کیهان

برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات

داستانی دربارهٔ دو شهر ــ پیورا و لیما ــ که در پی رسوایی لرزیده‌اند، و پیوندهای در حال فروپاشی وفاداری میان نسل‌ها.

رمان برندهٔ نوبل، اثر ماریو بارگاس یوسا، دو شخصیت جذاب را دنبال می‌کند که سرنوشت‌شان برای تلاقی با یکدیگر رقم خورده است: فیلیسیتو یاناکه، مردی منظم و دوست‌داشتنی و صاحب یک کسب‌وکار کوچک در پیورا، پرو، که ناگهان قربانی اخاذی می‌شود؛ و ایسمائل کاررا، مالک موفق یک شرکت بیمه در لیما، که نقشه‌ای می‌چیند تا از دو پسر تنبلی که خواهان مرگ او هستند، انتقام بگیرد.

فیلیسیتو و ایسمائل، هر یک به شیوهٔ خود، شورشیانی آرام و باوقارند: مردانی شرافتمند که در تلاش‌اند کنترل سرنوشت خود را به دست گیرند، در حالی که در فضای اجتماعی و سیاسی پیرامون‌شان همه چیز از پیش تعیین‌شده و تغییرناپذیر به نظر می‌رسد. آنان هرگز نگهبانان قانون‌شکن یا قهرمان‌های عدالت‌طلب نیستند، اما هر کدام مصمم‌اند مطابق آرمان‌ها و خواسته‌های شخصی خویش زندگی کنند ــ و این یعنی برخاستن قاطعانه از سطح حقارت و ریزبینی محیط اطرافشان.

قهرمان گمنام همچنین فرصتی است برای دیدار دوباره با برخی از شخصیت‌های محبوب ما از رمان‌های پیشین بارگاس یوسا: گروهبان لیتوما، دن ریگوبرتو، دونیا لوکرثیا و فونچیتو همگی در پرویی آباد این‌جا حضور دارند. بارگاس یوسا پیورا و لیما را با زنده‌دلی تصویر می‌کند ــ و این شهرها نه تنها مکان‌هایی فیزیکی، بلکه قلمروهایی در تخیل می‌شوند که با شخصیت‌های پرجنب‌وجوش او جان گرفته‌اند.