چوب نروژی 💯
هاروكی موراكامی
ترجمه: مهدی غبرايی
هاروکی موراکامی (به ژاپنی: 村上春樹) (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹) نویسنده برجسته ژاپنی و خالق رمان کافکا در کرانه و مجموعه داستان بعد از زلزلهاست. داستان‌های او اغلب نهیلیستی و سوررئالیستی و دارای تم تنهایی و ازخودبیگانگی است.
ردپا گتسبي بزرگ اسكات فيتز جرالد (رمان محبوب راوي و نويسنده) و ناطوردشت سلينجر (رمان دلخواه نويسنده كه خود به زبان ژاپني ترجمه‌اش كرده) و بسياري رمان‌هاي جذاب قرن نوزده و بيست در اين رمان موراكامي نيز - بيش از رمان‌هاي ديگر - پيداست. در اين داستان سرشار از حسرت و فقدان (كه مايه مكرر آثار موراكامي است) به‌رغم داستان سرراست و كلاسيك آن، همه شخصيت‌ها به نوعي آسيب رواني ديده، يا غير عاديند و بدتر از همه نائوكو است كه... اما روايت چنان آكنده از عشق به زندگي و تلاش براي به دست آوردن سهم خود از آن و اميد به آينده است كه بي‌جهت محبوب جوانان نشده و چهار ميليون نسخه به چاپ نرسيده. تورو واتانابه، راوي داستان، شعار به نقل از دوستش، ناگازاوا، اين است: «به حال خود دل‌سوزان. فقط عوضي‌ها اين كار را مي‌كنند.»، يا پس از فقدان‌ها و نامرادي‌ها مي‌گويد: «...اما من زندگي را انتخاب كرده‌ام.» زيبايي‌هاي رمان در اين نكات خلاصه نمي‌شود، بلكه مالامال از ستايش طبيعت و خير و خوبي است.
قلمرو این عالم
آلخو کارپانتیه
کاوه میرعباسی (مترجم)
آلخو كارپانتيه در اين رمان كوتاه، با درآميختن واقعيت و خيالبافي‌هاي خرافي، رويدادهاي «سن دومينگو» در پايان سده‌ي هجدهم و آغاز سده‌ي نوزدهم را روايت مي‌كند: شورش بردگان، دوران فرمانروايي ژنرال لوكلر، شوهر پولين بوناپارت، خواهر دلرباي ناپلئون، سلطنت حيرت‌انگيزآنري كريستوف، اولين و آخرين پادشاه سياه پوست تائيتي و .... اين اثر گذشته از جذابيت‌هاي شاعرانه و تكنيك‌هاي روايي درخشانش، تاملي است اخلاقي و ژرف در باب ماهيت قدرت. پيشگفتار «قلمرو اين عالم» اهميتي همپاي خود رمان دارد زيرا نخستين نوشتار نظري درباره‌ي رئاليسم جادويي قلمداد مي‌شود.
انقلاب هائیتی (۱۷۹۱–۱۸۰۴) یک شورش بردگان در مستعمره سن-دومینگفرانسه بود که منجر به الغای برده‌داری در آنجا و تأسیس هائیتی شد. انقلاب هائیتی تنها شورش بردگان بود که منجر به تأسیس یک کشور مستقل شد. علاوه بر این عموماً این انقلاب موفقترین شورش بردگان و از لحظات تعیین کننده در تاریخ‌های اروپا و قارهٔ آمریکا تلقی می‌شود. این شورش با قیام برده‌هایسیاه‌پوست آفریقایی در آوریل ۱۹۷۱ شروع شد ۱۷۹۱. در نوامبر ۱۸۰۳ با شکست ارتش فرانسه در نبرد ورتیر پایان یافت. هائیتی در ۱ ژانویه ۱۸۰۴کشوری مستقل شد و ژان-ژاک دسالینه از سوی شورای ژنرال‌ها به عنوان فرماندار-ژنرال برگزیده شد. او دستور کشتار اقلیت سفیدپوست هائیتی را در سال ۱۸۰۴ داد که منجر به مرگ بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر بین فوریه و آوریل ۱۸۰۴ شد.
